این واقعیت که شهادت مظلومانهٔ هموطنان عزیزمان در کرمان داغ بر جگرهایمان نهاده و تجاوز به حریم امنیت کشور دل‌هایمان را لبریز از بغض و خشم کرده، و عطش انتقام داریم، ما را غافل نکند از این حقیقت که: «شهادت برای ما فیض عظیمی است و جوان‌های ما شهادت را آرزو دارند و ملتی که شهادت را آرزو دارد پیروز است و شما ملت پیروزید ان‌شاءالله». https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

«فائزه» چه نام برازنده‌ای برتو نهادند پدر و مادر؛ دختر رستگارِ پیروز؛ هم‌ او که به سعادت رسیده است. معلم‌حجاب‌بانِ جوانم! تو از تشویش شَهرت آرام نداشتی، پس عزم مؤمنانه کردی برای نگاهبانی از حیات عفیفانهٔ این دیار. تو اهل همان کاروانی بودی که اگرچه خود سعادتمندند؛ اما شب و روز را با دغدغهٔ سعادت و رستگاری خلق می‌گذرانند؛ و به‌جای کنج عافیت، در میانهٔ میدان نبرد، حاضرند. راز رسیدن تو به «فیض عظیم» را شاید بتوان در دو واژه خلاصه کرد: «همت» و «اخلاص». شهادت گوارای تو! که چون شهیدان زیستی. چه خوش‌عاقبت بودی که شدی نوایی از سرود خوش‌آهنگ بقای اسلام. 🖊آزاده محمودیان https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻سلسله یادداشت‌: چرا شرکت در انتخابات ۱۱ اسفند مهم است؟ 🔹رسانهٔ مشارکت‌ساز و گلوگاه تحول‌آفرینی 🖊آزاده‌ محمودیان ۱. رسانه عضوی از پیکرهٔ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه است؛ بدان معنا که رابطه‌ای ارگانیک با تمام وجوه جامعه دارد. تحولات این وجوه در آیینهٔ رسانه بازتاب می‌یابد و با عملکرد آن تضعیف یا تقویت می‌شود؛ چراکه بقای حکمرانی به همراهی مردم و همراهی مردم به‌میزان قابل تأملی از مجرای رسانه و عملکرد آن شکل می‌گیرد. رسانه‌ها پل ارتباطی میان دستگاه‌ها و حاکمیت‌اند. رسانه قدرت آن را دارد تا عملکرد بخش‌های مختلف حکومت را بازنمایی کند و مخاطب را متقاعد نماید که دربارهٔ آن چگونه بیندیشد. آن را بپسندد و هواخواه باشد یا نفی کند و معترض شود. ایجاد احساس رضایت و امید یا عدم‌رضایت و ناامیدی نسبت به حکمرانی از طریق رسانه زمان بسیار کمتری نیاز دارد نسبت به زمانی که بازتاب عملکردها به‌طور عینی برای مردم ملموس شود و آنان به‌ این نتیجه برسند که می‌توان امیدوار بود یا نمی‌توان. حتی پس از عینی شدن عملکردها رسانه همچنان قدرت آن را دارد تا بر اذهان مخاطبان اثر گذارد و بدان‌ شکل دهد. او می‌تواند با برجسته‌ کردن موارد امیدوارکننده از گزندگی ناامیدی‌ها بکاهد و یا واژگونه عمل کند. ۲. تحقق جمهوریت و مردم‌سالاری و حاکمیت مردم در اداره کشور هیچ راهی جز برگزاری انتخابات ندارد. اگرچه همه انتخابات‌ها در ذات خود از اهمیت بی‌بدیلی برخوردارند؛ اما رهبر انقلاب، انتخابات یازدهم اسفند را بسیار مهم، تعیین‌‌کننده و زمینه‌ساز تحول معرفی کردند. یکی از دلایل اهمیت این دوره را می‌توان حیاتی‌بودن همراهی قوای سه‌گانه در ارادهٔ قدم برداشتن برای طبقات مستضعف و فاصله‌گرفتن از تفکرات نئولیبرالی و حامی سرمایه‌داری دانست. رسانه در حفظ و تقویت این یک‌دستی اثری جدی دارد. رسانه از زمینه‌سازان اصلی یک مشارکت آگاهانه و گسترده و رقابتی است و این مهم را از مجرای ایجاد بستری برای آگاهی‌بخشی و آموزش، تقویت حس تعلق و همبستگی و ایجاد دغدغۀ عمومی برای نظارت و احساس مسئولیت، دنبال می‌کند. اکنون که دولت فعلی در برنامه‌های خود قشر مستضعف را در اولویت قرار داده است، رسانه‌ها به‌ویژه رسانۀ ملی، که مدیران جدید آن مسبوق به اتخاذ رویکرد جهادی و انقلابی‌اند، باید برنامه‌ای دقیق برای افزودن توان جمعیِ حرکت در این مسیر طراحی نمایند. اما این مهم پیش از هرچیز نیازمند برخورداری صداوسیما از مرجعیت رسانه‌ای است. ۳. اگرچه صداوسیما در گذشته از مرجعیت نزدیک به ۸۰درصدی برخوردار بوده؛ اما آمارها نشان می‌دهد از اواسط دهۀ ۹۰ مرجعیت ‌رسانه‌ای آن سیر نزولی به‌خود گرفته است. در دههٔ اخیر، همزمان با قدرت گرفتن روزافزون شبکه‌های اجتماعی و در پس مدیریت نابسامان رسانه‌های مجازی، صدای کلان رسانه و دست برتر مدیریت افکار عمومی با جریان نئولیبرال و سرمایه‌داری ایران بوده و این عملیات را با مشارکت در جنگ شناختی سازماندهی‌شده در آن‌سوی مرز‌ها و بمباران اذهان و قلب‌ها با کژروایت‌ها به‌ثمر رسانده است. این جریان با از دست‌دادن دولت سیزدهم، برای به‌دست‌آوردن مجلس خیز جدی گرفته و کرسی‌های آن را ضرورت دست‌یابی به اهداف خود می‌داند. در این میان رسانۀ ملی ابتدا باید راهی برای احیای مرجعیت و اعتماد مردمی فروکاستۀ خود بیابد. بی‌تردید چنین هدفی از معبر نگاه تخصصی، شجاعت و عدم سرسپردگی به قدرت‌های هر دو سر طیف، صداقت حداکثری و بابصیرت و خردمندانه با مخاطب، خلاقیت و هنرمندی و به‌کارگیری شیوه‌های نوین جذب و اقناع می‌گذرد. اما بخشی از این مهم نیز برعهده تمام دستگاه‌هایی است که در سروسامان‌دادن به فضای مجازی دخیل‌اند؛ اگرچه به‌نظر نمی‌رسد در این زمان محدود مجلس و دولت و شورای‌عالی فضای مجازی برنامهٔ مؤثری برای تغییرات بنیادین مورد نیاز در مدیریت این حوزه، داشته باشند. آنچه بدیهی است اکنون طبقۀ سرمایه‌داریِ صاحب ثروت و رسانه و گفتمان، درپی داشتن تسلط اقتصادی و فرهنگی و مغموم از واسپردن قدرت سیاسی، عطش زایدالوصفی برای تسلط بر کرسی‌های قدرت سیاسی ایران دارد. اما ایران انقلابی برای تحقق گام دوم خود و ایجاد تحولی جهادی چاره‌ای جز از سرراه‌برداشتن این سد پرخسارت ندارد؛ تحولی که گلوگاه بنیادین آن انتخابات یازدهم اسفند سال جاری است. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

در بی‌بصیرتی معاون امور زنان و خانوادهٔ رئیس‌جمهور همین بس که فریفته از تبلیغات دشمنان و غافل از حکم شرعی صریح، متوجه پیوست معناییِ افزایش توجه به موتورسواری بانوان و فتنهٔ کشف حجاب نیست. «تلاش می‌کنند، تبلیغات و کار می‌کنند؛ دشمن مشغول کار است. مسئولین ما باید در این زمینه‌ها هرچه می‌توانند تلاش کنند، هرچه می‌توانند کار کنند. مسئلهٔ حجاب و این قضایای حجاب را با این چشم نگاه کنید.» ۱۴۰۲/۱۰/۱۹ https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian https://virasty.com/Amahmoudian/1704972482918347603

🔻 یک آزمایش اجتماعی جالب در مورد تذکر رعایت حجاب در تهران! ▫️تذکر لسانی در چهارراه ولیعصر چند دقیقه دوام دارد؟! #چهارراه_وليعصر #تذکر_لسانی_واجب_همگانی

در رسانه فکرت می‌خوانیم: https://fekrat.net/article/lnk/44409

🇮🇷 حجاب یعنی احساس مسئولیت در قبال جامعه 💢 حجت‌الاسلام پناهیان در مراسم یادواره شهیده فائزه رحیمی: ▫️ شهید یعنی کسی که پای احساس مسئولیت جان می‌دهد. برای حفظ کیان خانواده‌ها 🔻 بی تفاوت نباشیم 🔻 💢 اخبارتذکر لسانی درمتروتهران #با_مردم | عضوشوید👇 @ba_mardom_ir https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

در فکرت منتشر شد: ☑️ عمامه صورتی، نمایشی از قداست‌زدایی و ناامیدسازی 🖊آزاده محمودیان ✔️۱. اولین سکانس این مستند، هدف اصلی‌اش را بلند فریاد می‌زند؛ هنگامی‌که با به تصویر کشیدن آخوندی در حال جفتک‌چهارکش و اصرار برای شنارفتن روی یک انگشت، او را به سخره گرفته، به‌عنوان نماد اداره‌کنندگان حکومت، درپی هدفی جز آنچه باید، نشان می‌دهد. این مستند با بازنمایی گزینشی و هدفمند گوشه‌ای از جریانات جاری در کشور، سعی در متزلزل نشان‌دادن پایه‌های اساسی نظام دارد تا به‌بهترین وجه قداست‌‌ها را زدوده و مخاطب را از اصلاح ناامید سازد. ✔️۲. تناقضات در این مستند، از عنوان آن آغاز می‌شود و در هر سکانس به‌وسیلهٔ نقش اول خود که یک روحانی -بهتر است بگوییم «ساده‌دل»- تثبیت می‌شود. روحانیتی که همواره نماد آگاهی، بصیرت، متانت، وفاداری به شریعت و دفاع از ارزش‌های انقلاب بوده‌، به‌مدد کژروایت‌های تحقیرآمیز، موجودی منفعل و تقلیل‌یافته است که بدون کوچکترین ابراز کدورتی با زنان سربرهنه که حتی از نمایش تن هم امتناعی ندارند به راحتی به گفتگو می‌نشیند، در برابر توهین و اعلام انزجار نسبت به انقلاب و رهبری در سکوت محض است، بطریِ زیرپا رفتن شریعت را سرِدست می‌گیرد و هیچ واکنشی در برابر به لجن کشیده‌شدن ارزش‌ها از خود نشان نمی‌دهد. ✔️۳. مستند اما تمام اعتمادهای حاکم بر جامعه را هم هدف گرفته است. نیروی انتظامی را بی‌تدبیر و بی‌وجدان نشان می‌دهد که فارغ از دغدغهٔ امنیت شهر، وظایفش را بر زمین نهاده و در کوچه‌ پس‌کوچه‌ها شبانه‌روزش را در پی تعقیب نوامیس بی‌گناه مردم گذاشته است! مسئولین را با تأکید برعمامه‌داشتن‌شان و بدون هیچ تفکیکی با دلسوزان و خدمتگزاران، در حال عیش و نوش در همان مکان‌های لاکچری‌ پهلوی‌ساز معرفی می‌کند. و گروه دیگری از آنان را در حال دزدی مستمر از اعتقادات و اموال مردم! مردم را متنفر از جمهوری اسلامی و خسته از ارزش‌ها و آرمان‌ها نشان می‌دهد و حکومت را ناتوان از تأمین رضایت آنان. ✔️۴. مجمل آنکه، جمهوری اسلامی در روایت «عمامه صورتی» حکومتی فشل و ناکارآمد و فاسد و سوارشده بر گردهٔ ملت است که هم خود ناتوان است، هم بازی‌خوردن از منافقان بر شدت خسارت‌بار بودنش افزوده است؛ و هیچ امیدی به اینکه خیری از آن به مردم برسد نیست. اما سؤال این است که چه بر سر دستگاه فرهنگی دولت جدید آمده که تولیدات مورد تأیید او، بسی اسفبارتر از همیشه است؛ از این مستند گرفته تا تولیدات شبکۀ نمایش خانگی، حضور پرآسیب بانوان در استادیوم و دُرفشانی‌های گاه و بیگاه مسئولین فرهنگی‌اش. 📮فکرت، رسانه اندیشه و آگاهی؛ وبگاه| فکرت |مدرسه فکرت | رادیو فکرت https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

داستان کوتاه به قلم آزاده محمودیان در صفحه اینستاگرامی «سره» https://www.instagram.com/p/C2IdCRnueCy/?igsh=YTI4YzE2YTYwMA==

🔻داستان کوتاه نه، واقعاً مهم نیست! 🖊آزاده محمودیان 🔹«با صدای بلند فریاد کشید: «نمی‌تونم مامان، نمی‌تونم.» با چشمان پر از اشک و گلویی که از شدت بغض ورم کرده بود، کلت کمری را پیش پای مادر به زمین کوبید. مادر اما، همینطور که سعی می‌کرد جلوی اشک‌هایش را بگیرد و قوی به نظر برسد، خم شد و اسلحه را برداشت و در دستان پسرک قفل کرد. با لحنی مصمم اما صدایی لرزان، آرامتر از بار قبل گفت: «پسرکم، عزیز دلم؛ نگفتم بابا که نباشد تو مرد خانه منی؟! خودت ندیدی سر خاله‌ها در روستایشان چی اومده؟! دوست داری، اصلاً می‌تونی قبول کنی سر مامان و آبجی هم همون بلا بیاد؟!» پسرک همچنان اشک می‌ریخت. مادر اما اینبار با لحنی تند فریاد زد: «ازت پرسیدم غیرتت قبول می‌کنه با منو مائده هم همین کارو کنند؟ جواب بده.» گریه پسر شدت گرفت. خود را در آغوش مادر رها کرد؛‌ آخر فقط ۱۲ سال داشت. اصلاً او را چون هنوز به سن تکلیف نرسیده بود برای این مأموریت انتخاب کرده بودند. به آرامی گفت:‌ «نه قبول نمی‌کنه. غیرتم قبول نمی‌کنه؛ چَشم میزنم.» چندبار دیگر مادر و پسر نقشه را تمرین کردند. قرار بود اگر بعد از حملۀ حرامی‌های داعشی به روستا،‌ پدر تا آخر شب به خانه بازنگشت، همگی گوش تیز کنند و به محض اینکه داعشی‌ها به سر کوچه رسیدند؛ پسرک و مادر و مائده نقشه را اجرا کنند. قرار بود پسرک اول مادر را و بعد خواهر را با هفت‌تیر پدر بزند و بعد خود را. جای هدفگیری را قبلاً مشخص کرده بودند؛ مادر حساب ضربه کلت را هم کرده بود. قرار بود سر کلت را بچسباند به سینه مادر و خواهر، چشمانش را ببندد و بعد شلیک کند. پسرک هربار که می‌ترسید، فیلم پسرخاله‌هایش که در روستای بالایی به اسارت رفته بودند و خاله‌اش که در جلوی چشم پسرانش به کنیزی رفته بود، در گوشی همراه می‌دید و اشک‌هایش را با قلبی مملو از حس بی‌چارگی پاک می‌کرد.» 🔹به اینجای کتاب که رسیدم؛ بلند گفت: «اصلاً شنیدی چی گفتم؟! می‌گم باید این ماه قید کلاس ماهان رو بزنیم؛ نمیرسه عزیزم، نمیرسه.» گفتم: «آره شنیدم. باشه مهم نیست؛ ان‌شاالله ماه بعدی. اصلاً شاید خودم از پسش بربیام.» گفت: «اوه!!! چه صبور شدی! واقعاً مهم نیست؟» هنوز غرق در داستان بودم و حساب می‌کردم فاصله من تا روستای آن‌ها به اندازۀ فاصله‌ام تا مشهد است! با خودم فکر کردم و بلند گفتم: «نه. واقعاً مهم نیست.» https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian