🇮🇷 حجاب یعنی احساس مسئولیت در قبال جامعه 💢 حجت‌الاسلام پناهیان در مراسم یادواره شهیده فائزه رحیمی: ▫️ شهید یعنی کسی که پای احساس مسئولیت جان می‌دهد. برای حفظ کیان خانواده‌ها 🔻 بی تفاوت نباشیم 🔻 💢 اخبارتذکر لسانی درمتروتهران #با_مردم | عضوشوید👇 @ba_mardom_ir https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

در فکرت منتشر شد: ☑️ عمامه صورتی، نمایشی از قداست‌زدایی و ناامیدسازی 🖊آزاده محمودیان ✔️۱. اولین سکانس این مستند، هدف اصلی‌اش را بلند فریاد می‌زند؛ هنگامی‌که با به تصویر کشیدن آخوندی در حال جفتک‌چهارکش و اصرار برای شنارفتن روی یک انگشت، او را به سخره گرفته، به‌عنوان نماد اداره‌کنندگان حکومت، درپی هدفی جز آنچه باید، نشان می‌دهد. این مستند با بازنمایی گزینشی و هدفمند گوشه‌ای از جریانات جاری در کشور، سعی در متزلزل نشان‌دادن پایه‌های اساسی نظام دارد تا به‌بهترین وجه قداست‌‌ها را زدوده و مخاطب را از اصلاح ناامید سازد. ✔️۲. تناقضات در این مستند، از عنوان آن آغاز می‌شود و در هر سکانس به‌وسیلهٔ نقش اول خود که یک روحانی -بهتر است بگوییم «ساده‌دل»- تثبیت می‌شود. روحانیتی که همواره نماد آگاهی، بصیرت، متانت، وفاداری به شریعت و دفاع از ارزش‌های انقلاب بوده‌، به‌مدد کژروایت‌های تحقیرآمیز، موجودی منفعل و تقلیل‌یافته است که بدون کوچکترین ابراز کدورتی با زنان سربرهنه که حتی از نمایش تن هم امتناعی ندارند به راحتی به گفتگو می‌نشیند، در برابر توهین و اعلام انزجار نسبت به انقلاب و رهبری در سکوت محض است، بطریِ زیرپا رفتن شریعت را سرِدست می‌گیرد و هیچ واکنشی در برابر به لجن کشیده‌شدن ارزش‌ها از خود نشان نمی‌دهد. ✔️۳. مستند اما تمام اعتمادهای حاکم بر جامعه را هم هدف گرفته است. نیروی انتظامی را بی‌تدبیر و بی‌وجدان نشان می‌دهد که فارغ از دغدغهٔ امنیت شهر، وظایفش را بر زمین نهاده و در کوچه‌ پس‌کوچه‌ها شبانه‌روزش را در پی تعقیب نوامیس بی‌گناه مردم گذاشته است! مسئولین را با تأکید برعمامه‌داشتن‌شان و بدون هیچ تفکیکی با دلسوزان و خدمتگزاران، در حال عیش و نوش در همان مکان‌های لاکچری‌ پهلوی‌ساز معرفی می‌کند. و گروه دیگری از آنان را در حال دزدی مستمر از اعتقادات و اموال مردم! مردم را متنفر از جمهوری اسلامی و خسته از ارزش‌ها و آرمان‌ها نشان می‌دهد و حکومت را ناتوان از تأمین رضایت آنان. ✔️۴. مجمل آنکه، جمهوری اسلامی در روایت «عمامه صورتی» حکومتی فشل و ناکارآمد و فاسد و سوارشده بر گردهٔ ملت است که هم خود ناتوان است، هم بازی‌خوردن از منافقان بر شدت خسارت‌بار بودنش افزوده است؛ و هیچ امیدی به اینکه خیری از آن به مردم برسد نیست. اما سؤال این است که چه بر سر دستگاه فرهنگی دولت جدید آمده که تولیدات مورد تأیید او، بسی اسفبارتر از همیشه است؛ از این مستند گرفته تا تولیدات شبکۀ نمایش خانگی، حضور پرآسیب بانوان در استادیوم و دُرفشانی‌های گاه و بیگاه مسئولین فرهنگی‌اش. 📮فکرت، رسانه اندیشه و آگاهی؛ وبگاه| فکرت |مدرسه فکرت | رادیو فکرت https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

داستان کوتاه به قلم آزاده محمودیان در صفحه اینستاگرامی «سره» https://www.instagram.com/p/C2IdCRnueCy/?igsh=YTI4YzE2YTYwMA==

🔻داستان کوتاه نه، واقعاً مهم نیست! 🖊آزاده محمودیان 🔹«با صدای بلند فریاد کشید: «نمی‌تونم مامان، نمی‌تونم.» با چشمان پر از اشک و گلویی که از شدت بغض ورم کرده بود، کلت کمری را پیش پای مادر به زمین کوبید. مادر اما، همینطور که سعی می‌کرد جلوی اشک‌هایش را بگیرد و قوی به نظر برسد، خم شد و اسلحه را برداشت و در دستان پسرک قفل کرد. با لحنی مصمم اما صدایی لرزان، آرامتر از بار قبل گفت: «پسرکم، عزیز دلم؛ نگفتم بابا که نباشد تو مرد خانه منی؟! خودت ندیدی سر خاله‌ها در روستایشان چی اومده؟! دوست داری، اصلاً می‌تونی قبول کنی سر مامان و آبجی هم همون بلا بیاد؟!» پسرک همچنان اشک می‌ریخت. مادر اما اینبار با لحنی تند فریاد زد: «ازت پرسیدم غیرتت قبول می‌کنه با منو مائده هم همین کارو کنند؟ جواب بده.» گریه پسر شدت گرفت. خود را در آغوش مادر رها کرد؛‌ آخر فقط ۱۲ سال داشت. اصلاً او را چون هنوز به سن تکلیف نرسیده بود برای این مأموریت انتخاب کرده بودند. به آرامی گفت:‌ «نه قبول نمی‌کنه. غیرتم قبول نمی‌کنه؛ چَشم میزنم.» چندبار دیگر مادر و پسر نقشه را تمرین کردند. قرار بود اگر بعد از حملۀ حرامی‌های داعشی به روستا،‌ پدر تا آخر شب به خانه بازنگشت، همگی گوش تیز کنند و به محض اینکه داعشی‌ها به سر کوچه رسیدند؛ پسرک و مادر و مائده نقشه را اجرا کنند. قرار بود پسرک اول مادر را و بعد خواهر را با هفت‌تیر پدر بزند و بعد خود را. جای هدفگیری را قبلاً مشخص کرده بودند؛ مادر حساب ضربه کلت را هم کرده بود. قرار بود سر کلت را بچسباند به سینه مادر و خواهر، چشمانش را ببندد و بعد شلیک کند. پسرک هربار که می‌ترسید، فیلم پسرخاله‌هایش که در روستای بالایی به اسارت رفته بودند و خاله‌اش که در جلوی چشم پسرانش به کنیزی رفته بود، در گوشی همراه می‌دید و اشک‌هایش را با قلبی مملو از حس بی‌چارگی پاک می‌کرد.» 🔹به اینجای کتاب که رسیدم؛ بلند گفت: «اصلاً شنیدی چی گفتم؟! می‌گم باید این ماه قید کلاس ماهان رو بزنیم؛ نمیرسه عزیزم، نمیرسه.» گفتم: «آره شنیدم. باشه مهم نیست؛ ان‌شاالله ماه بعدی. اصلاً شاید خودم از پسش بربیام.» گفت: «اوه!!! چه صبور شدی! واقعاً مهم نیست؟» هنوز غرق در داستان بودم و حساب می‌کردم فاصله من تا روستای آن‌ها به اندازۀ فاصله‌ام تا مشهد است! با خودم فکر کردم و بلند گفتم: «نه. واقعاً مهم نیست.» https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹 آیت الله حائری شیرازی 🔸دعاهای مهم در اعتکاف به کسانی که موفق به اعتکاف هستند، عرض می‌کنم که به این رهبر فعلی و رهبر راحل دعا کنید. این موجب قبولی سایر دعاهایتان می‌شود. دعا به پدر و مادرتان را هم جدی بگیرید. در قیامت، فرد را می‌آورند و به او می‌گویند: «أشَکَرتَ فلاناً؟» فلانی برای تو زحمت کشیده بود. آیا از او سپاسگزاری کردی؟ می‌گوید: «بل شکرتُک یا ربّ». درست است که ایشان به من خدمت کرده بود، اما خب من می‌گفتم: همه از جانب خداست؛ خدایا از تو تشکر کردم. خدا به او می گوید: «لَم تَشكُرْني إذ لَم تَشكُرْهُ» وقتی از او سپاس‌گزاری نکردی، چطور از من تشکر می‌کنی؟ نه! سپاس‌گزاری از او، تشکر از من است. خدا عذرش را قبول نمی‌کند. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹پیداها و ناپیداهای یک مناظره 🖊آزاده محمودیان ۱. در مناظرهٔ ۵بهمن در برنامهٔ جریان شاهد قَد برافراشتن گفتمان انقلابی در دو عرصهٔ موازی «دانش نظری و چهارچوب‌های منطقی» و «اخلاق و سلوک» بودیم. یک وجه این تقابل، نمایندهٔ گفتمان انقلاب اسلامی است؛ اما برای وجه مقابل به سختی می‌توان نامی انتخاب کرد، او را شاید بتوان زبانِ رویکرد سکولارِ محاطِ در عقل ابزاریِ مستشرق‌مآبیِ ارادتمند مدرنیته دانست! این نام درست به اندازهٔ گفتار و رفتار نمایندهٔ آن، پراکنده و آشفته است. ۲. در مقابله اول، نمایندهٔ گفتمان انقلابی سه عملیات عمده را به انجام می‌رساند. ابتدا: ذهنیت ناشُسته‌رُفته و بیان پراکندهٔ طرف مقابل را در نظر مخاطب نظم می‌دهد و آن را در قالب‌های منطقی، قابل فهم می‌کند و حتی بستری را فراهم می‌آورد که او مکنونات و مفاهیم در لفافهٔ خود را برای مخاطب آشکار نماید. هم او را کانالیزه می‌کند، هم خود، بحث را با ارائه دسته‌بندی، سامان می‌بخشد. سپس: تناقضات رویکردی و بیانی طرف مقابل را به‌دقت بیرون کشیده پیش چشم مخاطب می‌گذارد و در خلال این عملیات، نمایندهٔ نابلد گفتمان سکولار را بارها ناچار از جملاتی چون «حالا بگذریم»، «عبور کنیم» و «بعداً توضیح خواهم داد» می‌نماید؛ اما خود در عملیات سوم، در اقلِّ کلمات، حقیقت مطلب را از منظر تفکر انقلاب تبیین می‌کند و با پاسخ برخاسته از واقعیات جامعه و اسلام انقلابی، ابهام مطرح شده را از ذهن مخاطب می‌شوید. ۳. اما به‌موازات تقابل اول که در آن متن و محتوای دادوستدشده، مطالعه می‌شود؛ مقابله دیگری نیز در جریان است که محصول مطالعهٔ بین سطور است. رفتار و سلوک دو طرف مقابل به‌دلیل شدت تفاوت، بسیار به‌چشم می‌رسد و ذهن مخاطب را از همان دقایق ابتدایی درگیر خود می‌کند. گذری بر بازخوردهای این برنامه در فضای مجازی نشان می‌دهد بین‌سطور نیز به اندازۀ متن به‌جان مخاطب نشسته است. آشفتگی گفتار و آمرانگی رفتار در برابر نظم و متانت، و بی‌تحملی در برابر سعهٔ صدر که برخاسته از خُلق و اندیشهٔ صبورانه و خردمندانه انقلابی است، می‌تواند به اندازهٔ محتوا جذاب باشد و مخاطب را دل‌مشغول خود کند. و چقدر این مناظرات و تقابل‌ها با اندکی چکش‌کاری می‌تواند زمینه را برای نمایش استواری جبههٔ حق و خانهٔ‌روی‌آب جبههٔ باطل فراهم آورد. پی‌نوشت: مشهود بود که نمایندهٔ گفتمان انقلاب برخلاف سیرهٔ همیشگی‌اش دست‌به‌عصی سخن می‌گوید؛ با اندکی تحقیق از سکنات نمایندهٔ سکولار، می‌توان این ملاحظاتش را به‌حساب دل‌نگرانی‌اش برای حفظ حریم‌ها و مقدسات در پخش زنده تلویزیونی گذاشت؛ امری که حاکی از بی‌دقتی برنامه‌سازان بود. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻گفتگو با رادیو انقلاب برنامهٔ انقلاب حقیقت‌ها موضوع: فرهنگ و رسانه در اندیشه امام خمینی(ره) 🎧صوت گفتگو: http://radio.iranseda.ir/epgarchivePart/?VALID=TRUE&ch=26&e=152021374 https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻در جمع دختران چه گذشت؟! ایام اعتکاف امسال توفیق یار شد که چند ساعتی، درخدمت دختران نوجوان از ۹۰ دبیرستان‌ِ غرب تهران باشم. از محاسن این جمع، تنوع فکری و عقیدتی بچه‌ها بود؛ تا جایی‌که مطلع شدم، برخی از بچه‌های معتکف از جمع مکشفه‌ها بودند! بنا بر انتخاب بچه‌ها جلسه به‌صورت پرسش‌وپاسخ و چالش و گفتگو برگزار شد و با رأی خودشان، موضوع روز اول: «مسائل جنسی و ارتباط با جنس مخالف»؛ روز دوم(با توصیه مربی‌ها): «حجاب و وضعیت پوشش» انتخاب شد. دختران نوجوان حرف‌هایی در دل و افکاری در سر داشتند که شاید پدران و مادرانشان حتی تصور آن را نداشتند. پس دست‌به‌قلم شدم برای این سطور، تا اگر تو نیز نعمت دختری در سن ۱۴ تا ۱۷ سالگی را داری، کمی بیشتر با دل و ذهنش آشنا شوی. تا از پس این آشنایی و آگاهی، همدلی زاید و آینده‌ها نیکوتر نوشته شود. مجمل آنچه که بچه‌ها با زبان ساده و در فضای صمیمیِ شکل‌گرفتهٔ بین‌مان گفتند، از این قرار بود: 🔺روز اول: ۱. تقریبا همگی به مسئلهٔ نحوهٔ درست ارتباط با جنس مخالف، و به ازدواج به‌طور جدی فکر می‌کردند. ۲. بیش از نیمی از دختران، باور داشتند که اعتمادبه‌نفس کافی برای مواجهه با پسران را ندارند! و از این حالت ناراضی و نگران بودند. ۳. تعداد قابل توجهی(نزدیک به نصف) از دختران اعلام می‌کردند که در خود آمادگی کافی برای همسر و مادر شدن را احساس می‌کنند و ترسی از پذیرش این مسئولیت ندارند. آنان از نظر جسمانی هم بیش از دیگران، ویژگی‌های یک زن کامل را داشتند و با توجه به ارتباط انکارناپذیر نفس و بدن چنین احساسی برایشان طبیعی بود. ۴. حدود ده نفر از دختران مطمئن بودند که به تشکیل خانواده، نیاز روحی جدی دارند و فقدان آن را موجب صدمه می‌دانستند. این بچه‌ها پذیرش این مسئله از سوی والدین را مهمتر از رسیدن به فرد مورد نظر خود، می‌دانستند. ۵. بسیاری از بچه‌ها از واکنش والدین و مشاور خود در برابر طرح این مسائل، ناراحت و ناراضی بودند و احساس می‌کردند از سوی آنان جدی گرفته نشده‌اند و راه‌کارهای والدین، سلبی و غیرمنطقی و غیرعلمی بوده است. و راه‌کار مشاوران مبنی بر عادی‌سازی رابطه، آسیب‌زاست. ۶. تقریبا همگی از مؤلفه‌های تفکیکِ علاقهٔ واقعی از گرایش هورمونی بی‌خبر بودند. 🔹نکته: به نظر می‌رسد نسل هشتادی‌ها توانایی حل‌وفصل مشکل جمعیتی ایران را داشته باشند. البته اگر نسل پنجاه و شصت، در قالب دین و شریعت و با خرد و منطق به یاری آنها بیایند. 🔺روز دوم: ۱. با اینکه حداقل یک‌سوم دختران، از خانواده‌های مذهبی و نیمه‌مذهبی بودند، به‌جز دو نفر آیات حجاب را نمی‌شناختند. ۲. اکثریت قریب‌به‌اتفاق بچه‌ها نمی‌دانستند محدودهٔ حجاب به‌طور دقیق در قرآن آمده‌است. بچه‌ها تصور می‌کردند الزام به حجاب، به‌صورت توصیه است و امکان رد یا انتخاب در آن وجود دارد. ۳. هیچ‌یک از دختران از مفاد قانون حجاب اطلاعی نداشتند. ۴. برای همهٔ ضعیف‌الحجاب‌ها و مکشفه‌ها، لحن تذکر همراه با محبت و احترام قابل قبول بود و دلیلی برای رد آن نمی‌دیدند. ۵. برای این گروه از دختران تذکر رعایت حجاب از سوی یک آقا بسیار تلخ و غیرقابل قبول بود. 🔹نکته: فارغ از فرهنگ و میزان دین‌داری خانواده‌ها، اگر در فرصت ۱۲سالهٔ تحصیلات مقدماتی که ذهن و زمان فرزندان وطن در اختیار نظام آموزشی است، ابتدائیات دینی، قانونی و اخلاقی به آنان آموزش داده‌می‌شد بسیاری از ابهامات و ناهنجاری‌ها واقع نمی‌شد. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🎙گفتگو با رادیو انقلاب با موضوع فرهنگ و رسانه در اندیشهٔ امام خمینی (ره) دوشنبه ۹بهمن ۱۴٠۲ (سه قسمت در یک فایل) https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian