🔻در جمع دختران چه گذشت؟! ایام اعتکاف امسال توفیق یار شد که چند ساعتی، درخدمت دختران نوجوان از ۹۰ دبیرستان‌ِ غرب تهران باشم. از محاسن این جمع، تنوع فکری و عقیدتی بچه‌ها بود؛ تا جایی‌که مطلع شدم، برخی از بچه‌های معتکف از جمع مکشفه‌ها بودند! بنا بر انتخاب بچه‌ها جلسه به‌صورت پرسش‌وپاسخ و چالش و گفتگو برگزار شد و با رأی خودشان، موضوع روز اول: «مسائل جنسی و ارتباط با جنس مخالف»؛ روز دوم(با توصیه مربی‌ها): «حجاب و وضعیت پوشش» انتخاب شد. دختران نوجوان حرف‌هایی در دل و افکاری در سر داشتند که شاید پدران و مادرانشان حتی تصور آن را نداشتند. پس دست‌به‌قلم شدم برای این سطور، تا اگر تو نیز نعمت دختری در سن ۱۴ تا ۱۷ سالگی را داری، کمی بیشتر با دل و ذهنش آشنا شوی. تا از پس این آشنایی و آگاهی، همدلی زاید و آینده‌ها نیکوتر نوشته شود. مجمل آنچه که بچه‌ها با زبان ساده و در فضای صمیمیِ شکل‌گرفتهٔ بین‌مان گفتند، از این قرار بود: 🔺روز اول: ۱. تقریبا همگی به مسئلهٔ نحوهٔ درست ارتباط با جنس مخالف، و به ازدواج به‌طور جدی فکر می‌کردند. ۲. بیش از نیمی از دختران، باور داشتند که اعتمادبه‌نفس کافی برای مواجهه با پسران را ندارند! و از این حالت ناراضی و نگران بودند. ۳. تعداد قابل توجهی(نزدیک به نصف) از دختران اعلام می‌کردند که در خود آمادگی کافی برای همسر و مادر شدن را احساس می‌کنند و ترسی از پذیرش این مسئولیت ندارند. آنان از نظر جسمانی هم بیش از دیگران، ویژگی‌های یک زن کامل را داشتند و با توجه به ارتباط انکارناپذیر نفس و بدن چنین احساسی برایشان طبیعی بود. ۴. حدود ده نفر از دختران مطمئن بودند که به تشکیل خانواده، نیاز روحی جدی دارند و فقدان آن را موجب صدمه می‌دانستند. این بچه‌ها پذیرش این مسئله از سوی والدین را مهمتر از رسیدن به فرد مورد نظر خود، می‌دانستند. ۵. بسیاری از بچه‌ها از واکنش والدین و مشاور خود در برابر طرح این مسائل، ناراحت و ناراضی بودند و احساس می‌کردند از سوی آنان جدی گرفته نشده‌اند و راه‌کارهای والدین، سلبی و غیرمنطقی و غیرعلمی بوده است. و راه‌کار مشاوران مبنی بر عادی‌سازی رابطه، آسیب‌زاست. ۶. تقریبا همگی از مؤلفه‌های تفکیکِ علاقهٔ واقعی از گرایش هورمونی بی‌خبر بودند. 🔹نکته: به نظر می‌رسد نسل هشتادی‌ها توانایی حل‌وفصل مشکل جمعیتی ایران را داشته باشند. البته اگر نسل پنجاه و شصت، در قالب دین و شریعت و با خرد و منطق به یاری آنها بیایند. 🔺روز دوم: ۱. با اینکه حداقل یک‌سوم دختران، از خانواده‌های مذهبی و نیمه‌مذهبی بودند، به‌جز دو نفر آیات حجاب را نمی‌شناختند. ۲. اکثریت قریب‌به‌اتفاق بچه‌ها نمی‌دانستند محدودهٔ حجاب به‌طور دقیق در قرآن آمده‌است. بچه‌ها تصور می‌کردند الزام به حجاب، به‌صورت توصیه است و امکان رد یا انتخاب در آن وجود دارد. ۳. هیچ‌یک از دختران از مفاد قانون حجاب اطلاعی نداشتند. ۴. برای همهٔ ضعیف‌الحجاب‌ها و مکشفه‌ها، لحن تذکر همراه با محبت و احترام قابل قبول بود و دلیلی برای رد آن نمی‌دیدند. ۵. برای این گروه از دختران تذکر رعایت حجاب از سوی یک آقا بسیار تلخ و غیرقابل قبول بود. 🔹نکته: فارغ از فرهنگ و میزان دین‌داری خانواده‌ها، اگر در فرصت ۱۲سالهٔ تحصیلات مقدماتی که ذهن و زمان فرزندان وطن در اختیار نظام آموزشی است، ابتدائیات دینی، قانونی و اخلاقی به آنان آموزش داده‌می‌شد بسیاری از ابهامات و ناهنجاری‌ها واقع نمی‌شد. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🎙گفتگو با رادیو انقلاب با موضوع فرهنگ و رسانه در اندیشهٔ امام خمینی (ره) دوشنبه ۹بهمن ۱۴٠۲ (سه قسمت در یک فایل) https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹 مجاهد مکتبی مشاهدهٔ اتاق خصوصی حضرت موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام، مؤید این معناست: حضرت برای خود و شیعیان‌شان در پی دستیابی به «زندگی قرآنی»، از راه «جهاد در میدان نبرد» و «مجاهدت با نفس» بوده‌اند.

هرآنکه از تاریخ یکصدوپنجاه سال اخیر ایران اندکی بداند، تصدیق می‌کند که معجزهٔ اصلی امام خمینی، انقلابی بود که در قلوب ایرانیان برپا شد؛ او غرور فروخفتهٔ این ملت را بیدار کرد، پیروان راستینش را از حقارت نفس، به عزت بندگیِ حق، و از کرنش در برابر بیگانه، به سَروری و استقلال رساند. اگرچه همواره اهل جبن، دل به یقین و تن به مقاومت نمی‌دهند. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

امام ما جامع کمالات بود. بهترین‌ها و اعلام و برجستگان عالم، هر یک، تنها گوشه‌ای از او بودند. اما او... هم عارف، هم فیلسوف و حکیم، هم فقیه و متکلم، هم مجاهد شجاع و مرد میدان نبرد بود. پس انقلابی برپا کرد، به وسعت جغرافیای نفوس و پهنهٔ گیتی. او آمد تا گواهی باشد بر شمّه‌ای و رشحه‌ای از حکومت وعده‌داده‌شدهٔ معصوم. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

مرحوم آیت‌الله ناصری: حضرت بقیة‌الله (روحی‌له‌الفداء) هم در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کند. این انقلاب، انقلاب امام زمانی است. شرکت در راهپیمایی وظیفهٔ همه ماست؛ باید برای نعمت این انقلاب، از خدا و امام زمان (عج‌الله) تشکر کنیم. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

گزارش جلسهٔ اول هیئت 🔻مواجههٔ عینی با «خود» دههٔ هشتادی‌ها امروز در اولین جلسه از هیئت دبیرستان‌های غرب تهران، با دختران نوجوان از «ارتباطات» سخن گفتم. بچه‌ها این موضوع را از کسی‌که در هر سه مقطع دانشگاهی، علوم ارتباطات خوانده، پذیرفتند و پسندیدند. دختران صمیمیِ من به‌خوبی در بحث مشارکت کردند و مطالب، نیکوتر از آنچه در ذهن داشتم، پیش رفت. مجمل آنچه بین ما رد و بدل شد، بدین شرح است: ۱. انسان در طول زندگی در این نشئه، با سه حقیقت در ارتباط است: «خود» و «خدا» و «جهان هستی» (جهان هستی را متشکل از افراد، اجتماع و طبیعت درنظر گرفتیم). ۲. هرچه طرفِ ارتباط را بهتر بشناسیم، ارتباطِ مؤثرتر و بهتری با او خواهیم داشت. ۳. اکثر ما انسان‌ها در این سه ارتباط، کمتر از همه به ارتباط با «خود»مان میندیشیم و برای آن نگران هستیم و یا صرف وقت و انرژی می‌کنیم. نحوهٔ خلقت ما انسان‌ها هم به‌گونه‌ای است که خودمان را کمتر از دیگران می‌بینیم! ۴. بچه‌ها تعریف مشخصی از «خود» نداشتند و برای رسیدن به این تعریف، دست‌به دامان صفات اخلاقی و ویژگی‌های جسمانی، یا واژه‌هایی چون «روح» و «نفس» می‌شدند؛ اما تعریفی از این دو واژه نداشتند. در یک تعریف ساده، حقیقت انسان (با هر نامی) دو وجه دارد: وجهی به سوی عالم ملکوت و ماورای ماده توجه می‌کند، که آن را «روح» خوانند؛ و وجهی به سوی ملک و عالم ماده متوجه است، که آن را «نفس» گویند. ۵. همگی حاضران باور داشتند که وقتی چیزی را درست نشناسند، نمی‌توانند از درستی ارتباطی که با او برقرار کرده‌اند مطمئن باشند. و اکثر قریب‌به اتفاق افراد گهگاهی در این سه ارتباط دچار سردرگمی می‌شوند. و گفتیم «شریعت» آمده تا این سه رابطه را برای انسان تنظیم کند و ناجی او در این سردرگمی‌ها باشد. با دختران و مربیانِ همراه قرار گذاشتیم که تا جلسهٔ بعدی، همگی هرشب چند دقیقه‌ای به اینکه این «من» چیست و کیست و از کجا آمده و چه‌کاره است، بیندیشیم. پی‌نوشت: از مفاهیم فوق، حتی به اندازۀ یک واژه در محتوای درسی رشتهٔ ارتباطات یافت نمی‌شود. اساساً روح ماده‌گرایی در پیوند با سکولاریسم چنان بر دانشگاه‌های کشور سایه‌ افکنده‌ که در آن، پرداختن به حقایق و مفاهیم فرامادی، حشو و عبث تلقی می‌شود. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹انتخابات، لیلة‌القدر جمهوری اسلامی إنّ لِرَبِّكُم في أيّامِ دَهرِكُم نَفَحاتٍ، فَتَعَرَّضُوا لَهُ لَعَلَّهُ أن يُصِيبَكُم نَفحَةٌ مِنها فلا تَشقَونَ بَعدَها أبدا. پيامبر(ص): همانا از سوى پروردگار شما در طول عمرتان نسيم‌هايى مى‌وزد، پس خود را در معرض آنها قرار دهيد، باشد كه نسيمى از آن نفحات به شما بوزد و زان پس هرگز به شقاوت نيفتيد. (بحارالانوار، ج۶۸، ص۲۲۱) ▫️این روایت به زمان‌هایی اشاره دارد که می‌توان از آنها حتی برای تمام عمر، بهره برد؛ مانند شب قدر. یکی از مصادیق آن، انتخابات است که عملی لحظه‌ای است، اما ارزش فراوان دارد: به تعبیر مقام معظم رهبری، انتخابات، لیلةالقدر نظام است. ▫️ شرکت یا عدم شرکت در این انتخاب، آثار فراوان و گاه چندین ساله برای میلیون‌ها انسان دارد(خوب یا بد). قانونی که می‌نویسد یا خدمتی که سالیان سال حتی تا روز قیامت باقی می‌ماند، به حساب ما نوشته می‌شود. بنابراین کسانی که در خرداد ۴۲ امام را همراهی کردند و فداکاری نمودند، و منشأ تغییرات اساسی در تاریخ ایران و جهان شدند، اگر نیت الهی داشتند، تا روز ظهور امام زمان(عج) بر درجات و مراتبشان در بهشت افزوده می شود. 🔹نتیجه: به تکالیف سیاسی اجتماعی مانند تکالیف عبادی نگاه کنیم. ▫️ در انتخاب کاندیدا دقت کنیم. البته اینکه ظرف چند سال همه مشکلات حل شود، خیال خام است. کدام پیامبری چنین کرده است؟! مهم این است که منحنی ارزش‌های اسلامی صعودی باشد و هر روز یک قدم جلو رفته باشیم. ▫️ باید به دنبال احیا و اجرای ارزش‌های اسلام و انقلاب و امام و رهبری باشیم؛ مانند استکبارستیزی و مرگ بر آمریکا در برابر دوستی و مذاکره با آمریکا؛ مقاومت در برابر تسلیم؛ استقلال در برابر وابستگی؛ اخلاص و توکل در برابر تکیه بر دیگران؛ نصرت و یاری خدا... . بخشی از سخنان آیت‌الله مصباح یزدی(ره)، ۱۳۹۲. https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔻«خاکستری» را دریاب! 🖋آزاده محمودیان در این روزهای باقی‌مانده تا انتخابات مجلس شورای اسلامی، بسیاری دغدغهٔ حضور و مشارکت مردم را دارند. همان‌هایی که با جان‌ودل فهم کرده‌اند «حرم» بودن جمهوری اسلامی را؛ و این حقیقت را که عزت همهٔ حرم‌ها به پایداری و بقای این حرم است. پس برآن‌اند که در مسیر پر پیچ‌و‌خم انقلاب و در کتل این انتخابات، به‌جای بی‌عملی و انتظار از دیگران، خود چراغی باشند در تاریکی‌ها و روشن کنند راه‌ دیگران را؛ اگرچه به‌قدر یک نفر. حال چه می‌توان کرد؟ از کجا باید شروع کرد؟ به چه کسانی، چه باید گفت؟ یادداشت پیش‌رو پاسخی موجز به پرسش‌های فوق‌ است. نتایج پژوهش‌ها این حقیقت را آشکار می‌کند که به‌طور نسبی ۳۰ تا ۴۰ درصد از مردم اگرچه از وضعیت معیشتی خود ناراضی هستند و زبان به اعتراض در هر محفلی گشوده‌اند، اما فارغ از دلبستگی‌ سیاسی به موافقان و مخالفان، ستیز ایدئولوژیکی با نظام جمهوری اسلامی هم ندارند و اگر در وضعیت اقتصادی خود و جامعه بهبود و التیامی را مشاهده کنند، با نظام هم‌دل و هم‌داستان‌اند. در ادبیات سیاسی به این قشر می‌گویند «خاکستری»؛ همان‌ها که رأی‌شان در انتخابات‌ها تعیین‌کنندهٔ نهایی است. ▫️چهار راه‌کار استدلالی برای دعوت از خاکستری‌ها: ۱. تبیین کارآمدی‌های نظام: اگرچه در دههٔ اخیر، معیشت مردم ایران به‌طور محسوسی دچار تنگی و دشواری گشته؛ اما این کشور در بسیاری از عرصه‌ها پیشرفت‌های چشمگیری نیز داشته است. حتماً در بسیاری از کانال‌ها بلندبالایی از پیشرفت‌های روزافزون ایران در بهداشت و درمان، صنعت و فناوری و نظامی‌گری‌، امنیت جغرافیایی و... را دیده‌اید که ذکر جزئیات آن در این مقال نمی‌گنجد. پس فهرستی از این موارد را در ذهن داشته باشید تا بتوانید در موقع مقتضی مدافع حقیقت باشید. ۲. تبیین ریشهٔ ناکارآمدی‌ها: در کنار پیشرفت‌های چشمگیر کشور نمی‌توان چشم بر این واقعیت فروبست که تعطیلی نسبی ده‌سالهٔ اقتصاد چنان ضرباتی بر معیشت مردم وارد کرده که دردها و زخم‌های آن بر تن زندگی روزمره تا مدت‌ها تسکین نخواهد یافت. اما برای جماعت خاکستری باید روشن شود که تیشه به ریشهٔ اقتصاد کشور توسط کارگزاران تکنوکرات و لیبرالی زده شده که حاصل انتخاب خود مردم بوده‌اند. مثال‌های متعددی از چرخش سیاست‌های کلان و غیرکلان نظام با رأی مردم وجود دارد. از چرخش ضدآمریکایی به برجام به‌عنوان سیاستی کلان گرفته تا تبدیل سیاست تولید مسکن‌مهر با افتخار به نساختن حتی یک واحد مسکونی و صدها مسئلۀ دیگر، از قدرت و تأثیر رأی مردم در تمام ابعاد زندگی‌ خودشان حکایت می‌کند. ۳. تبیین ضرورت انتخابات برای ایجاد تغییر: تحول در ذات انتخابات است و تغییر و اصلاح کاستی‌ها تنها از مجرای انتخابات میسر می‌شود. تأمل منطقی، انسان بی‌غرض را به این نتیجه می‌رساند که عدم مشارکت به‌معنای اعتراض نیست؛ بلکه تنها به‌معنی نداشتن بلوغ سیاسی است. رأی اعتراضی واقعی، نه به معنی رأی‌ندادن، که به‌معنای رأی به کارگزاران و افکاری است که علاوه بر اعتراض به وضع موجود، برای تغییر آن برنامه داشته باشند. از طرفی گمانه‌زنی صاحب‌نظران داخلی و خارجی برآنست که انتخابات با مشارکت حدود چهل‌درصدی مردم همراه است و به‌هر طریق با رأی دادن یا ندادن عده‌ای، این امر معطل و مختل نخواهد شد. پس رأی ندادن تنها از دست دادن فرصت انتخاب است. ۴. انتخابات گره‌‌خورده به امنیت: در محاسبات سیاست میزان حمایت و همراهی مردم یک جامعه با حکومت، مهمترین نشانۀ قدرت آن حکومت است و برجسته‌ترین تبلور این حمایت، مشارکت جامعه در انتخابات است. حکومتی که از همراهی مردمش بی‌بهره مانده پیام تزلزل و آسیب‌پذیربودن خود را به دنیا مخابره کرده است. اپوزیسیون خارج از کشور پیوسته بر این نکته تأکید کرده‌اند که هنگام درخواست کمک از دولت‌های متخاصم با این پاسخ روبرو شده‌اند که مقابله با حکومتی که مردمش پشتیبان اویند و آن را با مشارکت در انتخابات نشان می‌دهند، عاقلانه نیست. پس خالی‌شدن میدان مشارکت، نیست مگر ارسال پیام دعوت به دشمنان برای تهدید و تحریم و ترور و چالش و فشار همه‌جانبه به کشور. برگرفته از درس‌گفتار استاد جمشیدی. صوت درس‌گفتار را اینجا بشنوید👇: https://eitaa.com/sedgh_mahdijamshidi https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian

🔹چه کسی بیشتر مصالح و منافع‌ مردم را تأمین می‌کند؟ ویژگی‌های «اصلح» در بیان آیت‌الله مصباح(رحمة‌الله) https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian