لینک مطالعه مجازی کتاب در سکوی فراکتاب https://www.faraketab.ir/book/225398-%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87

خلاصه جلسه نقد کتاب سی و ۳ نوشته آقای هاشم نصیری در ضمیمه قفسه کتاب جام جم https://jamejamdaily.ir/Newspaper/item/256818 از سلطان‌آباد تا آذرباد یادداشت‌های یک نویسنده و ویراستار داستانی @Azarbadir

لینک جلسه امشب در سکوی قرار https://gharar.ir/r/77ce5f65

بدبخت مخاطب مذهبی! وقتی که قرار است برایش هزینه کنند اعم از مادی و معنوی، می‌گویند می‌خواهیم مخاطب خاکستری را جذب کنیم! وقتی که قرار است هزینه‌ها پرداخت شود این مخاطب مذهبی است که باید دست به جیبش کند تا از آرمان‌ها دفاع کند!

امسال را برای خودم سال «صبوری بیشتر با نویسندگان» نام‌گذاری کردم. امیدوارم که به آن پای‌بند باشم. خرمن کلمات یادداشت‌های مسعود آذرباد @Azarbadir

مدت‌ها بود که می‌خواستم عنوان کانال را عوض کنم. لوگو را هم مدت‌ها بود آماده داشتم اما هی امروز و فردا می‌کردم تا اینکه رسید به امروز. من هر کاری بکنم یادم نمی‌رود که من اول از همه نه تنها بچه‌کشاورز بودم که کشاورز هم بودم! یک دوره چند ساله هم امور کشاورزی را رتق و فتق می‌کردم هم کار هنری و داستانی می‌کردم. برای همین اسم کانالم را گذاشتم خرمن کلمات. امیدوارم این خرمن، پربار باشد و ارزشمند. همچنان منتظر نکات و نظرات و پیشنهادهای ارزشمند شما هستم. ارادتمند مسعود آذرباد @Azarbadir

گوش شیطان کر، چشمش کور، مشغول نوشتن سلسله متن‌هایی هستم که می‌خواهم در آن به مقوله #هنر_و_ادبیات_دینی بپردازم و اگر خدا بخواهد در همین ماه مبارک رمضان به سرانجام برسد. ان‌شاءالله. با همین هشتگی که گذاشتم در دسترس خواهد بود. اولین متن از حالت عادی جستارهایی که اینجا می‌نویسم طولانی‌تر شد. تصمیم گرفتم خلاصه‌ای از متن را اینجا بگذارم و فایل پی‌دی‌اف آن را هم به پیام ملحق کنم. اگر نسبت به این روش مخالفت یا موافقتی دارید بفرمایید، خوشحال می‌شوم. هدف این است که این متن را راحت‌تر در دسترس شما قرار بدهم. خرمن کلمات یادداشت‌های مسعود آذرباد @Azarbadir

هنر و ادبیات دینی قسمت اول: زاویه دید بررسی جایگاه دین در تمام ابعاد بشری، نیازمند زاویه دید کاملاً دینی است. نمی‌توان بیرون از ساحت دین ایستاد و مدعی بررسی دقیقو علمی آن شد. در پژوهش‌های دینی دو رویکرد وجود دارد: ۱. درون‌دینی که بررسی از منظر مؤمنان به آن دین است. ۲. برون‌دینی که بررسی از منظر ناظر بیرونی است و چه بسا ملحد باشد. خطای اصلی آنجاست که با ادعای بی‌طرفی، خارج از جهان دین بایستیم و بخواهیم درونیات آن را تحلیل کنیم. این روش -که در مطالعات مستشرقان غربی مشهود است- بر سه پایه استوار است: تجربه‌گرایی افراطی (محدودکردن حقیقت به امور تجربی)، اروپامحوری (برتری‌طلبی نژادی غرب) اومانیسم سکولار (تحمیل تفسیرهای بشری بر مفاهیم الهی) این مستشرقان با «عقل معاش» به سراغ معارفی رفته‌اند که نیازمند «عقل معاد» است. قرآن آنان را چنین توصیف می‌کند: «یَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا» (روم:۷) ریشه‌های تاریخی این انحراف مربوط به امروز و دیروز نیست. از همان زمان قابیل که طاغی شد و برادرش هابیل را شهید کرد، انسان مستکبر به دنبال آن بود که کارهای غلطش را توجیه کند و سهم خدا را از زندگی دنیایی کم کند. این طغیان در دوران مدرنیته ابتدا با تجربه‌گرایی آغاز شد و در قرن بیستم به نظریه‌ای مانند ابطال‌پذیری پوپر رسید که حتی ریاضیات و دین را هم از دایره «علم» خارج کردند. این نگرش که از برتری‌جویی نژادی اروپایی (اروپامرکزی) سرچشمه می‌گیرد، انسان غربی را محور جهان می‌داند. نمونه عینی آن، تحمیل مفاهیمی مانند «برابری جنسیتی سکولار» به جوامع است. حال اگر بخواهی تاریخچه دین را از منظر قرآنی ببینیم، می‌دانیم که حضرت آدم (علیه‌السلام)-نه تنها اولین انسان که جانشین خدا بر روی زمین است. حضرت آدم محصول تکامل داروینیستی نیست. خلیفه الهی است: «وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً» (بقره:۳۰) هدف بعثت حضرت آدم (علیه‌السلام)-طبق آیه ۲۵ حدید- استقرار قسط در تمام شئون زندگی است، نه صرف امور فردی. هرچند نظریه تکامل با روایت دفعی آفرینش ناسازگار به نظر می‌رسد، فقدان فسیل‌های واسط، امکان تطبیق آن با استثناء بودن آدم(علیه‌السلام)-را باقی می‌گذارد. انسان ابتدا موحد آفریده شد، اما به مرور منحرف گشت. از همان زمان شهادت جناب هابیل تا نمرودها و فرعون‌ها. خدا بارها و بارها این انحرافات را به درخواست انبیائش پاکسازی کرد. مانند: طوفان نوح و عذاب قوم عاد و ثمود. بهترین فرصت بشر برای رهایی از این انحراف هم در دوره ۲۵۰ ساله حضور ائمه (علیهم‌السلام) بود که انسان از سقیفه تا کربلا و غیبت کبری همه و همه‌اش را از دست داد. در نهایت هنر دینی هم بخشی از تاریخچه دین است. از همان ابتدا هنر دینی وجود داشته است. بعدا است که هنر غیردینی و هنرضددینی به وجود آمده است. هنر اصیل وسیله‌ای برای تجلی جمال الهی است. حضرت آدم (علیه‌السلام)-در همه ابعاد جانشین خدا بود. چه کسی بهتر از نبی خدا می‌تواند این هنر را انجام دهد؟ اما انسان تجربه‌گرا، با معیارهای اروپامحور خود، آن را از دایره هنر خارج می‌کند یا در بهترین حالت ان را وجودش را بعد از وجود هنر غیردینی می‌داند. خرمن کلمات یادداشت‌های مسعود آذرباد @Azarbadir