روزگارشان را به آتش خواهیم کشید. روز خوش برایشان نخواهیم گذاشت. ما در امتداد یک جریان تاریخی به افق‌های بزرگ ظهور فکر می‌کنیم. ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور

✍ او نه تنها یک نام، که فصلِ تازه‌ای از تاریخ است. ریشه‌ای در خاکِ ایمان و شاخه‌ای رو به سوی آسمان. #تشییعِ او، تنها کوچِ یک پیکر نیست، که بازگشتِ شکوهِ یک عصر به آغوشِ ابدیت است. او رفت تا تاریخ در مسیر درست بماند. #تهران ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور

✍ حرف‌ها بماند برای بعد... #قم ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور

«نمازى که از مرز یک آیین عبور کرد» (یادداشت حجت‌الاسلام دکتر علی آل‌بویه، استاد حوزه و دانشگاه، استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه) ▫️گاهى در تاریخ، حادثه‌اى رخ مى‌دهد که دیگر در قالبِ واژه‌ها نمى‌گنجد؛ حادثه‌اى که نه تنها دیده مى‌شود، بلکه احساس مى‌شود؛ نه فقط در حافظه انسان‌ها، بلکه در جانِ تاریخ نقش مى‌بندد. برخى لحظه‌ها، آن‌چنان عظیم‌اند که قلم در برابرشان به احترام مى‌ایستد و زبان، پیش از سخن گفتن، سکوت را برمى‌گزیند. ▫️نمازى که در مسجد مقدس جمکران بر پیکر رهبر شهید اقامه شد، در نگاه دوست‌داران این رویداد، از همین جنس بود؛ نمازى که براى بسیارى تنها یک نماز میت نبود، بلکه صحنه‌اى از پیوند ایمان، معرفت، حماسه و عاطفه به شمار آمد. ▫️در آن لحظه، قامت خمیده اما استوارِ #مرجعى_سالخورده، در برابر پیکر #شهید ایستاد؛ قامتى که دهه‌ها با #قرآن، #تفسیر، #حکمت، #عرفان و #فقه مأنوس بود. براى حاضران، این تنها ایستادن یک #فقیه نبود؛ ایستادن عمرى علم، عبادت، مجاهدت علمى و بندگى در برابر عمرى مجاهدت سیاسى و اجتماعى بود. ▫️سکوتى که مسجد را فرا گرفته بود، سکوت معمولى نبود؛ سکوتى بود که گویى هزاران دل، هم‌زمان به آسمان چشم دوخته بودند. اشک‌ها پیش از کلمات سخن مى‌گفتند و دعاها پیش از آنکه بر زبان جارى شوند، در دل‌ها زمزمه شده بودند. ▫️آنگاه که عبارت: «اللهم إنه نزل...» بر زبان جارى شد، فضا رنگ دیگرى یافت. تکرار واژه «نزل» تنها یک تکرار لفظى نبود؛ در ادبیات دعا، تصویرى از ورود بنده به پیشگاه پروردگار بود؛ ورودى که همه تعلقات دنیا در برابر عظمت آن رنگ مى‌باخت. سپس آن شهادت بزرگ: «اللهم إنه نزل مجاهداً موحداً» در نگاه دینى، جمع شدن دو واژه «مجاهد» و «موحد» معنایى ژرف دارد؛ گویى همه تلاش‌ها، مقاومت‌ها و ایستادگى‌ها، ریشه در توحید یافته‌اند. این تعبیر، صِرف توصیف یک شخصیت نیست؛ بلکه بیانگر این معناست که ارزش جهاد، هنگامى به اوج مى‌رسد که از ایمان و اخلاص سرچشمه گرفته باشد. و آنگاه، سه بار تکرار نام خدا: «اللهم... اللهم... اللهم...» این تکرار، آهنگ دعا را به اوج مى‌رساند؛ گویى دلِ دعاکننده همه سرمایه خود را در همین چند واژه نهاده است. در سنت دعا، گاه تکرار، زبان اشک است؛ زبانى که واژه‌ها از بیان آن ناتوان‌اند. سپس فرازى که براى حاضران، جان‌لرزان بود: «إنه نزل عندک شهیداً» در باور دینى، شهادت پایان زندگى نیست؛ آغاز حیاتى دیگر است. از همین رو، این جمله براى بسیارى تنها اعلام یک عنوان نبود، بلکه بیانگر منزلتى معنوى تلقى شد. و پس از آن، فرازهاى پیاپى: «قتیلاً للإسلام... قتیلاً للأمة... قتیلاً لحفظها... قتیلاً لعزتها... قتیلاً لوحدتها» این تکرارها، ساختارى ادبى دارند؛ هر جمله، معنایى تازه مى‌افزاید و تصویرى گسترده‌تر از مسئولیت، فداکارى و آرمان‌ها ارائه مى‌کند. گویى هر تعبیر، حلقه‌اى است که زنجیره‌اى واحد را کامل‌تر مى‌سازد. در چنین لحظه‌اى، دیگر تنها یک نماز خوانده نمى‌شود؛ کارنامه یک عمر، در چند جمله خلاصه مى‌شود. دعا، به زبان تاریخ تبدیل مى‌شود و الفاظ، رنگ وصیت‌نامه معنوى به خود مى‌گیرند. ▫️از سوى دیگر، شخصیت نمازگزار نیز بر اهمیت این صحنه مى‌افزود. دهه‌ها تدریس حکمت، تفسیر قرآن، عرفان و فقه، سبب شده بود که هر جمله او براى شاگردان و علاقه‌مندان، تنها یک عبارت معمولى تلقى نشود، بلکه بازتابى از سال‌ها تأمل علمى و معنوى باشد. از همین رو، بسیارى این نماز را وداعِ «حکمت» با «حماسه»، و دیدارِ «عرفان» با «جهاد» توصیف کردند. ▫️فضاى #مسجد_جمکران نیز در نگاه باورمندان، معناى ویژه‌اى داشت. مکانى که براى میلیون‌ها شیعه یادآور امید، انتظار و دعاست، این بار میزبان صحنه‌اى شد که در ذهن حاضران، با همان مفاهیم پیوند خورد؛ گویى دعاى وداع، در سرزمین انتظار به آسمان برده مى‌شد. ▫️در چنین لحظه‌هایى، تاریخ تنها ثبت‌کننده رویدادها نیست؛ تاریخ، احساسات نسل‌ها را نیز به یادگار مى‌گذارد. چه بسا ده‌ها نماز میت در طول قرن‌ها برگزار شده باشد، اما برخى از آن‌ها به سبب هم‌زمانى شخصیت‌ها، شرایط، فضا و بار عاطفى، جایگاهى ویژه در حافظه جمعى پیدا مى‌کنند. ▫️اگر کسى از حاضران مى‌پرسید آن روز چه دیدید، شاید پاسخى کوتاه مى‌شنید: «نمازى دیدیم که اشک، پیش از کلمات سخن مى‌گفت؛ دعایى شنیدیم که سکوت، بلندتر از صدا آن را تفسیر مى‌کرد؛ و لحظه‌اى را مشاهده کردیم که علم، عرفان، فقه، حماسه و عاطفه، همگى در یک صف ایستاده بودند.» ▫️چنین صحنه‌هایى، فارغ از نگاه‌ها و برداشت‌هاى گوناگون، براى شرکت‌کنندگان مى‌تواند تجربه‌اى عمیق و ماندگار باشد؛ تجربه‌اى که به باور آنان، پیوند میان دعا، یاد، مسئولیت، ایثار و امید را در یک قاب واحد به تصویر کشیده است. ✍🏻 #علی_آل‌بویه ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور

🪟 #پنجره ✍ به یاد مانده از حال و هوای شهر قم در استقبال و همراهی آقای شهیدمان ➕ به روایت هنری خادمان رسانه نهضت جهانی نهج‌البلاغه خوانی #مهدوی_ارفع کاری از "رسانه قم" به گروه رسانی فرهنگی هنری "رسانه قم" بپیوندید | رِسانِةُالقُوم https://eitaa.com/resaneQomCity https://eitaa.com/resaneQomCity

خدانگهدار حکیم عزیز انقلاب یاری مان کن در راه تحقق اهداف اسلامی ثابت قدم بمانیم.🙏

✅ خبر خوب ✍ سایت رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای (حفظه الله) راه‌اندازی شد. https://rahbar.ir

چهار ماه قبل، سناتور گراهام: "اسرائیل و ایالات متحده، فقط صبر کنید ببینید در دو هفته آینده چه می‌شود." مجری: "یعنی چه؟" سناتور گراهام: "ما این مردم (ایران) را حسابی با خاک یکسان خواهیم کرد. ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور

ارزش پست گذاشتن نداشت ولی گذاشتم.😊

✍ بروید سراغ کارهای نشدنی تا بشود. افق انسان مومن تلاش برای ظهور امام زمانه، پس امیداره، خسته نمیشه، سراغ کارهای بزرگ میره، دنیا با همه بزرگیش براش کوچیکه. دولت اسلامی و امت سازی توسط انسان های عجول و ناامید شکل نمیگیره. انسان مومن به پشتوانه همه تاریخ اقداماتش رو انجام میده. @BehrouzDelavar

🔰 حوزه پیشرو و سرآمد؛ از هویت علمی تا پیشگامی در تمدن‌سازی ✍ در منظومه فکری رهبر شهید، حوزه علمیه، تنها یک مؤسّسه‌ی تدریس و تدرّس نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از علم، تربیت و کارکردهای اجتماعی و سیاسی است. از این منظر، حوزه زمانی به جایگاه مطلوب خود دست خواهد یافت که افزون بر تعلیم و تعلم، در امت‌سازی، ترسیم خطوط اصلی تمدن نوین اسلامی، طراحی نظامات اجتماعی، مبارزه با تمدن غرب و... نیز پیشرو و سرآمد باشد. ❇️ پیشرو بودن، به معنای حرکت در خط مقدم شناخت مسائل و پاسخگویی به نیازهای روز جامعه است. حوزه پیشرو منتظر نمی‌ماند تا مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی یا فناوری به بحران تبدیل شوند؛ بلکه با اجتهاد پویا، رصد مستمر تحولات و شناخت اقتضائات زمان، برای مسائل نوپدید راه‌حل‌های مبتنی بر معارف اسلامی ارائه می‌کند. چنین حوزه‌ای علاوه بر حفظ اصالت‌های علمی، قدرت نوآوری و نظریه‌پردازی نیز دارد. 🔶 بدون تردید، منبرهای روشنگر، سخنرانی‌های کوبنده و مواضعی که دشمن را مأیوس و جبهه حق را امیدوار می‌سازد، از نیازهای همیشگی حوزه‌های علمیه است؛ اما رسالت حوزه در این نقطه متوقف نمی‌شود. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، پرورش متفکرانی آینده‌نگر است؛ اندیشمندانی که بتوانند تحولات جهان اسلام و نظام بین‌الملل را پیش‌بینی کنند، فرصت‌ها و تهدیدهای پیشِ رو را بشناسند و با تولید فکر، زمینه‌های شکل‌گیری امت اسلامی و تحقق تمدن نوین اسلامی را فراهم آورند. 🔷 حوزه پیشرو، تنها با خطابه‌های پرشور شناخته نمی‌شود؛ بلکه با قدرت اندیشه‌ورزی، آینده‌پژوهی و طراحی افق‌های پیشِ روی امت اسلامی شناخته می‌شود. اگر منبر، ایمان و انگیزه می‌آفریند، اندیشه، مسیر می‌سازد؛ و حوزه‌ای که در پی سرآمدی است، باید هر دو را در کنار یکدیگر داشته باشد، با این تفاوت که ماندگاری حرکت، بیش از هر چیز، مرهون تولید فکر، تربیت متفکر و ترسیم نقشه آینده است. 🔻 تحقق چنین افقی، پیش از هر چیز، نیازمند بازنگری در نظام تربیت نیروی انسانی حوزه است. اگر رسالت حوزه، ساختن آینده و پیشگامی در تمدن‌سازی است، دیگر نمی‌توان به تربیت صرفِ خطیب، مدرس یا نویسنده بسنده کرد. حوزه امروز به حکیمان و فقیهانی نیاز دارد که در کنار تسلط بر میراث غنی معارفی و اجتهادی، با علوم انسانی، تحولات فناوری، مناسبات قدرت در جهان، اقتصاد، رسانه، هوش مصنوعی و روندهای تمدنی نیز آشنا باشند؛ نه برای آنکه در این علوم هضم شوند، بلکه بتوانند از موضع اجتهاد، آن‌ها را تحلیل، هدایت و در خدمت آرمان‌های اسلام قرار دهند. فراتر از این، بتوانند خطوط تازه‌ای برای حرکت جهان ترسیم کرده و ریل‌های جدیدی را پیشِ روی بشر قرار دهند. 🔷 حوزه پیشرو، حوزه‌ای است که «هیئت‌های اندیشه‌ورز» دارد. اتاق‌های فکری که به جای واکنش‌های مقطعی، روندهای آینده را رصد کنند، مسائل پنجاه سال آینده امت اسلامی را شناسایی نمایند و برای آن‌ها نظریه، الگو و راهکار تولید کنند. تمدن‌ها با انبوهی از سخنرانی‌ها ساخته نمی‌شوند؛ بلکه با تولید فکر بروز و کارآمد و تربیت نخبگان راهبردی شکل می‌گیرند. 🔶 مهم‌ترین انتظار از حوزه سرآمد، آن است که بار دیگر مرجع تولید فکر راقی برای جهان اسلام شود؛ حوزه‌ای که نه‌تنها پاسخ پرسش‌های امروز را در اختیار دارد، بلکه به دنبال پایه‌ریزی پرسش‌های فرداست. این همان جایگاهی است که می‌تواند حوزه علمیه را از نهادی اثرپذیر از تحولات، به نهادی اثرگذار و جریان‌ساز در مقیاس تمدنی تبدیل کند. ✅ «گفت» و «گو» | بهروز دلاور