نمیدونم والا، حضرت حافظ که میگه ' راه پرفراز و نشیب است تحمل کنید. ' ما هم به رسم همیشه با پررویی تمام تحمل میکنیم و ادامه میدیم تا بعد که ببینیم چی میشه.

- یادته که؟.. گفته بودم پنـاه قلبایِ دلتنگی.🤍

نجات دهنده قطعاً چایی‌هایِ چایخونته :))))

الان نیاز دارم به یه خوشحالیِ دور از دسترس و غیر ممکن برسم و کسی با لحن ابتهاج و خندان بهم بگه: دیدی!؟ به تو میگفتم. و من با بغضِ از روی خوشی و شادیِ از ته دل بگم بله. تو همیشه راست میگفتی.

دوربینم اونقدری قدرت نداره تا عظمتِ ماهِ امشب رو ثبت کنه، پس از دستش ندید و خودتون یه سر بهش بزنید.✨️

من؟ شیفته‌یِ پیاده‌روی و معاشرتای طولانی.

ء. تولدی دیگر. به یادگار از ۲۹ شهریورماه /*

اگر چیزی به اسمِ تناٰسخ بود، من بعد از نابودی چی می‌شدم؟ شاید محبتی که هیچوقت قدر دونسته نشد، کتابی که هیچوقت خونده نشد، یک نامه‌ای که بی‌میل قرائت شد، یا با دیدنِ نامِ فرستنده دور انداخته شد، خونه‌ای که کسی به آن سر نزد، آهنگی که منتشر نشد، شعری که گفته نشد، اگر تناسخی باشه، من بعد از نابودی چیزی می‌شوم که هیچوقت دوست داشتـه نشد، درست مثلِ زمانی که آدمیزاد بودم..

" تمام غم‌بادِ بیست و چهار ساعت گذشته رو با کوکی‌های کاکائویی قورت داد. "

آخرین اولِ مهری بود که تو جایگاه یه دانش آموز تجربه میکردم و خب واقعا از حق نگذریم دوست داشتنی بود.