🔴 پشت صحنه تاسف برانگیز هفته دیزاین تهران واقعا هیچ مرجعی برای رسیدگی وجود ندارد؟؟ جواب مسئولینی که میتوانند کاری انجام دهند و ترک فعل کرده اند با امام زمان ان شاالله نوسان

🔴 خانم دکتر و خلبان سیده خمسا اسبقیان حجاب محدودیت نیست

⛔️ مصادیق ارتباط حرام با نامحرم ⛔️ 1⃣ گفت‌وگو با نامحرم: مکالمه میان زن و مرد #نامحرم، چه حضوری و چه از طریق تلفن، پیامک یا چت در #فضای_مجازی، اگر توأم با امور حرام (مانند سخنان نامناسب، شوخی‌های تحریک‌آمیز و غیر اخلاقی)، یا همراه با بیم افتادن در گناه باشد، یا منجر به تحریک #شهوت شود (مانند نازک کردن صدا توسط زن یا اظهار مسائل شخصی)، چنین ارتباطی از نظر شرعی حرام است. 2⃣ خلوت با نامحرم: حضور زن و مرد نامحرم در مکانی خلوت که شخص دیگری امکان ورود به آن را ندارد و احتمال ارتکاب #گناه وجود دارد، از نظر شرع حرام است. لازم به ذکر است که این حکم، در مورد چت خصوصی و ارتباط دو نفره در فضای مجازی نیز جاریست. 3⃣ طنازی و عشوه‌گری در برابر نامحرم: هرگونه رفتار سبک و جلف، یا حرکات و سخنان طنازانه و عشوه‌گرانه که باعث تحریک جنسی، بروز تمایلات شهوانی و ایجاد مفسده در دل نامحرم شود، شرعاً حرام است؛ حتی اگر صرفاً در فضای مجازی و به صورت پیام باشد. 4⃣ لمس بدن نامحرم: لمس بدن فرد نامحرم (مانند دست دادن)، در هر شرایطی حرام است؛ حتی اگر هیچ قصد خاصی از این کار وجود نداشته باشد یا فرد نامحرم مسنّ یا از نزدیکان فامیلی باشد. 5⃣ رفاقت و دوستی با نامحرم: به طور کلی، هرگونه دوستی و ارتباط عاطفی بین زن و مرد نامحرم، به دلیل امکان فساد و نگرانی از گرفتاری در گناه، از دیدگاه شرع حرام است. @Chastity

آن زنِ بی نام که آفتاب را روشن کرد ♦️دختر علامه طباطبایی می‌گوید: «در اتاقی که کرایه کرده بودیم، در طرفی پدرم برای طلاب تدریس می‌کرد و ما در پشت پرده زندگی می‌کردیم؛ ولی با تمام این مشکلات، زندگی بسیار شادی داشتیم. مادرم مشکلات را از پدرم پنهان می‌کرد و معتقد بود حتی یک ساعت اشتغال ذهن پدرم به مسائل زندگی، برای مادر گناه محسوب خواهد شد و تمامی مشکلات زندگی را از پدر پنهان می‌کردند تا ایشان با خیال آسوده به تحصیل و تدریس بپردازند.» ▪️کتاب الگوی اخلاقی، ص ۶۸ 💠 در هر عصر و زمان، مردانی بوده‌اند که نام‌شان بلندای علم و اندیشه را درنوردیده است؛ اما در پسِ هر قله‌ای، دامنه‌ای از سکوت و صبر نهفته است؛ دامنه‌ای که در آن، زنی بی‌ادّعا با دستانِ سپیدِ کار و دلِ سرشار از ایمان، شمعِ خانه را روشن داشته است. چنین بود همسر حضرت علامه طباطبایی؛ بانویی که اگرچه نامش در تذکره‌ها و تاریخ‌نامه‌ها اندک آمده، اما کتاب المیزان بی‌تردید از نور ایمان او روشن‌تر شد تا قلم شوهرش در سکینه و صفای خانه بدرخشد. در غربت نجف، آنگاه که دست فقر بر در کوفت و سه فرزند نوباوه یکی پس از دیگری پر گشودند، این بانو بود که در خلوت اشک، شب را تا سپیده‌دم بیدار ماند تا شوهرش نماز شب بخواند و با وضو و ذکر، به درس حکمت برود. او زنی بود که برای آرامشِ مردِ بزرگ، بی‌صدا کار می‌کرد. 💠 اگر المیزان دریای تفسیر است، مروارید صبر آن در دامان این زن روییده است؛ همان زنی که علامه بعدها گفته بود: "نصفِ تمامِ آنچه نوشتم از آنِ اوست؛ او شریک من در علم بود." یا "او مایه آسایش من بود" این بانوی خاموش، نه تنها چراغ خانه، بلکه روشنی راه تفکر اسلامی بود. علامه، که در تکوین‌های معنوی‌اش تا سُکرِ قرب الهی بالا رفته بود، با همان زلالی، همسرش را آینه‌ای از صفای ربّ می‌دید. در سوگ او گریست و گفت: "وقتی او رفت، زندگی‌ام دگرگون شد." محبتی چنین، نه از سنخ عاطفه دنیوی، که پیوندی از سنخ "حضور در سیر الی‌الله" بود؛ عشقِ عارفی به همسری که صبرش، سایه‌بانِ طوفان‌های علم و فقر بود. 💠 او بانویی بود که در غربت نجف فرزندان از دست داد و خم به ابرو نیاورد؛ در تنگنای قم بر خاک نشست و کلمه‌ای از رنج نگفت؛ و در همه آن سال‌ها، خویشتن را وقف تجلّی ایمان شوهرش کرد تا مردی از خاک برخیزد که آسمانِ تفسیر و فلسفه را روشن کند. در دفتر تاریخ نیامده است، اما در لوح حقیقت نوشته‌اند: "علامه، علامه شد، چون بانویی گمنام، ایمانش را به درخت یقین بخشید." #حریم_مهتاب @Chastity