الان مثلا این عکسایی که ریپلای کردم رو بنده با گوشی سامسونگ a13 گرفتم که یه گوشی میان رده‌س. و اینجا خیلی از چیزاروهم بلد نبودم تازه، مثل بستن کادر یا حتی زاویه یه جاهایی.

خلاصه که بنده عکاس نیستم اما مطمئنم عکاسا چون مهارت دارن، با هر دوربینی میتونن عکس زیبا بگیرن. مثلا سال های قدیم کیفیت دوربین ها اصلا اینطور نبود ولی کلی عکاس داشتیم و عکسای قشنگ:) چون بیشتر از کیفیت به مهارت بستگی داره، کیفیت فقط کار رو راحت تر میکنه نه که جای مهارت رو بگیره. خلاصه برید از عکاسای حرفه ای بپرسید، اما بنده به عنوان یک آماتور غیرحرفه ای صرفا علاقه مند عرض میکنم که کلی عکس بگیرید و کلی عکس ببینید و مهم تر از اون، زیبایی هارو کشف کنید که ثبتشون کنید:) ینی پیدا کردن سوژه یا سوژه کردن یه چیز چون شما یه زیبایی ای توش پیدا کردی هم خیلی مهمه.

به اخر پیام یه چیزی اضافه شد.

من واقعا نمیخوام برم جهنم. من واقعا نمیخوام عذاب بکشم اون دنیا.

عذاب فقط سوختن نیست، که اونم نمیخوام و وحشتناکه عذاب اصلی اونجاییه که بدترین حسایی که اینجا تجربه کردی مثل افسردگی یا پشیمونی یا حسرت، اونجا چندین برابر میشه و از کل عمرتم ممکنه بیشتر توش بمونی💔 من نمیخوام واقعا.

همین جهنم نرفتن و عذاب نشدن انگیزه خیلی کافی ایه برای این که بخوام اعمالمو درست کنم حتی اگه بهشت برفرض نبود اصن.

من واقعا میدونم رنج چطوریه، همه ما میدونیم چون تو این دنیا تجربه‌ش کردیم. و واقعا نمیخوام اون دنیاهم رنج باشه اونم چندین برابر، نمی ارزه واقعا به دوتا غلطی که بخوام تو این دنیای موقت بکنم.

میخوام اون دنیا دیگه فقط آرامش و خوشی و حال خوش روحی باشه. برای این دعا میکنم و تلاش.

وقتی این دنیا موقته، درد و رنجشم موقته، خوشیاشم موقته، چرا برای رهایی از یه رنج موقت یا برای یه خوشی موقت آدم دست به کارایی بزنه که بعدا براش رنج ابدی به ارمغان بیاره؟

آدم عاقل این کارو نمیکنه. آدم عاقل برای یه خوشی موقت یا رهایی از یه رنج موقت خودشو تو رنج و عذاب ابدی یا چندین هزاربرابری نمیندازه.

همه چی اینجا موقته چون کل نفس ذائقه الموت و همه میمیریم بالاخره. اما اونور مرگی درکار نیست و همه چی ابدیه.