به اخر پیام یه چیزی اضافه شد.

من واقعا نمیخوام برم جهنم. من واقعا نمیخوام عذاب بکشم اون دنیا.

عذاب فقط سوختن نیست، که اونم نمیخوام و وحشتناکه عذاب اصلی اونجاییه که بدترین حسایی که اینجا تجربه کردی مثل افسردگی یا پشیمونی یا حسرت، اونجا چندین برابر میشه و از کل عمرتم ممکنه بیشتر توش بمونی💔 من نمیخوام واقعا.

همین جهنم نرفتن و عذاب نشدن انگیزه خیلی کافی ایه برای این که بخوام اعمالمو درست کنم حتی اگه بهشت برفرض نبود اصن.

من واقعا میدونم رنج چطوریه، همه ما میدونیم چون تو این دنیا تجربه‌ش کردیم. و واقعا نمیخوام اون دنیاهم رنج باشه اونم چندین برابر، نمی ارزه واقعا به دوتا غلطی که بخوام تو این دنیای موقت بکنم.

میخوام اون دنیا دیگه فقط آرامش و خوشی و حال خوش روحی باشه. برای این دعا میکنم و تلاش.

وقتی این دنیا موقته، درد و رنجشم موقته، خوشیاشم موقته، چرا برای رهایی از یه رنج موقت یا برای یه خوشی موقت آدم دست به کارایی بزنه که بعدا براش رنج ابدی به ارمغان بیاره؟

آدم عاقل این کارو نمیکنه. آدم عاقل برای یه خوشی موقت یا رهایی از یه رنج موقت خودشو تو رنج و عذاب ابدی یا چندین هزاربرابری نمیندازه.

همه چی اینجا موقته چون کل نفس ذائقه الموت و همه میمیریم بالاخره. اما اونور مرگی درکار نیست و همه چی ابدیه.

آدم عاقل‌، آدم زرنگ، کل زندگیشو مشغول سرمایه گذاری میشه برای ابدیت. برای خونه‌ اصلیش که ازش به طور موقت و خیلی کوتاهی سفر کرده به این دنیا تا مثل بازیا امتیاز جمع کنه.

ما باید به خودمون بیایم. به خودت بیا! چرا فکر میکنی هر گناهی داری اینجا میکنی قراره فردا سرسری رد شن ازش وقتی خدا مستقیم تو قرآن فرموده و من یعمل مثقال ذرة شرا یره؟ ینی هرکس کوچکترین بدی ای کرده باشه اون بدی رو میبینه اون دنیا.