' .

گاه با خود می‌اندیشم، در ساحلِ آرامِ خیال، گام‌های من و تو به یکدیگر گره خورده‌اند و هر خنده از ته دل، آوایی‌ست در این دنیایِ درونی‌ام که در آن حضورِ تو معنای بودن را در آغوش می‌کِشد. اینجا، در کنارِ تو، زمان معنایی ندارد و تنها لبخندی‌ست که در خیالِ من و بر لبانِ من می‌نشیند.

جمنای، تو هیچوقت انتخابِ اولشون نبودی.

بنده در تمام دوران کودکی خود :

؛

« به چه شوقی؟ »

جمنای ، به فکرِ سلامتِ روانی که دیگه نداریش باش.

𓏺 ๋࣭𓍢🤍

در تقویمِ هستی، روزی هست که آسمان رنگِ دیگری به خود می‌گیرد؛ روزی که دست‌ پیامبر «ص» در میانه‌ی صحرا دست خورشیدی را بالا می‌برد که نورش تا ابدیت راه می‌گشاید؛ این خورشید، همان علی‌ست؛ آنکه در خانه‌ی خدا پای به جهان گشود. غدیر تنها یک واقعه نیست بلکه بلوغِ تمامِ آرزوهای تاریخ است برای رسیدن به «عدالت» . غدیر در کنار شکوهِ اقتدارِ علی «ع» تصویری از لطافتِ محض نیز در خود دارد. مگر می‌شود از علی گفت و از «نوردوچشم» ِ علی و پیغمبر نگفت؟ در میان طوفان‌های خوفناکِ نبرد که شمشیر علی حامیِ دین و مایهٔ ترسِ جانِ ظالمان بود، زمانی که به خانه‌ی خویش بازمی‌گشت آن اقتدار بی‌بدیلِ علی در برابر نگاهِ فاطمه «س» تبدیل به مهری بی‌بدیل می‌شد. عشقِ میانِ علی و زهرا «س» پیوند دو روحِ متعالی است؛ آنجا که «جلوه‌ی‌بی‌مانندشجاعت» در «آیینه‌ی‌زلال‌مهربانی‌نگاه‌ِبانو» به‌یکدیگر می‌رسند. علی «ع» در میدانِ جنگ نمادِ خداگونه‌ی «لا فَتی اِلّا عَلی» بود؛ علی همان مردی‌ست که لرزه بر تن تمامی دشمنان می‌انداخت. اما همین شیرِ شجاعت در خانه‌ی کوچکِ گلی‌شان، چنان با مهربانی و لطافت در کنار بانویَ‌ش بود که گویی تمامِ جهانش در لبخندِ بانوی خانه‌اش خلاصه شده است و این یعنی قدرتِ واقعی! اینکه بتوانی فاتحِ قلعه‌های خیبر باشی، قهرمان جنگ‌های احد، حنین، خیبر و خندق باشی و اما در برابر نجابتِ همسرت، دست‌به‌سینه بمانی. غدیر، اعلامِ ولایتِ کسی‌ست که «قدرت‌مندترین» بود اما «مهربان‌ترین» ماند. عید غدیر عیدِ پیوندِ آسمان و زمین است؛ عیدِ مردی که دستانش برای حمایت از حق شکست‌ناپذیر بود و برای نوازشِ مهربان‌ترین بانوی عالم از حریر لطیف‌تر.

عبارت «لا فَتی إلّا عَلِیّ» به معنای «هیچ جوانمردی جز علی نیست» یا «هیچ شجاع بی‌نظیری جز علی وجود ندارد» است» . این جمله بخشی از یک حدیث مشهور است که در منابع اسلامی (به‌ویژه در روایات شیعه و برخی منابع اهل سنت) نقل شده: «لا فَتی إلّا عَلِیّ، لا سَیفَ إلّا ذوالفِقار» «هیچ جوانمردی جز علی نیست، هیچ شمشیری جز ذوالفقار نیست». پس «لا فَتی إلّا عَلِیّ» نه فقط بر قدرت رزمی، که بر معنای حقیقی جوانمردی شامل مدارا، محبت و غیرت دینی دلالت دارد. خودم این جملهٔ «لا فَتی إلّا عَلِیّ» رو از هوش‌مصنوعی پیدا کردم*