خبرگزاری اینترنشنال مدعی شد مقر القاعده به ایران منتقل شده است. ظاهراً دشمنان در حال تلاش برای ایجاد بهانه‌هایی برای حمله زمینی به ایران هستند. پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

میدان، دیپلماسی و قدرت در سیاست تنها چیزی که اصالت دارد قدرت است، قدرت تعیین می‌کند تا چه اندازه می‌توانید تاثیرگذار باشید و تا چه اندازه می‌توانید اراده‌تان را اعمال کنید. اساساً در فضایی که اخلاق بی‌ معناست، اخلاقی عمل کردن یک حماقت است. آنچه که دیپلماسی را مفید می‌کند، امکان ساخت، بسط و توسعه قدرت به وسیله آن است نه نشان دادن‌ ارزش‌های اخلاقی! البته اگر نشان‌دادن اخلاق باعث افزایش ابزار‌های قدرت می‌شود، این کار خوبی است اما وقتی اخلاقی عمل‌کردن موجب کاهش ابزارهای قدرت شما می‌شوند، شما باید جور دیگر عمل کنید. میدان به عنوان بستری که تمامی رویدادها در درون آن شکل می‌گیرند و ادامه می‌یابند، عنصری همیشگی در سیاست است. حتی اگر دیپلماسی را به عنوان علم مدیریت رابطه و تعاملات در نظر بگیریم، دیپلماسی زمانی ممکن است که طرف مقابل هم متمایل به پذیرش شما باشد آن هم در یک سطح برابر! ‏اما ما می‌دانیم هر نظریه با اینکه به شناخت بهتر مسائل کمک می‌کنند اما موجب محدودیت در کشف حقایق هم‌ می‌شوند چون نظریات فقط یک یا چند جنبه از یک مسئله را می‌توانند بازگو کنند و در فهم مابقی ابعاد نمی‌توانند به ما کمکی کنند. در حقیقت دیپلماسی هم در میدان تعریف می‌شود. آن چیزی که ایران را محتاج قدرت‌های خارجی می‌کند، تنها علاقه و دلبستگی ما نیست چراکه خود علاقه هم ریشه در شناخت دارد. انسان‌ها به صورت غریزی دوست دارند قوی باشند و با قدرتمندان بر سر یک میز بنشینند، ضعیف‌بودن در فطرت انسان یک‌ شر است. آیا تاکنون کسی دیده که ایران خواهان مذاکره در مورد انرژی هسته‌ای اش با اوگاندا باشد؟ شاید بپرسید این سوال مسخره چیست که نویسنده می‌پرسد ولی حقیقت امر این است که ما بعضی وقت‌ها به قدری درگیر منافع شخصی و حزبی خودمان می‌شویم که بدیهیات را فراموش می‌کنیم! آنچه به مذاکرات میان ایالات‌متحده و ایران معنا می‌دهند میزان قدرتی است که ایالات‌متحده توانسته بسازد و ایران برای کم‌هزینه کردن یا افزایش بهره‌گیری از آن ابزارها وارد مذاکره با ایالات‌متحده شده است. پرسش آن است که وقتی ايالات متحده مذاکره را برای تسلیم کم‌ هزینه ایران می‌خواهد. ‏و‌ هدف آنها از مذاکره اعمال قدرت است نه پذیرش ابزار‌های قدرت ایران، چراکه انرژی اتمی کاربردهای گسترده‌ای دارد و می‌تواند ابزارهای اعمال اراده ایالات‌متحده بر کشورهای غرب‌آسیا را دچار اختلال کند، پس چرا ما باید دلیل مذاکره خود را نشان‌دادن بی اخلاقی طرف آمریکایی بدانیم؟ آیا این احمقانه نیست که با جدی‌نگرفتن میدان به عنوان عنصر بنیادی و اصلی‌ای که رویداد‌ها در کف آن تعریف می‌شوند و با بزرگنمایی دیپلماسی که تنها یکی از ابزار‌های بازیگری در میدان است و ترجیح دادن به هر چیزی داریم دور باطل می‌زنیم و خوشحال هم هستیم؟! ‏تیم آقای ظریف بدون در نظرگرفتن این نکات اولیه و بدیهی در سیاست به دنبال معرفی برجام به عنوان یک پدیده است که جنگ را عقب انداخت. اما در حقیقت آن چیزی که جنگ را عقب انداخت حضور ایران در سوریه، وجود یمن به عنوان متحدی سرسخت و شکست داعش بود! اتفاقاً قدرت بالای منطقه‌ای ایران موجب شد تا آمریکایی‌ها امتیازاتی هرچند موقت و‌ اندک به ایران بدهند و با برجام به دنبال ایجاد فرصتی برای بسط قدرت خودشان بودند تا زمانی که بتوانند قدرت منطقه‌ای ایران را مهار کنند، که اتفاقا همین سناریو رخ داد! پس شهروند ایرانی باید به این فهم برسد که تا زمانی که ایران قادر به افزایش قدرت خودش نباشد، نه امنیتی در کار خواهد بود، نه اقتصادی پویا خواهد داشت و نه در سیاست مستقل خواهد ماند! مذاکره صرفاً یک مسیر است. مسیری که با فهم غلط از میدان دیگر بی‌فایده شده است! پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

اکونومیست: ایران در حال از دست‌دادن تسلط خود بر عراق است. با از بین رفتن نفوذ ایران در سوریه، آسمان ایران مورد تعرض ایالات‌متحده و رژیم صهیونیستی قرار گرفت، با از بین رفتن نفوذ ایران در عراق زمین و خاک ایران مورد تعرض قرار خواهد گرفت! پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

#توییت جولانی مایه عبرت است، او عادی‌سازی تدریجی با اسرائیل را پذیرفت، جولان را در برابر طرابلس لبنان به اسرائیل بخشید، حتی قبول کرد که سویدا و درعا ارتش نباشد ولی رژیم صهیونیستی با یک حرکت پیش‌بینی نشده دست نیروهای تروریستی تحریرالشام را در گردو گذاشت! ‎#فاعتبروا_یا_اولی_الابصار 🔗 لینک توییت پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

#توییت پروژه رژیم صهیونیستی تنها در سوریه متوقف نخواهد شد. هدف نتانیاهو کم و کمتر کردن فاصله زمینی خودش با ایران و پیشبرد تجزیه عراق به سه کشور برای از بین بردن بازدارندگی منطقه‌ای ایران است. من هم از درگیری میان جولانی و رژیم صهیونیستی خوشحالم اما نگرانی‌هایی هم دارم. 🔗 لینک توییت پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

#توییت تغییر زبان رسمی افغانستان از فارسی به پشتو یک تهدید علیه امنیت‌ملی ایران است. 🔗 لینک توییت پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

فایل شماره نهم از نشریه، با طراحی مخصوص مطالعه در فضای مجازی منتشر شد! 🔺️ویژه‌نامه جنگ ۱۲روزه🔻 #انتشار_مجازی 📑فهرست مطالب این فایل: 📰 سرمقاله _ فعالیت سیاسی زیر سایه جنگ (صفحه ۲تا۳) 🗞 معضلی به نام اتم! (صفحه ۴تا۶) 🗞 بمب اتم، ابزاری در جهت حفظ کیان اسلامی! (صفحه ۷تا ۹) 🗞 ما خیلی فراموش کاریم (صفحه ۱۰تا۱۴) 🗞 جنگ آغاز شده است (صفحه ۱۵تا۱۷) 📌به ما بپیوندید https://t.me/Khorasan_fum_Edalatkhahi

یادداشت من در نهمین شماره نشریه دانشجویی خراسان‌داد را با عنوان «معضلی به نام اتم» در صفحه دوم و سوم بخوانید. در آن به سیر تاریخی مذاکرات هسته‌ای و توضیح اندکی حول پیش‌فرض‌های مذاکره‌کنندگان پرداخته‌ام. پژوهشگر | نوشته های علیرضا اسدی 🚩 @CivilizationResearcher

متن تحلیل منتشرشده: معضلی به نام اتم! همه چیز به دوره پهلوی بر می‌گردد، زمانی که ایران با برنامه اکبر اعتماد به دنبال جلب رضایت آمریکایی ها برای آوردن صنعت هسته‌ای به ایران بود ولی آمریکایی ها حاضر به این کار نبودند، با پیگیری‌های فراوان بالاخره فرانسه حاضر شد تا قرارداد را ببندد و اولین تأسیسات در ایران ایجاد شد، اما فرانسه هم مشروط به اینکه ایران استفاده نظامی از این صنعت نکند حاضر به همکاری شد. با پیروزی انقلاب اسلامی اما ورق برگشت، شرکت‌های آلمانی، فرانسوی و آمریکایی قراردادها را لغو کردند و آرژانتین هم حاضر به کمک نشد، برنامه هسته‌ای ایران از نگاه غرب دیگر تعطیل شده بود اما همه چیز با اراده پژوهشگران ایرانی تغییر کرد. احیای برنامه هسته‌ای دانشمندان ایرانی با وجود همه سختی‌های موجود برای تامین قطعات آزمایشگاهی و مواد مورد نیاز خودشان توانستند زیر جاسوسی مداوم دستگاه‌های اطلاعاتی غربی و شرقی موفق به بومی سازی ماشین‌های سانتریفیوژ شوند، همه چیز آماده یک تغییر بزرگ بود. امنیتی سازی برنامه هسته‌ای با شروع مجلس ششم که به مجلس اصلاحات هم معروف است و همزمان با ریاست جمهوری خاتمی، بخشی از نمایندگان مجلس پرده از برنامه ساخت بمب اتم توسط جمهوری اسلامی برداشتند، این امر موجب توجه دستگاه های اطلاعاتی غربی و تمرکز آنها روی برنامه هسته‌ای شد. مذاکرات هسته‌ای سعدآباد شروع شد و نتیجه آن تعطیلی صنعت هسته‌ای بود اما نه تنها هیچ تحریمی برداشته نشد بلکه تحریم های بیشتری وضع شد این وضعیت در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد ادامه یافت و با ریاست جمهوری حسن روحانی کسی که یکبار در مذاکرات سعدآباد شانس خودش را برای توافق با غرب آزموده بود، مجددا پرونده هسته‌ای تبدیل به موضوع شماره یک ایرانی ها شد اما با یک تغییر! پیوند معیشت و پرونده هسته‌ای بدون بیان چرایی امنیتی سازی پرونده هسته‌ای ایران و ضعف حافظه تاریخی مردم جریان اصلاحات مدعی شد که گفتگو با غرب و دادن هرآنچه که آنان می‌خواهند منجر به برداشته شدن تمامی تحریم ها و بهبود وضعیت اقتصادی تمامی اقشار می شود اما اتفاقی که در عمل افتاد قابل پیش بینی بود! ترامپ برجام را پاره کرد. بازگشت به مذاکره دولت روحانی پس از آن مذاکرات مخفی با دولت آمریکا را در دولت ترامپ و بایدن دنبال کردن تا بتواند آمریکا را متقاعد به بازگشت کند اما آمریکایی ها چیزهای بیشتری را طلب می‌کردند، آنان خواهان گفتگو در مورد نفوذ منطقه‌ای ایران و برنامه موشکی بودند و می دانستند انتخابات ریاست جمهوری ایران نزدیک است و نمی‌توان با دولت روحانی توافق کرد و انتظار توفیق داشت. ادامه گفتگوها دولت رئیسی با حفظ خط قرمزهای ابلاغی از سوی رهبری در پی پایان دادن به پرونده هسته‌ای به گونه‌ای بود که منافع ملی را تامین کند اما باکناره‌گیری طرف آمریکایی از میز مذاکره، تغییر دائمی خواسته‌ها از سوی آمریکا وخروج مذاکره از گفتگو صرفا در مورد هسته‌ای کار به جایی نبرد و با وقوع هفت اکتبر عملا مذاکرات متوقف شد. پزشکیان: امیدی نو به مذاکرات او کسی بود که با شعار جنگ نمی‌شود روی کار آمد، به دنبال کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی بود و هدفش را مدارا با مردم خوانده بود با وجود شعارهای جذاب اما فرقی با حسن روحانی نداشت چراکه برنامه او برای پرونده هسته‌ای ایران را محمدجواد ظریف نوشته بود. او معتقد بود غرب بالاخره ایران را خواهد پذیرفت و راهی جز تسلیم نیست. مذاکرات عمان با شروع پنج دور از مذاکرات عمان طرفین در هر دور ابراز می‌کردند به توافق نزدیک شدیم اما با بمباران ایران توسط رژیم صهیونیستی و سپس ورود ایالات‌متحده به معرکه داستان تغییر کرد. سیر تاریخی مذاکرات چند عنصر مهم در مذاکرات هسته‌ای نقش دارند: ۱. طرف‌ ایرانی مسئله هسته‌ای را مسئله امنیت ملی نمی‌داند و به دنبال استفاده از آن برای معامله در حوزه‌های دیگر است. ۲. طرف‌های غربی مسئله هسته‌ای را وسیله‌ای مناسب برای مداخله یا همراه سازی دیگر کشورها علیه ایران می‌بینند و آنرا به عنوان بهانه‌ای برای مداخله گسترده تر در امور داخلی ایران فرض می‌کنند. ۳. طرف‌ ایرانی فرض می‌کند می‌شود غرب را معطل کرد یا فریب داد تا زمان خرید. ۴. طرف‌های غربی می‌دانند ایران به دنبال خرید وقت است. ۵. ایران برنامه‌ای دقیق برای تعیین تکلیف برنامه هسته‌ای ندارد و آنرا برنامه‌ای برای امور صلح طلبانه معرفی می‌کند. با این وجود باید از مسئولین پرسید که چرا هنوز انگاشت‌های خودشان را برپایه سی سال مذاکره مداوم تغییر نمی‌دهند وگمان می‌کنند می‌شود با غرب به گفتگو نشست آن هم زمانی که نه هدف غرب از مذاکره توافق است و نه ایران می‌تواند با مذاکرات هسته‌ای کمبودها در سایر حوزه ها را رفع کند چرا ما به دنبال بمب اتمی حداقل برای بهره‌برداری نظامی از برنامه‌ای نیستیم که پایانی ندارد؟ هسته‌ای فرصت است اگر آنرا معضلی نبینیم! @CivilizationResearcher