قصه‌های تکراری را دوست ندارم. چند وقت پیش که حالِ ننه خوب نبود، همه‌ی ما آشفته و پریشان بودیم. خبر دادند که در بیمارستان بستری شده. بابا بهم ریخته بود و من لحظه‌ای توانِ دیدن نگرانی‌هایش را نداشتم. هیچ‌کدام حواسمان سر جایش نبود. بیشتر از هر وقتی، آن‌موقع که گفتند ننه رفته در کما و برگشته. ته دلمان خالی شد. نتوانستیم برویم خلخال و به ننه سر بزنیم. فقط از تهران، هر روز و هر شب با دیدنِ چشم‌های نگران و دلِ آشوب بابا، آب می‌شدیم. امروز که برای اولین دفعه بعد از عید، آمدیم خانه‌ی ننه، داستانِ سال‌های پیش از ۹۳ برایم تداعی شد. یک داستانِ تکراری که صدای دستگاه اکسیژن و سرفه‌های ممتد و اسپری‌های ریه می‌داد. دستگاه اکسیژن، گوشه‌ی اتاق نشیمن بود و قل‌قل صدا می‌داد. نفس‌های ننه خس‌خس می‌کرد اما حالش خیلی بهتر از دفعه‌ی قبلی بود که دیدیمش. دستگاه اکسیژن، درست صدای دستگاه اکسیژن آقا را می‌داد. همان صدای قل‌قل که ریحانه‌ی ۵ ساله از آن می‌ترسید و من، ته دلم با صدایش خالی می‌شد. این‌بار نمی‌ترسیدیم. این‌بار هردویمان فقط به سال ۹۳ فکر کردیم و آغوش‌هایی که به آقا و لبخندهایش بدهکار ماندیم. #دفترچه / #مسطورات / #خانم‌علیا

ننه خیلی رندوم در حالی که روی تختش دراز کشیده، شروع می‌کنه مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا گفتن و فحش دادن بهشون و با خودش حرف زدن. خدایا کاش زودتر این‌همه این زن رو دوست داشتم.

بوم بوم بوم بوم تلاویو 🔥💥 آهنگ «بوم بوم تل آویو» در کم‌تر از ۲۴ ساعت ۵۷۷میلیون بازدید در یوتیوب داشته است!

- حلوای سیاهِ اردبیل

ما از تو به غیر تو نداریم تمنا ، حسین جان . . @Alnana

دوست‌جونی‌م اومده ایتا✨ https://eitaa.com/qalamranje

امروز با میوه بردن برای بابابزرگ تو بیمارستان، احساس کردم بزرگ شدم. اونم احساس کرد بزرگ شدم.

مکان ترازی که شهرمون کم داشت، ترکیب سنتی صنعتی دوغ و دیزاین ایرانی با پیتزا، و حضرت سرخ‌رگ و سیاه‌رگ فسقلی قلبم (حضرت محبوب و ریحون‌چه). - اولین روز تابستان چهارصد و چهار

عکس‌های کامل و بی‌نقص گرفتن از غذاهایی که هنوز خورده نشدن، واقعی نیستن. من معتقدم عکس گرفتن از غذا و مکان‌ها و اتفاقات، باید واقعی باشه.