⏳#به_وقت_رمان ☕️☕️☕️☕️ #چایت_را_من_شیرین_میڪنم 🖊به قلم :زهرا بلند دوست 💯قسمت_پنجاه_و_سه :🔻 📍نمیدانم چرا؟ اما تقریبا تمامِ وقتش را در خانه‌ی 🏠ما میگذراند و من خود را #اسیری در چنگالِ او میدیم. بعد از شام به سراغش رفتم تا فکری به حالِ مادر کند و او با لحنی #ملایم برایم توضیح داد که در زمانِ بستری بودنم، او را نزد #پزشک برده و تشخیص، #شوکِ_عصبی شدید و زندگی در گذشته های دور است.. _یعنی دیگر مرا نمیشناخت؟؟ چه #مِنویِ بی نظیری از زندگی نصیبِ من شده بود.. _نیمه های شب #ویبره ی گوشیِ مخفی شده از چشم حسام را در زیز تشکم حس کردم. _جواب دادم. صدایِ پشتِ خط شوکه‌ام کرد.. _او دیگر در اینجا چه میکرد؟؟ همراهِ #صوفی آنهم در #ایران🇮🇷.. _(الو.. سارا جان.. منم عثمان..) یعنی صوفی راست میگفت؟؟ #چرا این راهی که میرفتم، #ته نداشت.. خودش بود. عثمان.. با همان #لحن_مهربان و همیشه نگرانش.. اما برای چه به اینجا آمده بود؟ در فرودگاه ✈️ گفت که به عنوان یک دوست هر کمکی که از دستش بربیاید دریغ  نمیکند.. حالا این فداکاری #دوستانه بود یا از سرِ عشق♥️؟؟ _(سارا.. من زیاد نمیتونم حرف بزنم.. تمامِ  حرفهایِ صوفی درسته.. #جونِ تو و دانیال🧑 در خطره.. #حسام واسه رسیدن به دانیال هر کاری میکنه.. تو #طعمه‌ای واسه گیر انداختنِ برادرت.. باید #فرار کنی.. ما کمکت میکنیم.. من واسه #نجاتِ جونت از #جونمم میگذرم.. فکر کنم اینو خوب فهمیده باشی) #راست میگفت.. عثمانِ #مهربان برایِ داشتنم هر کاری میکرد.. اما مگر #ترسوها از جانشان هم هزینه میکنند؟؟ این عثمان اصلا شبیه به آن #مهاجرِمسلمانِ_بزدل درآلمان نبود.. _صدایم لرزید ( اصل ماجرا چیه؟ مگه نگفتی دانیالو تو خاطراتم #دفن کنم؟ مگه نگفتی اون الان یه #وحشیِ آدم  کشه؟ مگه صوفی نگفت که #انتقام میگیره.. اینجا چه خبره؟؟) _بی تعلل جواب داد ( سارا.. سارا جان.. الان وقته این حرفا نیست..  بعدا همه چی رو میفهمی، فعلا باید از اون خونه #فراریت بدیم.. سارا، تو به من #اعتماد داری؟؟ ) _من دیگر حتی به #خودم هم اعتماد نداشتم. نفسی #عمیق کشیدم. صدایم کرد.. جوابش را ندادم. . _(سارا من فقط و فقط به خاطر تو به این کشور اومدم..  به من #اعتماد کن..) عثمان خوب بود.. اما خوبی هایِ حسام بیش از حد، #قابل_باور بود.. _باید تصمیم میگرفتم. پایِ دانیال🧑 درمیان بود (باید چیکار کنم؟؟) دلم برایِ یک لحظه دیدنِ برادرم #پرمیکشید.. کاش میشد که صدایش را بشنوم.. _نفسی راحت کشید ( ممنونم ازت.. به زودی خبرت میکنم..) بیچاره عثمان، از هیچ چیز خبر نداشت.. نه از #بیماریم.. نه از #چهره‌ای که ذره ایی #زیبایی در آن باقی نمانده بود.. دوست داشتم در اولین برخورد، عکس العملش را ببینم..  ﷼شک نداشتم که به محض دیدنم از فرط #پشیمانی، آه از نهادش بلند میشد.. _سرگردانتر از مسافری راه گم کرده در #کویر بودم. کاش دنیا 🌎 یک روز#استراحت برایم قائل میشد. _دوباره درد همچون #گربه‌ای بی چشم و رو به #شیشه‌ی ترک خورده ی وجودم چنگال کشید. سرم پر بود از #سوالات مختلف. حسام چه چیزی از دانیال میخواست؟؟ چرا از #یان خبری نبود؟ حتی تماسهایم را بی پاسخ میگذاشت.. _حسام.. حسام.. حسام.. #تنفرِ_دلنشین_زندگیم.. کاش بود و میخواند تا درد، فرار را برقرار ترجیح دهد.. آن شب تا صبح با #بی‌قراری دست و پنجه نرم کردم. _صدایِ یالله گویی حسام در محیط پیچید.. #سرطان که جانم را به #یغما برده بود، کاش حداقل #موهایم را برایم میگذاشت، مطمئنا ابزارخوبی بود محضِ شکنجه ی این بچه مسلمان..  _کلاهم👒 را روی سرم گذاشتم. عطر بد خاطره یِ چای☕️ به وضوح در بینی ام نشست و صدایِ حسام از چارچوب درب در گوشهایم.. _به سمتش چرخیدم. سینی به دست منتظرِ اجازه ی ورود بود و من #صادرش کردم. سینیِ پر شده از چای☕️، نان🥖، پنیر و گردو را روی میز گذاشت ومیز را جلویِ پای قرار داد. ( حاج خانوم میگن اعتصاب غذا کردین..) _ به دستانِ مردانه اش که با #نظم_خاصی در حالِ درست کردن #لقمه بود نگاه کردم. #پنج لقمه ی کوچک دست کرد و کنار یکدیگر در سینی قرار داد. در استکان چای #شکر ریخت و به رسم ایرانی بودنش، #قاشق ظریفِ چای خوری را بعد از چرخاندن در استکان،  #درونِ_نعلبکیِ گلدار گذاشت.. _چای دوست نداشتم، اما این #حسِ_ملس را چرا.. (من از چایی☕️ #متنفرم.. جمعش کن..) لبخند زد ( متنفرین؟؟ یاااا.. ازش #میترسید؟؟) ابروهایم #گره خورد. ( میترسم؟؟ از چی؟؟ از چایی؟؟) _لبخند😊 رویِ لبش پر رنگتر شد ( اوهوم.. آخه ما مسلمونا زیاد چایی میخوریم..) _سکوت کردم.. او از کجا میدانست که دلیلم برایِ نخوردن چای، #مسلمانان بودند؟؟ این را فقط دانیال🧑 میدانست..  اما ترس.. ترس کجایِ کار قرار داشت؟؟ ( من از مسلمونا نمیترسم..) ☕️ ادامه...👇

#ادامه...☕️ _دستی به صورتش کشید. لبانش کمی  جمع کرد ( از مسلمونا که نه.. امااا.. از #خداشون چی؟) میترسیدم؟؟  من از خدایشان میترسیدم؟؟ ( نه.. من فقط از اون  #نفرت دارم). _رو به رویم، رو زمین نشست (از نظرمن #نفرت، نوعی #ترسِ_گریم شده ست.. ترس😱 هم که تکلیفش معلومه.. باید جفت پا پرید #وسطش، باید #حسش کرد.. اونوقتِ که #خدا شیرین تر از این چایی ☕️میشه..) _راست میگفت.. من از #خدا میترسیدم.. از او و کمرِ همتش برایِ نابودیِ زندگیم.. _با انگشتان دستش بازی میکرد ( گاهی.. بعضی از آدما چایی شون با #طعم_خدا میخورن.. بعضی ها هم.. فنجانِ چایِ شونو با خودِ خدا..) _حرفهایش #عجیب، اما #دلنشین بود. نفسی عمیق کشید که بی شباهت به آه نبود ( اما اون کسی میبره که چایی رو با طعم خدا ، مهمونِ  خودِ خدا بخوره..) شاید راست میگفت.. من از #ترسِ_طعمِ_خدا، هیچ وقت مزه ی چای را امتحان نکردم.. _سینی را با لبخندی☺️ مهربان به سمتم هل داد (خب.. پروین خانووم منتظرن تا سینی رو خالی تحویلشون بدم.. ) #لقمه ایی را که درست کرده بود در #دهانم گذاشتم.. فنجانِ ☕️چای را به سمتم گرفت. نمیدانم چرا؟ اما دوست داشتم، برایِ یکبار هم که شده امتحانش کنم.. با #اکراه استکان را از دستش گرفتم. _لبخندِ مردانه اش عمیق تر😊 شد. جرعه ایی نوشیدم.. مزه اش #خوب بود.. انقدر خوب که #لبانم به خنده😃 باز شد.. _یعنی خدایِ مسلمانان به همین شیرینی بود؟؟ _حسام رفت و من واماندم در شاعرانه هایش و چایی☕️ که #طعم_خدا میداد.. ⬅️#ادامہ_دارد... 👈🌹کوچه‌های آسمانی🌱دعوتید

💔 مَـرا بہ هیچ بدادے و من هنوز بر آنمـ کہ‌از وجودِ تُو مویۍ بہ عالمۍ نفروشمـ.. #سعدے 🌹کوچه‌های آسمانی🌱

💔 تمـامِ رنج‌هايم را در آغوشِ تو گم كردم يقيـن دارم كه عشقت در دلم حُكمِ شفا دارد "حسین‌جان" . .🌱!'

❤️‍🩹 🎧مصطفۍ‌مروانۍ نگامـ‌ڪن... 🌹کوچه‌های آسمانی🌱

برمیگردیم! بهر خون خواهی حوالی ¹:²⁰ ... #جان_فدا،#جانفدا،#سرباز 🌹کوچه‌های آسمانی 🌱

🎼دلا امشب سفر دارم ... 🥀 ✍هر بامداد جمعه، به یاد تُ... #سردار_دل‌ها💔 🌹کوچه‌های آسمانی🌱

مولای‌من!♥️🍂 در ازدحام پرهیاهوی شهر، هرکس سر در کار خویش دارد، و هیچ‌کس نمی‌داند که تو آرام و بی‌صدا، از کنارشان می‌گذری… چه غریبانه است؛ صاحب زمین میان فرزندان زمین باشد، اما چشم‌ها او را نشناسند..💔 دلم می‌لرزد از این همه فاصله… من در غفلت‌ها نفس می‌کشم و تو در غربت‌ها، صبورانه گام برمی‌داری. ای خورشید پنهان! کاش چشمانم پرده‌ها را کنار بزند، تا روزی که، نه از دور، بلکه از نزدیک بر تو سلام 🤚 کنم… #صبحت_بخیر_آقاجانم 🌤 👈🌹کوچه‌های آسمانی🌱دعوتید