🌿 جاریِ حکمت | از امام عسکری علیه‌السلام با عرض تسلیت شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام 🖤 امام عسکری علیه‌السلام در سخنی زیبا، از مواساتِ علمی می‌گویند؛ اینکه اگر انسانی از معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام دور مانده است، آنچه از علم آموخته‌ایم با او قسمت کنیم تا راه را بشناسد، رشد کند و هدایت شود. و در کلامی کوتاه و تکان‌دهنده آمده است: « مَنْ كَتَمَ عِلْماً فَكَأَنَّهُ جَاهِلٌ » ✨ این دو کلام را کنار هم که بگذاریم، یک پیام روشن دارد: علم برای انباشتن نیست؛ برای بخشیدن است. دانشی که چراغ راه دیگری نشود، هنوز به رسالت خود نرسیده است. گاهی یک نکته‌ای که به‌سادگی به دیگری می‌آموزیم، می‌تواند سال‌ها مسیر زندگی او را تغییر دهد. 🌱 از خودمان بپرسیم: از آنچه خدا به من آموخته، امروز چه چیزی نصیب دیگری شده است؟ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🏴🚩🌷

🌷 جاری حکمت | امام حسن عسکری علیه‌السلام 🏴 عزت، نتیجه انتخاب حق است امام حسن عسکری علیه‌السلام فرمودند: «مَا تَرَكَ الْحَقَّ عَزِيزٌ إِلَّا ذَلَّ، وَلَا أَخَذَ بِهِ ذَلِيلٌ إِلَّا عَزَّ.» هیچ عزتمندی حق را رها نکرد، مگر آنکه ذلیل شد؛ و هیچ ذلیل و ناتوانی حق را نگرفت، مگر آنکه عزت یافت. 📚 بحارالأنوار، ج۷۸، ص۳۷۴ این فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ یک قانون زندگی است؛ برای انسان و برای جامعه. گاهی خیال می‌کنیم عزت، نتیجه قدرت است؛ هرکس قدرت بیشتری دارد، عزیزتر است. اما امام عسکری علیه‌السلام محاسبه را عوض می‌کنند: عزت، پیش از آنکه نتیجه قدرت باشد، نتیجه انتخاب است. ممکن است کسی قدرتمند باشد، اما وقتی برای حفظ قدرتش حق را بفروشد، از درون ذلیل شده است. و ممکن است کسی ظاهراً ضعیف و تنها باشد، اما چون حق را انتخاب کرده، در مسیر عزت قرار گرفته باشد. و چه کسی بهتر از خود امام عسکری علیه‌السلام این حقیقت را زندگی کرده است؟ امامی جوان؛ در سامرا؛ در محدودیت و مراقبت؛ در محاصره دستگاه عباسی؛ اما نه حق را رها کرد و نه آینده را واگذار کرد. دشمن می‌خواست محاصره بیرونی را به تسلیم درونی تبدیل کند؛ اما امام ایستاد، انسان تربیت کرد، ارتباط و شبکه ساخت و برای آینده‌ی امت زمینه‌سازی کرد. پس امام عسکری فقط این حکمت را نگفت؛ خودش تفسیر این حکمت بود. 🌱 برای زندگی خودمان ما هم هر روز در برابر همین انتخابیم: حق را بگوییم یا برای حفظ موقعیت سکوت کنیم؟ درست عمل کنیم یا برای منفعت کوتاه‌مدت کوتاه بیاییم؟ پای ارزشمان بایستیم یا برای اینکه هزینه ندهیم عقب‌نشینی کنیم؟ اینجاست که کلام امام عسکری به کمک ما می‌آید: « مَا تَرَكَ الْحَقَّ عَزِيزٌ إِلَّا ذَلَّ... » ممکن است با رها کردن حق، امروز راحت‌تر شوی؛ اما فردایت را ارزان فروخته‌ای. و ممکن است با گرفتن حق، امروز هزینه بدهی؛ اما عزت فردایت را ساخته‌ای. 🇮🇷 و برای یک ملت این حکمت فقط درباره «من» نیست؛ درباره «ما» هم هست. ملت‌ها هم در برابر همین انتخاب قرار می‌گیرند: مقاومت یا تسلیم؟ ایستادگی یا عقب‌نشینی؟ استقلال یا وابستگی؟ حفظ عزت یا خریدن آرامش به قیمت از دست دادن عزت؟ گاهی به یک ملت گفته می‌شود: «کوتاه بیا تا مشکلت حل شود.» «مقاومت نکن تا هزینه ندهی.» «از آرمانت دست بکش تا با تو کنار بیاییم.» اما منطق امام عسکری می‌گوید: اگر جامعه‌ای حق و عزت خود را برای آسایش موقت بفروشد، ممکن است مدتی آرام‌تر زندگی کند؛ اما در بلندمدت، هزینه ذلت را خواهد پرداخت. و برعکس: ملتی که با عقل، تدبیر و اتحاد، پای حق و استقلال خود می‌ایستد، حتی اگر هزینه بدهد، عزتش را حفظ کرده است. این یعنی #مقاومت، فقط یک واکنش سیاسی نیست؛ یک انتخاب هویتی است. #مقاومت یعنی یک ملت اجازه ندهد دیگری برای او تعیین کند چه چیزی را بخواهد، از چه چیزی بترسد و تا کجا عقب بنشیند. و البته مقاومت یعنی ایستادگی هوشمندانه؛ نه بی‌تدبیری، نه هیجان، نه جنگ‌طلبی؛ بلکه اینکه حق را به قیمت راحتی نفروشیم و عزت را با وعده‌های موقت معامله نکنیم. امام عسکری علیه‌السلام به ما یاد می‌دهد: حق را که گرفتی، شاید تنها باشی؛ اما ذلیل نیستی. حق را که رها کردی، شاید همه پشت سرت باشند؛ اما عزیز نیستی. و برای یک ملت نیز همین است: ممکن است دشمن قدرتمند باشد؛ اما قدرت دشمن، مجوزِ فروش عزت ما نیست. ✨ پیام امروز امام عسکری عزت را از بیرون طلب نکن؛ از انتخاب‌هایت بساز. هر انسان با انتخاب حق، عزیز می‌شود؛ و هر ملت با ایستادن بر حق، عزتمند می‌ماند. و چه زیباست که در شب شهادت امام عسکری علیه‌السلام، این جمله را با خودمان ببریم: عزت، پاداشِ ایستادن بر حق است؛ و ذلت، نتیجه معامله کردن حق. امام عسکری به ما نیاموخت که محاصره وجود ندارد؛ آموخت که حتی در محاصره هم می‌توان آزاد ماند، حق را نگه داشت و آینده را ساخت. تبار عسکری اگر تن و خاکش در محاصره باشد، ذهنش محاصره‌پذیر نیست؛ ذهنش آزاد، محاسبه‌اش مستقل و عملش مقتدر است. ✍️ محمدجواد فدایی 🗓 بوقت اربعین تدفین، زیر سایه حضرت رضا علیه‌السلام، مزار مطهر امام شهیدی که در تمام عمر، حق را با هیچ مصلحتی معامله نکرد؛ با عزت زیست، با عزت ایستاد و سربلند رفت. 🥺 🌷🇮🇷🏴🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | انتقال پرچم 🚩 🇮🇷 گاهی بزرگ‌ترین هنر یک رهبر این نیست که خودش پرچم را تا آخرین نقطه برساند؛ این است که پرچم را زمین نگذارد و دست‌های شایسته‌ای برای ادامه راه تربیت کند. امام حسن عسکری علیه‌السلام در روزگاری پر از محاصره و مراقبت، فقط برای امروز امامت نکرد؛ او باید فردای امامت را حفظ می‌کرد. و این، یک حکمت بزرگ برای همه ماست: اگر پرچم‌داری، فقط پرچم را حفظ نکن؛ پرچم‌دارِ بعدی را هم بساز. نسل بعد، خودبه‌خود ادامه‌دهنده راه ما نمی‌شود. باید کسی را ساخت که بفهمد، باور کند، تمرین کند، مسئولیت بپذیرد و روزی خودش پرچم را به دست بگیرد. سؤال امشب این نیست که: من چقدر برای این راه کار کرده‌ام؟ سؤال عمیق‌تر این است: اگر فردا من نباشم، چه کسی راه را ادامه خواهد داد؟ چه جوانی را ساخته‌ام؟ چه نوجوانی را آماده کرده‌ام؟ چه طلبه‌ای را به میدان آورده‌ام؟ چه خانواده‌ای را برای این رسالت تربیت کرده‌ام؟ اگر همه‌چیز به حضور من وابسته باشد، من «پرچم‌دار» نبوده‌ام؛ من خودِ پرچم شده‌ام! و پرچم نباید به یک نفر گره بخورد؛ باید دست‌به‌دست، نسل‌به‌نسل، تا مقصد برود. 🌱 این همان «جاریِ امامت» است. امام عسکری علیه‌السلام، امامت را در حصار خفقان متوقف نکرد؛ راه را برای فردا جاری کرد. و چه زیباست که این حکمت را در سیره رهبر شهیدمان، سیدعلی نیز ببینیم؛ او فقط برای امروزِ جبهه و انقلاب میدان‌داری نکرد؛ برای فردای آن هم رهبر ساخت. پرچم‌داری که می‌داند روزی باید پرچم را به دست دیگری بسپارد، از همان امروز پرچم‌دارِ بعدی را تربیت می‌کند. این یعنی بصیرتِ یک رهبر: راه را به یک شخص وابسته نمی‌کند؛ راه را در یک نسل جاری می‌کند. و حالا، این سؤال به ما می‌رسد: من چه چیزی از خودم به جا می‌گذارم؟ یک خاطره؟ یا انسانی که بتواند راه را ادامه دهد؟ 🌙 امشب، دو عهد داریم 🤝عهد اول، با امام زمانمان؛ که فقط منتظر آمدنش نباشیم؛ خودمان را برای یاری‌اش بسازیم. انتظار یعنی فقط گفتنِ «آقا بیا» نیست. یعنی آن‌قدر خودت را بسازی که اگر روزی ندای «هَلْ مِنْ نَاصِرٍ یَنْصُرُنِی» به گوشت رسید، پاسخت حاصل یک هیجان لحظه‌ای نباشد؛ حاصل یک عمر #تمرین_یاری باشد. و 🤝عهد دوم، با نائب امام و رهبرمان، سیدمجتبی خامنه‌ای؛ که در این روزگار، پرچم هدایت و مقاومت را بر دوش دارد. عهد ما با رهبر، فقط این نیست که پشت سر او بایستیم؛ عهد ما این است که میدان را برای ادامه این راه خالی نگذاریم. اگر او پرچم را بلند کرده است، ما باید دست‌هایی باشیم که پرچم را نگه می‌دارند، نیروهایی که میدان را پر می‌کنند و نسلی که فردای این راه را می‌سازد. 🚩 از خودم شروع کنم شاید امشب باید از خودمان بپرسیم: از خودم چه کسی را ساخته‌ام؟ از فرزندم یک یاور خدا ساخته‌ام؟ از برادرم؟ از شاگردم؟ از همکارم؟ از آن جوانی که خدا سر راه من گذاشته است؟ آیا وقتی کنار من زندگی می‌کنند، فقط از من خاطره‌ای خوب به یادگار می‌برند؛ یا یک قدم به خدا، یک قدم به امام و یک قدم به میدان نزدیک‌تر می‌شوند؟ شاید رسالت ما این نباشد که فقط خودمان آدم خوبی باشیم؛ رسالت ما این است که «یاورساز» باشیم. از خانه شروع کنیم؛ از کلاس؛ از مسجد؛ از محیط کار؛ از رفاقت‌هایمان. #آدم بسازیم؛ #دل بسازیم؛ #امید بسازیم؛ #یاور بسازیم. انسان‌هایی که برای خدا دل بدهند، برای حق بایستند، برای مردم گره‌گشا باشند و در برابر دشمن، محکم بمانند. یعنی: زندگی‌مان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز نسلمان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز حضورمان یاورساز باشد؛ و دشمن‌سوز اللهم عجل لولیک الفرج... 🤲 ✍️ محمدجواد فدایی 🗓 به‌وقت شب ۹ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ زیر سایه انیس‌النفوس 🌷🇮🇷🚩🌷

🔴 عبدالرحیمی «عکاس و فیلم بردار ویژه بیت رهبری» 🔺️وقتی رهبری چند ماه در کانکس زندگی کردن . .🥺 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ رسالت | رحمت یک روز، در کوچه‌های مکه، مردی آمد که چیزی در دست نداشت؛ نه شمشیر، نه تاج، نه سپاه. فقط رحمت داشت. و خدا گفت: ﴿ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ ﴾ «تو را نفرستادیم، مگر رحمتی برای جهانیان.» دقت کرده‌ای؟ نگفت برای مؤمنان؛ گفت: برای جهانیان. انگار رحمتِ محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله وسلم، دیوار نداشت. به دوست می‌رسید، به دشمن؛ به کودک، به پیر؛ به آن‌که او را می‌شناخت و حتی آن‌که هنوز نمی‌شناخت. پیامبر رفت؛ اما یک سؤال را برای ما جا گذاشت: اگر رحمتِ او قرار بود امروز از جایی عبور کند، از زندگی چه کسی عبور می‌کرد؟ از خانه ما؟ از نگاه ما به فرزندمان؟ از برخورد ما با شاگردمان؟ از حرف زدنمان با همسرمان؟ از رفتاری که با آن آدمِ مخالف داریم؟ شاید رسالت، همین‌جا ادامه پیدا می‌کند؛ جایی که یک انسان، بعد از دیدن ما، کمی بیشتر طعم خدا را می‌چشد. پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله وسلم) فقط کتاب نیاورد؛ آدم آورد. ✨ آدم‌هایی که بعد از او، خودشان پنجره‌ای برای رسیدن دیگران به خدا شدند. بعثت، در تاریخ اتفاق افتاد؛ اما رحمت می‌تواند هنوز در ما مبعوث شود. شاید از همین روست که هر بار نام محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله وسلم) را می‌شنویم، باید از خودمان بپرسیم: من از پیامبر چه چیزی را با خودم به امروز آورده‌ام؟ اگر هیچ‌کس از بودن من بوی رحمت نگیرد، شاید نام پیامبر را برده‌ام؛ اما هنوز چیزی از رسالت او را جاری نکرده‌ام. 🌿 آستانه تولد | رحمت للعالمین 🗓 به‌وقت ۱۴ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷