#حکیمانه 💟کـیـمـیـای اخـلاق 🎙آیت الله جوادی آملی 🌷🇮🇷🚩🌷

🔴رهبر معظم انقلاب: توجّه فراراهبردی به مسئله‌ی فرهنگ، تعلیم و تربیت از مسائل مهم کشور است 🔹و از جمله مسائل مهمّ دیگر، توجّه فراراهبردی به مسئله‌ی فرهنگ، تعلیم و تربیت است. تعبیر فراراهبردی به‌معنی آن است که تنظیم راهبردهای دیگر باید با ملاحظه این مسئله باشد. 🔹در این صدر توجّه به اقشاری که منبع اشاعه‌ی‌ فرهنگ مثبت و سازنده می‌باشند از قبیل معلّمین در آموزش و پرورش و دانشگاه و حوزه و همچنین پرستاران و اطبّائی که خود را وقف انجام وظیفه در نهادهای غیرخصوصی کرده‌اند، اهمیّت ویژه‌ای دارد. 🗓۱۴۰۵۰۶۰۶ 🌷🇮🇷🚩🌷

🛑 تاثیر عبادات در برکت عمر استاد سیداحمد فقیهی از قول علامه مصباح: 🔹آقازاده آیت‌الله بهجت می‌گفت: من به پدرم گفتم: چقدر دعا و نماز می‌خوانید و ذکر می‌گویید؟! شما روزی پنج شش ساعت درس دارید، چرا این‌قدر خودتان را با این عبادات، خسته می‌کنید؟! 🔹ایشان فرمود: بابا! اثر این دعاها، نمازها و توسلات این است که گاهی درسی که فهم آن به سه ساعت مطالعه نیاز دارد، من با ده دقیقه مطالعه می‌فهمم! 🔹اگر کار با اخلاص، توجه به خدا و توسلات همراه باشد، برکت پیدا می‌کند. 🔹مرحوم علامه مصباح می‌فرمودند: ذکر صلوات خیلی به عمر انسان، برکت می‌دهد. تلاوت قرآن نیز این اثر را دارد. افزون بر نمازهای واجب، نمازهای مستحبی نیز این‌گونه است. خدمت به دیگران نیز در عمر انسان برکت ایجاد می‌کند؛ همان‌گونه که انسان از اموالش انفاق می‌کند، اموالش برکت پیدا می‌کند. 📗 سیره فرزانگان، عبدالحسن بزرگمهرنیا، نشر سامان دانش 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ رسالت | تولدِ یک فردا امشب، همه از تولد یک انسان می‌گویند؛ اما شاید بزرگ‌ترین اتفاقِ آن شب، تولد یک انسان نبود. تولدِ یک فردا بود. محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله که آمد، فقط کودکی به دنیا نیامد؛ نگاهی تازه به انسان به دنیا آمد. جامعه‌ای که انسان را با قبیله‌اش می‌سنجید، با کرامت او روبه‌رو شد. زمانه‌ای که قدرت را با غلبه می‌شناخت، با عدالت آشنا شد. و نسلی که قرار بود فقط فرزندانِ دیروز باشد، آموخت می‌تواند سازنده فردای خودش باشد. شاید راز میلاد همین باشد: بعضی تولدها، یک نفر را به دنیا می‌آورند؛ بعضی تولدها، آینده‌ای را. برای همین، امشب اگر فقط به تولد محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله نگاه کنیم، نیمی از قصه را دیده‌ایم. نیمه دیگر، چیزی است که باید بعد از او در جهان متولد می‌شد: انسان‌هایی دیگر، فرهنگی دیگر، جامعه‌ای دیگر. و شاید هنوز همین‌جا، قصه تمام نشده باشد. هر نسلی که می‌آید، یک سؤال با خود دارد: ما قرار است چه فردایی را به دنیا بیاوریم؟ فرهنگ، تعلیم، تربیت... اینها حاشیه فردا نیستند؛ خودِ فردا هستند. شاید به همین دلیل است که آقایمان، از «توجه فراراهبردی» به فرهنگ و تعلیم و تربیت سخن گفته‌اند؛✨ 🔻یعنی پیش از آنکه برای آینده تصمیم بگیریم، ببینیم داریم چه انسانی برای آن آینده می‌سازیم. و چه چیز مهم‌تر از این؟ جامعه‌ای که قرار است آینده‌ای روشن داشته باشد، باید مراقب چیزی هم باشد که آینده را از درون می‌فرساید: دل‌هایی که از هم دور می‌شوند، زبان‌هایی که به جای پیوند، دیوار می‌سازند، و سخنانی که میان آدم‌ها شکاف می‌اندازند. محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد تا از انسان‌ها، امت بسازد؛ نه جزیره‌هایی جدا از هم. شاید امشب در شب تولد او، به جای اینکه فقط بپرسیم: «محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله چه روزی متولد شد؟» یک سؤال دیگر هم بپرسیم: « از وقتی محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد، چه چیزهایی باید در جهان ما متولد شده باشد؟ » و بعد، آرام‌تر: «از من چه؟» 🌿 جاریِ رسالت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد؛ و با آمدنش فردایی آغاز شد. شاید سهم ما از میلاد او، این باشد که فردای بهتری را به دنیا بیاوریم. 🌿 آستانه تولد | رحمت للعالمین 🗓 به‌وقت ۱۶ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷

🗞️ *راه روشن است* ⬅️ هفتصد و سی و یکمین شماره مجله دانشمند با موضوع روایت پیشرفت‌های علمی ایران در دوران امام شهید رحمه‌الله‌علیه در ۶۰۰ صفحه منتشر شد. 🔹 در این شماره از مجله دانشمند مسیر پیشرفت‌های ایران و نقش موثر آیت‌الله‌العظمی شهید سید علی خامنه‌ای در چهار دهه گذشته در گفتگوها، مقالات و یادداشت‌هایی تبیین شده است. *✅ @Daneshmand_ins* 🗞️ می‌تواند منبع خوبی برای تولید روایت های امید آفرین و ایران قوی داشته باشد. . 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ رسالت | اگر دین به مردم نرسد... گاهی فکر می‌کنیم رسالت یعنی حرفی را از آسمان بگیری و به زمین برسانی. اما محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله و صادق آل‌رسول علیه‌السلام دین را فقط به مردم نگفتند؛ آن را در میان مردم زندگی کردند. کنار مردم بودند؛ با دردشان، با پرسش‌هایشان، با امیدشان. مثل آقا و رئیسی شهیدمان، که مردم را حاشیه رسالت نمی‌دیدند؛ خودِ میدان رسالت می‌دیدند. ✨پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله❣ آن‌قدر به مردم نزدیک بود که خداوند فرمود: ﴿لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم﴾ از خودِ شماست؛ رنج شما بر او سخت است و برای شما دل‌نگران است. شاید رسالت، همین نزدیکی باشد؛ اینکه دین در سخت‌ترین روزها میان ما و مردم فاصله نیندازد. امروز، در روزگارِ جنگ و فشار، شاید دشمن بیش از هر چیز چشم به فاصله‌های میان ما دوخته باشد. و اینجاست که میلاد محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله دوباره برای امروز ما معنا پیدا می‌کند: از دلِ تفرقه، امت ساختن. و در برابر دشمن، کنار هم ایستادن. یک دست، هرقدر هم توانمند، یک دست است؛ اما دست‌هایی که کنار هم قرار می‌گیرند، ید واحده می‌شوند.✊ ✨شاید جاریِ رسالت همین باشد: نه فقط دین را به مردم گفتن؛ بلکه چنان با مردم بودن که در روز سخت، هیچ‌کس تنها نماند. 🌿 محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد تا انسان‌ها را کنار هم بیاورد؛ شاید امروز ادامه راه او از همین‌جا آغاز شود: کنار هم بمانیم. 🤝 🌸 عاشقان، میلاد مبارک 💐 🌿 روز تولد | خدمت بی‌منت به مردم بر اساس اسلام برای رضای خدا 🗓 به‌وقت ۱۷ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ رسالت | یک برش از زیستِ مردمی این داستان را احتمالاً خیلی از ما شنیده‌ایم: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله دوازده درهم داشت برای خرید یک لباس. در راه، کنیزی را دید که چهار درهمش را گم کرده بود و از ترسِ بازگشت به خانه، درمانده بود. پیامبر چهار درهم به او داد. با چهار درهم دیگر لباسی خرید. در راه، برهنه‌ای را دید؛ لباس را از تن بیرون آورد و به او پوشاند. چهار درهمِ آخر ماند برای لباس خودش. اما در راه، دوباره به همان کنیز رسید. برگشت. او را تا خانه همراهی کرد، برای آزادی‌اش شفاعت کرد و کنیز آزاد شد. و پیامبرصلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «عجب مال پربرکتی بود؛ دو برهنه پوشیده شدند و یک گرفتار آزاد شد.» داستان را که می‌خوانیم، شاید بگوییم: پیامبر چقدر اهل انفاق بود. اما مرحوم استاد علی صفایی همین داستان را طور دیگری می‌بیند. و اینجاست که آدم می‌فهمد گاهی مسئله، دانستنِ داستان نیست؛ نوع نگاه کردن به داستان است. او فقط نمی‌بیند که پیامبر چه بخشید. می‌بیند: چطور نیاز را دید؛ چطور میان چند نیاز، اولویت گذاشت؛ چطور با امکانات محدود، به جای حسرتِ نداشته‌ها، از داشته‌های موجود امکان ساخت؛ چطور یک مال را به چند خیر تبدیل کرد؛ و چطور بعد از یک کمک، انسان گرفتار را رها نکرد. یعنی داستان برای او فقط یک «حکایت اخلاقی» نیست؛ یک مدرسه تصمیم‌گیری است. شاید تفاوت ما و او در این نباشد که ما این داستان را نشنیده‌ایم. شاید تفاوت در این باشد که ما یک بار از کنار داستان گذشته‌ایم؛ اما او ایستاده و پرسیده است: در این صحنه، چه چیزهایی هست که من نمی‌بینم؟ این، یک مهارت برداشت تربیتی و پیام‌خوانی از حادثه‌هاست: وقتی داستانی از پیامبر می‌خوانی، فقط نپرس: «چه کار خوبی کرد؟» بپرس: چه دید که من ندیدم؟ چه امکانی را دید که من ندیدم؟ چه اولویتی را تشخیص داد که من ندیدم؟ و اگر من جای او بودم، داستان را چگونه تمام می‌کردم؟ شاید آن وقت، سیره از کتاب بیرون بیاید و وارد زندگی ما شود. و شاید این همان چیزی باشد که امام سجاد علیه‌السلام در دعای مکارم‌الاخلاق از خدا می‌خواهد: «وَأَصِبْ بِي سَبِيلَ الْهِدَايَةِ لِبِرٍّ فِيمَا أُنْفِقُ مِنْهُ» گاهی برای شبیه شدن به پیامبر، بیش از آنکه به داستان‌های بیشتری نیاز داشته باشیم، به چشم‌های تازه‌تری برای دیدن همان داستان‌های قدیمی نیاز داریم. 🌿 روز تولد | #اسوه_حسنه در هنر خیرآفرینی 🗓 به‌وقت شام ۱۷ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ ✍️ محمدجواد فدایی 📗 امالى صدوق، ص ۲۳۸. 📗روحانيت و حوزه: مشكلات و راهكارها، ص: ۱۸۷. 🌷🇮🇷🚩🌷

📌 معرفی ۱۲۰ اثر برگزیده با موضوع «مدرسه» اگر با مدرسه و دانش‌آموز سروکار دارید، این مجموعه می‌تواند گنجینه‌ای برای دیدن، خواندن، الهام گرفتن و عمیق‌تر اندیشیدن به تربیت باشد. 🎁 در این مجموعه معرفی شده است: 🔸 ۵۲ مستند ایرانی و خارجی 🔸 ۴۱ فیلم سینمایی ایرانی و خارجی 🔸 ۷ ارائه TED 🔸 ۲۰ کتاب 🔰 قابل توصیه به معلمان، مربیان، مدیران، مبلغان، فعالان تربیتی و هر عنصر دغدغه‌مند و انقلابی که به‌نحوی با مدرسه و دانش‌آموز سروکار دارد. گاهی یک فیلم، یک کتاب یا یک روایت، می‌تواند نگاه یک مربی به مدرسه و تربیت را تغییر دهد. #مدرسه #فعال_تربیتی #طلبه_انقلابی 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | آدم‌ها یا راه؟ گاهی یک جمله، فارغ از اینکه گوینده‌اش کیست، می‌تواند پنجره‌ای تازه به یک مسئله تربیتی باز کند: اگر روزی چهره‌ها از میان ما رفتند، آیا نسل ما هنوز راه را می‌شناسد؟ شاید یکی از مهم‌ترین وظایف تربیت همین باشد: آدم‌ها را بشناسیم؛ اما راه را هم به فرزندانمان بشناسانیم. ویدئو را ببینید؛ و بعد این تأمل را دنبال کنید: 🔗 «حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی.» 🌷🇮🇷🚩🌷

🌿 جاریِ امامت | وقتی چراغ را با صاحب چراغ اشتباه می‌گیریم گاهی در یک راه، آن‌قدر چشممان به راهنما می‌ماند که خودِ راه را فراموش می‌کنیم. اگر او گفت، می‌پذیریم؛ اگر او ایستاد، می‌ایستیم؛ اگر او رفت، می‌رویم. اما یک سؤال مهم‌تر باقی می‌ماند: اگر روزی راهنما از پیش چشم ما کنار رفت، آیا هنوز می‌دانیم کدام سو، راه است؟ امیرالمؤمنین علیه‌السلام در سخنی تکان‌دهنده می‌فرماید: «إِنَّ الْحَقَّ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ» حق را با آدم‌ها نمی‌شناسند؛ حق را بشناس، اهل حق را خواهی شناخت. این سخن، دعوت به بی‌اعتنایی به آدم‌ها نیست؛ دعوت به درست دیدنِ آدم‌هاست. فرق بزرگی است میان اینکه بگویی: «چون فلانی را قبول دارم، پس این سخن حق است» و اینکه بگویی: «حق را شناخته‌ام؛ و حالا می‌فهمم چرا باید به فلانی اعتماد کنم و از او پیروی کنم.» در اولی، آدم معیار حق می‌شود؛ در دومی، شناخت حق، چشم ما را برای شناخت آدم‌ها باز می‌کند. شاید یکی از خطرناک‌ترین اتفاق‌ها در تربیت دینی همین جابه‌جایی باشد اینکه به جای تربیتِ انسانِ صاحبِ بصیرت، انسانِ صاحبِ وابستگی تربیت کنیم. کسی که اسم‌ها را خوب حفظ کرده، اما هنوز نمی‌داند پشت این اسم‌ها چه حقیقتی ایستاده است. کسی که چهره‌ها را می‌شناسد، اما معیارها را نه. و اینجاست که یک فقدان می‌تواند به یک بحران تبدیل شود؛ چون با رفتن یک چهره، بخشی از ایمانِ او هم می‌رود. اما اگر انسان، راه را شناخته باشد، آدم‌ها برایش فقط «چهره» نیستند؛ نشانه‌های راه‌اند. آن‌وقت، شناختِ یک رهبر، یک عالم، یک شهید یا یک امام، شناختنِ یک فرد جدا از حقیقت نیست؛ شناختنِ نسبت او با حقیقت است. شاید برای همین است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام به حارث هشدار می‌دهد: «إِنَّ دِينَ اللَّهِ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، بَلْ بِآيَةِ الْحَقِّ؛ فَاعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ.» دین خدا را با آدم‌ها نمی‌شناسند؛ با نشانه حق می‌شناسند. و این، شاید یکی از عمیق‌ترین درس‌های امامت برای تربیت نسل آینده باشد: نسلی تربیت کنیم که اگر پیروست، آگاهانه پیروی کند؛ آدم‌ها را بشناسد، اما در آدم‌ها متوقف نشود؛ پرچمدار را دوست بدارد، اما پرچم را هم بشناسد؛ و اگر روزی پرچمدار از میدان رفت، راه را گم نکند. چون تربیتِ امامت، فقط تربیتِ «پیرو» نیست؛ تربیتِ انسانِ راه‌شناس است. نه بی‌نیاز از امام؛ بلکه چنان امام را بشناسد که با شناختِ او، راه را بهتر ببیند. شاید فرق یک نسلِ وابسته با یک نسلِ بصیر، همین‌جا باشد: یکی وقتی چهره را از او بگیری، راه را هم گم می‌کند؛ دیگری وقتی چهره را از او بگیری، تازه معلوم می‌شود که راه را شناخته است. 📚 منابع امیرالمؤمنین علی(علیه‌السلام): «إِنَّ الْحَقَّ لَا يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ.» 📚نهج‌البلاغه، حکمت ۲۶۲؛ نیز: مجمع‌البیان، ج ۱، ص ۲۱۱؛ روضة الواعظین، ص ۳۹. و در نقل دیگری: «إِنَّ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ لَا يُعْرَفَانِ بِالنَّاسِ، وَلَكِنِ اعْرِفِ الْحَقَّ بِاتِّبَاعِ مَنِ اتَّبَعَهُ، وَالْبَاطِلَ بِاجْتِنَابِ مَنِ اجْتَنَبَهُ.» 📗الأمالي للطوسي، ص ۱۳۴، ح ۲۱۶. گفت‌وگوی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) با حارث 📗الأمالي للمفيد، ص ۳ ✍️ محمدجواد فدایی 🌷🇮🇷🚩🌷