زنگ مجازی _جنگ ترکیبی «میخ رژیم صهیونیستی بر تابوت اسرائیل!» به قلم: عزیزالله محمدی(امتدادجو) روزنامه کیهان، شنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۳ صفحه تصویر روز(۸) لینک مطلب: https://kayhan.ir/fa/news/298737 لینک کانال: @Emtedadjo

«سرمه و حلوا» از درد شکستیم و چنین دردمندیم شیرین سخن از قهوه و از حبه‌ی قندیم حال دل ما هست در سوز و گدازت تنهایی ساحل، در جذبه‌ی مدیم ای کاش بدانی «ما» یک نفریم، «من»! دل به تو بستیم، واگویه‌ی «حمد»یم شکر است خدا را، ما عاشق چشمیم چشمی که به آن هم ما سلسله بندیم. گفتیم به «سُرمه» منْشین به چشمش چَشمَش همه «حلوا»ست باید بپسندیم رسم است که «عاشق» رنجی بکشد شب هر روز همین است در چونُ و چندیم؟ بازار شلوغ است او بی خبر از ما ما هم همه اویم از خویش که طردیم عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

از درد شکستیم و چنین دردمندیم شیرین سخن از قهوه و از حبه‌ی قندیم حال دل ما هست در سوز و گدازت تنهایی ساحل، در جذبه‌ی مدیم ای کاش بدانی «ما» یک نفریم، «من»! دل به تو بستیم، واگویه‌ی «حمد»یم شکر است خدا را، ما عاشق چشمیم چشمی که به آن هم ما سلسله بندیم. گفتیم به «سُرمه» منْشین به چشمش چَشمَش همه «حلوا»ست باید بپسندیم رسم است که «عاشق» رنجی بکشد شب هر روز همین است در چونُ و چندیم؟ بازار شلوغ است او بی خبر از ما ما هم همه اویم از خویش که طردیم عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

بخشی از پادکست مجموعه «نخل» به قلم عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

❇️با سلام خدمت همراهان عزیز و دوستان گرانقدر فرهیخته حاضر در کانال @Emtedadjo با عنایت به تغییر رویکرد «مفهومی» در فعالیت های رسانه ای، هنری و ادبی اینجانب، خواهشمندم؛ همانند آنچه که تاکنون مهر ورزیدید و محبت داشتید، بنده را با ارائه نکته نظرات خودتان بیش از پیش بهره مند ساخته و از راهنماییهای خود دریغ نفرمایید. 🌸🌸🙏🙏🌺🌺 پی نوشت: ✅با توجه به شناخت دو سویه ای که با قریب اکثریت عزیزان اندیشمند و فرهیخته موجود است، صفحه شخصی بنده پذیرای دیدگاههای مهربانانه شما می باشد. و خواهشمندم آن تعداد اندک از عزیزانی هم که با «آی دی» محبت داشتند و به کانال ملحق شدند، در صفحه شخصی، جهت تبادل دیدگاهها خود را معرفی نمایند. ارادتمند: عزیزالله محمدی.🌻🌻🌼🌼

«سُخَنَم سوخت» سرم به شعله گرم شد ولی تنم سوخت آن سوتر ایستاد حتی سوختنم سوخت خاکسترم بود که فریاد می زد «هی» این شعله را تو زدی! من خَرمَنم سوخت مرده بودم با همان نگاه صدبار! ولی یک نگاهت حرف زد من کفنم سوخت این چه آتش است نمی دانم چرا اویس هزار سال پیش در قَرَنَم سوخت عشق مفهوم دیگر آتش است؛ ببین شعله کشید دل، ولی! من بدنم سوخت رگ به رگ در پیکر من عشق جاریست فرهاد، مجنون یا هر قصه‌ی کُهَنَم سوخت از گریه بر نمی آید کار و من بی تاب شدم ذره ذره چون شمع من، «مَنَم»سوخت خواستم بگویم «دوستت دارم» نشد هر بار که زبان باز کردم، سُخَنَم سوخت عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

«سُخَنَم سوخت» سرم به شعله گرم شد ولی تنم سوخت آن سوتر ایستاد حتی سوختنم سوخت خاکسترم بود که فریاد می زد «هی» این شعله را تو زدی! من خَرمَنم سوخت مرده بودم با همان نگاه صدبار! ولی یک نگاهت حرف زد من کفنم سوخت این چه آتش است نمی دانم چرا اویس هزار سال پیش در قَرَنَم سوخت عشق مفهوم دیگر آتش است؛ ببین شعله کشید دل، ولی! من بدنم سوخت رگ به رگ در پیکر من عشق جاریست فرهاد، مجنون یا هر قصه‌ی کُهَنَم سوخت از گریه بر نمی آید کار و من بی تاب شدم ذره ذره چون شمع من، «مَنَم»سوخت خواستم بگویم «دوستت دارم» نشد هر بار که زبان باز کردم، سُخَنَم سوخت عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

زمین خود، حادثه ای هست که دریا ساخته -حادثه ها می آیند مثل موجی از دریا. -حادثه ها به زمین باز می گردند مثل موجی از دریا. -حادثه ها می میرند مثل موجی از دریا. -حادثه ها ساحل خیال را خیس می کنند مثل موج دریا. و پای ما تا همانجا که می خواهیم درون موج حادثه خیس می شود؛ دقیقا! تا همانجا که می خواهیم. (عزیزالله محمدی) @Emtedadjo

چشم بستیم به دریا و دریا ناپدید شد وعده ها چشم خورد؛ وعده ها وَعید شد کهنه بود از عشق، هر چه گفتیم دیروز گفت «لیلی» امروز ، شیوه ما جدید شد مرگ یکبار کم است، بار دیگر جان بِکَن فرهاد را ببین! در بیستون شهید شد! خم به ابرو هر چه آمد دَم میار سیل با شبنم آمد، بعد، شدید شد حالا! این سراب را ببین! دنیا زیباست چشم ببند؛ سیاه بود، سپید شد. کران به دریا گفتیم! دریا بی کران است! غم به سینه دادیم و غم مدید شد. سنگ در کلامش هست و شیشه در دلم هزار بار شکست، هزار بار «حدید» شد (عزیزالله محمدی) @Emtedadjo

چشم بستیم به دریا و دریا ناپدید شد وعده ها چشم خورد؛ وعده ها وَعید شد کهنه بود از عشق، هر چه گفتیم دیروز گفت «لیلی» امروز ، شیوه ما جدید شد مرگ یکبار کم است، بار دیگر جان بِکَن فرهاد را ببین! در بیستون شهید شد! خم به ابرو هر چه آمد دَم میار سیل با شبنم آمد، بعد، شدید شد حالا! این سراب را ببین! دنیا زیباست چشم ببند؛ سیاه بود، سپید شد. کران به دریا گفتیم! دریا بی کران است! غم به سینه دادیم و غم مدید شد. سنگ در کلامش هست و شیشه در دلم هزار بار شکست، هزار بار «حدید» شد (عزیزالله محمدی) @Emtedadjo