💠اداره‌ی ایران در دوران پهلوی توسط فراماسون‌ها 🔹 #سریال کلاه پهلوی از معدود سریالای تاریخیه که همه چی تمومه. از مسائل تکنیکی مثل موسیقی و بازیگران بگیرین تا جذابیتای محتوایی و فیلمنامه و... که واقعا سنگ تموم گذاشتن. توی این سریال برای اولین بار (و فکر کنم، آخرین بار :) ) می‌بینیم که چجوری گروه‌های ماسونی در دوران پهلوی، مملکت رو اداره می‌کردن 🔹پیشنهاد می‌کنم خصوصا در این روزا که یه آدم بی‌غیرتی مثل پهلوی، تبدیل به زلنسکیِ ایران شده، این سریال رو ببینین. سیاست‌های #فرهنگی خاصی که ماسون‌هایی مثل تقی‌زاده به شاه دیکته می‌کردن تا با تجدد خواهیشون، ایران و ایرانی رو از هویت فلسفی و تمدنیش خالی بکنن. از اون طرف سکوت احمقانه‌ی نخبگان فرهنگی متدین هم جالب توجهه 🔹خدا بیامرزه آقای درّی رو، دقیقا نشون می‌ده که وقتی سامان (اسم همون شهر محروم توی فیلم) می‌خواد آباد بشه و #توسعه پیدا کنه، از اولین چیزایی که توی اون شهر می‌سازن، اُبلیسک، نماد مهم ماسون‌هاست! در خونه‌ی افراد حکومتی هم نمادهای ماسونی به چشم می‌خوره که نشون می‌ده چقدر اثر هوشمندانه ساخته شده 🔹اما مهم‌تر از این نمادا، اینه که دقت کنیم «گفتمان فکری و فلسفی ماسون‌ها» در فیلم چیه. به نظرم تاریخی که از #پهلوی اول در این سریال می‌بینیم، از اکثر قریب به اتفاق کتاب‌های تاریخ معاصر دقیق‌تره

💠همون همیشگی 🔹رهبری طبق معمول وقتی می‌ریم توی سخنرانی‌هاشون، می‌بینیم چندین سال پیش مسائلی رو تذکر دادن که اگر اون مدیر #فرهنگی (با غیرت) بهشون عمل می‌کرد، امروز خیلی از مشکلات وجود نداشت 🔹جدیدا دیدم یه رشته‌ی حوزوی زدن و گرایش #بازی های رایانه‌ای داره!!!! جا داره تا آخر این متن هیچی ننویسم و فقط علامت تعجب بچینم :) دروسی که گذاشتن رو توی عکس بخونین، بخشیش که فنیه کاری ندارم توی جاهای دیگه هم هست 🔹اون بخش مثلا اسلامیش جالبه، بازی‌نامه نویسی اسلامی، موضوع‌شناسی دینی بازی‌های رایانه‌ای و حتی روش نقد! من برای کتاب بازی و کابالیسم نشستم هر چی کتاب فارسی در مورد بازی پیدا کردم (که تقریبا همش ترجمه شده بود) رو خوندم و بعدشم رفتم سراغ کتابای انگلیسی بدرد بخور، با اطلاع عرض می‌کنم حتی یک کتاب قوی به زبان فارسی در مورد بازی‌های رایانه‌ای و #دین نداریم 🔹انگلیسی چند تا کتاب مهم و قابل توجه هست، اما خیلی ابتدایی نوشته شده و در مقایسه با روش استاد فرج‌نژاد ضعفای زیادی داره. مساله‌ی من با این آقایون بودجه‌بگیر (مثل جایزه بگیر :) ) اینه که به جای کار تخصصی، دنبال شو آف و ارائه‌ی گزارش‌های پوچن. با چه منطقی وقتی هنوز #کتاب های بدرد بخوری ندارین، یه رشته تاسیس کردین؟ 🔹خروجی این رشته‌ها هم اگر طرف نره خودش ده برابر مطالعه نکنه، می‌شه مشتی آدم بی‌سواد، پر توقع و اسلام‌مالی شده. رهبری گفتن مشکل #سینما اینه که حوزه توش نقشی نداره، نقش حوزه به خدا این نیست که بازی سازای ما آخوند نیستن،اینه که با «فلسفه و فکر مدرن غربی» بازی ساخته می‌شه،که خروجی این رشته‌ها هم وقتی پژوهش جدی پشتش نیست، همون همیشگیه

🔹چند کلمه در مورد رویکرد کانال و این مطلب 🔹خلاصه اینکه یه عده روی نفوذ خیلی تاکید دارن، اما در این بحثای رسانه‌ای و هنری، به نظرم بیش از نفوذ گیر ما در مباحث علمی و نظریه

💠چگونه سکولارها جامعه‌ی ایران را پاره پاره کردند؟ 🔹یکی از دوستان عزیز پیام داده بودن و #سریال طنز می‌خواستن، منم در کنار شاهکارهایی مثل سه در چهار و سه فصل اول پایتخت و دودکش و... بهشون فصل اول ساخت ایران رو (به اشتباه :) ) معرفی کردم. دیشب نشستم قسمت اولش رو دیدم و از غلظت رویکرد منفی اثر نسبت به دین، تعجب کردم! 🔹یه نابغه‌ای اختراعی کرده که جهان رو تکون می‌ده، بعد می‌ره توی ارگان‌های مختلف ج ا و هر کسی یه جوری سنگ قلابش می‌کنه. اما آبدارچی ها هواشو دارن و با رشوه به اینا، میخواد اختراعشو ثبت کنه 🔹کلیپ بالا رو ببینین بعد برین ادامه‌ی بحث. در کلیپ بالا یه آبدارچی با هیکل دفورمه که هیچ جذابیتی نداره، می‌گه مدیران در #هیات ما هستن، دکتر می‌گه در هیات #علمی؟ می‌گه نه میان هیات ما اونجا می‌بینیمشون! دوگانه‌ی هیات امام حسین و هیات علمی دانشگاه، فقط به فکر یه مشت آدم #سکولار ضد دین می‌رسه 🔹ولی در واقعیت می‌بینیم که طرف استاد دانشگاهه مداح هم هست، هیات علمی دانشگاهه هیاتی هم هست، خار چشم اسرائیله و نخبه‌ی بنیانگذار رویان #مذهبی هم هست و خلاصه دوگانه‌ی دین یا توسعه، دین یا پیشرفت، دین یا رفاه، فقط در ذهن یه مشت آدم لیبرال پیدا می‌شه، که خودشون حسن فریدون رو تبلیغ می‌کنن بیاد رو کار و بعد هم با ایجاد شورش، از مردم انتقام می‌گیرن! 🔹کلا این دوگانه‌ها از دوران #پهلوی و توسط ماسون‌ها شکل گرفت. ملیت یا دین، قومیت یا مذهب، استقلال یا رفاه، اینا همش مزخرفاتیه که با تاریخ ایران هیچ میونه‌ای نداره. کاش امثال قاسم خانی یک دور شاهنامه می‌خوندن تا ترکیب حماسه، عرفان و دین رو بفهمن

💠نقد و بررسی یادداشتی از دکتر علی فضلی در مورد استراتژی فرهنگی و رسانه‌ای جمهوری اسلامی برای تربیت نسل جدید 🔹متن یادداشت: https://eitaa.com/Erfan_and_Child1405/212 📍اگر به مباحث دین و سینما علاقمند هستید، مجموعه مطالب ما در این موضوع مهم رو هم ببینید: https://mabnafilm.com/religion-and-cinema/ 🖌️نقد فیلم داخلی

دو نیمه ماه قسمت اول یارو مجاهد خلقه ریختن نظامیا رو دزدیدن، بعد وضعشون خراب می‌شه و همه جز یه نفر کشته و دستگیر می‌شن. نفر آخر رو ردش رو ساواکیا می‌زنن و می‌ریزن با گلوله هر کی هست رو می‌کشن، البته اول مجاهده تیر می‌زنه، بچه‌ها زنده می‌مونن. مجموعا سکانسای اکشن خوبه اما می‌تونست با شخصیت پردازی بهتر، قوی‌تر باشه. به نظرم فیلمنامه برای یک قسمت شلوغ بود و نباید این همه شخصیت رو میاورد، برای همین زمان برای همذات پنداری ما کم بود و خیلی به شخصیتا نزدیک نشدیم. سکانسی که دو تا بچه‌ها دارن تو جنگل حرف عاشقانه می‌زدن باسمه‌ایه و متاسفانه کمدی ناخواسته می‌شه :) اینم به خاطر تغییر ژانر مکرر فیلمه، اولش توی جنگه بعد درام خونوادگی بعد عاشقانه بین دو بچه! خوب ترک می‌خوره مخاطب ولی مجموعا خوب و قابل توجهه خصوصا طراحی محیط و میزانسن خیلی خوبه، رنگ و نور خصوصا

دو نیمه ماه قسمت دوم گفتم که ساواکیا وقتی بهشون تیراندازی شد طبیعتا خونه رو به رگبار می‌بندن، این وسط سه نفر هم کشته شدن و البته بچه‌ها آسیبی ندیدن. بعد یارو ساواکیه به بچه‌ها می‌گه داییت اونجا مخفی شده بود و باعث کشته شدن مامان بابات شد! ساواکی نگران فکر بچه‌هاست؟ چرا خوب؟ مثلا شخصیت پیچیده بشه؟ چرا شخصیت ساواکی باید پیچیده بشه. بعد بدتر ساواکیه بچه‌ها رو می‌بره یتیم خونه و به رییس یتیم خونه می‌گه کسی نفهمه که ما آوردیم، یعنی ساواکیه باعث خطرن واسش اما ریسک می‌کنه و نجاتشون می‌ده، خوب چرا؟ ببینین نویسنده باید عقل داشته باشه وقتی الان مستند می‌سازن برای تطهیر ساواک و تاسیان می‌سازن و... خوب باید با دقت ساواک رو نشون داد، نه اینکه می‌ریزن داخل، بعد اولین کسی که تیر می‌زنه مجاهده هست و اینام طبیعتا رگبار می‌گیرن یارو تروریسته عملا، سکانسو باید جوری نشون داد که پیام منفی راجب ساواک بسازه نه اینکه در قسمت دو دیالوگ بگه که مجبور شدیم و فلان. سکانسای بعدی آهنگ فانتزی می‌ذاره که حس غم نداره، انگار فیلمای ماجراجویانه‌ی کودکه مثه هری پاتر و نارنیا و... این چه آهنگیه خوب برای دو تا یتیم توی یتیم خونه :) هر چی رنگ و نور و... خوبه، موسیقی کارو خراب می‌کنه بعد کم کم فضای یتیم خونه شکل می‌گیره، ولی خوب قبول کنیم یتیم خونه خیلی شیکه و شبیه عمارتای میلیاردراست، خوب چرا؟ باز دوباره فضای ترسناکی که می‌شد از یتیم خونه ساخت رو تبدیل کرده به یه فضای فانتزی طور و با حال که حس منفی ما رو می‌شکونه دیگه قسمت دوم افت داشت به نظرم نسبت به قسمت اول و مشکل هم اینه که توی فضاست نویسنده، هر قسمت هی ژانر عوض می‌کنه و موقعیتای دراماتیک عجیب و غریبی که هنوز توی فیلم شکل نگرفته، اتفاق می‌افته. بعد باز از دولت پهلوی یکی میاد و زنش عاشق این دختره می‌شه، نماهای طولانی روی صورت غمگین دختر کاری با ما نمی‌کنه، چون هیچ نزدیکی با این دختره نداریم. کارگردانی هم توی سکانسای تنش‌مند مثل اون سکانسی که دختره لال شده و اولین مواجهه‌ش با مادامه، حس خاصی نمی‌گیریم انگار یه دختر رندومه دیگه چون بهش حسی در طول قسمت اول پیدا نکردیم کلا فیلمنامه به نظرم ضعف جدی داره و امیدوارم در قسمتای بعدی جبران بشه

🔹ریشه‌یابی تصمیم‌سازی غلط بخشی از نخبگان و چرخش های عجیب از اظهار نظرهای کارشناسی 🔹بحث مهمیه و در اقتصاد و علوم سیاسی و... هم کاملا قابل پیگیریه. این یه مثال بود از فضای رسانه‌ای و قابل تعمیم هست به نظامات دیگه مثل آموزش و پرورش و... 🔹دوره‌های استاد کهوند: https://mazane.org/category/courses/1/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C 🖌️نقد فیلم داخلی

دو نیمه ماه قسمت چهارم: آخرش دختره رو به سرپرستی می‌گیرن و مشخص نیست چرا مادام بهشون نمی‌گه این برادرشه اینم ببرین! سکانس جدایی خواهر از برادر خیلی سانتیمانتال می‌شه و با یه صحنه آهسته‌ی طولانی، می‌خواد حس عمیق غم رو منتقل کنه، ولی چون شخصیتا رو بهشون نزدیک نشدیم طبیعتا حس خاصی نمی‌گیریم می‌گم اینکه راوی فیلم مشخص نیست اشکال اصلی فیلمنامه‌ست، گاهی با یه زن میانسالیم (مادام) گاهی با یه سری بچه (پسره و رفیقش) مخاطب فیلم چه رده سنیه دقیقا؟ اگر فیلم کودکه دیگه یه مشت سیگاری و قمارباز و ساواکی بی‌معنیه، اگر فیلم بزرگساله سکانسایی که در مورد بچه‌هاست جذابیت نداره و ریتم فیلمو می‌ندازه. بچه‌ها که دارن فرار می‌کنن نماهای ترسناک از عمارت می‌گیره و موسیقی ترسناک :) باز ژانرش از عاشقانه و درامش شد ترسناک، برای همین نه حس فیلم ترسناکو می‌ده نه فیلم کودک نه عاشقانه، فعلا البته یه سکانسی هست وقتی ساواکی به مادام می‌گه اینجا باید بسته بشه، مادام میاد و یه مکث چند ثانیه‌ای داریم که یه جا واستاده انگار بهتش زده و ناراحته، باز مخاطب باید با مادام همذات پنداری کنه؟ به نظرم می‌کنه، چون واضح‌ترین شخصیت مادامه ولی خوب محتوای فیلم خراب می‌شه چون به یه زن بی‌دین خارجی که مهربونه و دنبال نجات یتیم خونه نزدیک می‌شیم ببینین فیلمایی که با محوریت یه مکان خاصه، باید چندین نمای معرف از بیرون و داخل داشته باشیم، یعنی قشنگ محیط به ما معرفی بشه، ولی خوب این اتفاق نیافتاده توی سریال و نماهای داخلی خیلی کم داریم، برای همین وقتی عمارت می‌سوزه ککمون هم نمی‌گزه و هیچ درکی از مکان و فضای اثر نداریم دو تا بچه هم به سبک فرار از زندان بدون اینکه توی فیلم بگه چجوری و ذهن ما رو آماده کنه، فرار می‌کنن :) بعد آهنگ حماسی و مارچ نظامی هم می‌زنه که بعله قهرمان در رفت، خوب خیلی بیخود در رفت دیگه نه نقششو دیدیم نه هیچی. وقتی فرار می‌کنه هم بلافاصله کات می‌زنه به سوختن عمارت و آهنگ پر تنش، نویسنده کلا درکی از حس مخاطب نداشته و نمی‌فهمه اگر می‌خواد دو تا سکانس در یه قسمت حس ویژه داشته باشن، باید این دو تا رو از هم جدا کنه تا ما هم حس پیروزی بچه رو حس کنیم هم حس تنش عمارت، ولی خوب هیچ کدومو حس نمی‌کنیم دیگه. کلا نویسنده با چیزی به نام کاشت و برداشت بیگانه‌ست، وقایع بدون علت و معلول پشت صحنه‌ش و بدون زمینه چینی اتفاق می‌افته سرزمین مادری برگ برنده‌ش چی بود؟ شخصیت اصلی یه بچه بود توی فصل اول و بله شخصیتای حاشیه‌ای مثه خونواده پدریش و مادر پدرش و اینا هم بودن، ولی تمرکز روی زندگی این بچه بود. این سریال مشکلش همین مساله توی فیلمنامه‌ست که هنوز شخصیت شکل نگرفته و مشت مشت سکانسای عجیب و غریب می‌ندازه وسط