ایمانم را گذاشتم روبه‌رویم و خجالت زده تماشایش می‌کنم . کمی کهنگی از سرورویش می‌بارد ، کمی هم لب‌پر شده و به‌گمونم قابل عرضه نیست . ایمانم مایه‌ی شرمم شده است ؛ حال ایمانم خراب است . برایم/برایمان کاری کن آقا .

سال گذشته ، حوالی این شب‌ها تو صحن آزادی زیر نم‌نم بارون مدام رو به گنبد می‌گفتم : چقدر حرف نگفته که پیش روت غزل شد / چقدر تلخیِ دنیا کنارت ، آه عسل شد ..

میم میگه تو اگر با کسی پنج‌دقیقه مداماً ارتباط چشمی برقرار کنی و بهش زل بزنی ، می‌تونی مطمئن باشی که بهت علاقمند شده: )))

امروز صبح هم با دست‌های گره زده به ضریح ، مدام به امام رضا می‌گفتم : بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم / بگو محبت ما ریشه در ازل دارد ..

من و حرم تنهایی‌م ؛

میخوام فیلم آخر سالمو درست کنم ولی سکانس آخرو خالی میزارم برای تو، برای تو که شاید اومدی. @منجی

ایمانم ، همان ایمان را ستون کرده‌ام و خواستم به آن تکیه دهم ؛ لرزان است و بی‌قرار ، ثبات آن‌چنانی ندارد و گاهی شکننده است . به ستون ایمانم نمی‌شود تکیه زد و منتظر شما نشست ! حال ایمانم خراب است . برایم/برایمان کاری کن آقا .

فکر کنم یکی از بهترین دعاها برای آدمی‌زاد اینه که دعا کنیم دلش برای کسی تنگ نشه: )

هر روز بیشتر غرق عشقم به مامان و آقاجون میشم و مهم‌ترین دلیلم اینه که اون‌ها از همون روزهای نخست نقش همراه بودن رو به‌جای راهنما بودن برعهده گرفتن . نقشی که از اون‌ها پدر و مادری دوست‌داشتنی و امن برای ما و شرکای عاطفی و قابل اعتمادی برای هم ساخت: ))

امام منی ، همیشه تکیه‌گاه منی: ))

اسفنـد : مرا با تمام ایده‌هایی که برای گارد گوشی ساختن و هدیه دادن دارم ، دفن کنید .

دانی که چیست عادت ما ؟ گریستن