من هروقت این ویدئو رو میبینم به معنای واقعی مو به تنم سیخ میشه🥲 ببین آخه جیگرو! ببین اقتدارو♥️ بعد یسری این ور نشستن و واسه ولی خدا حکم صادر میکنن. نمازجمعه‌ی امروز یک حرکت معنادار، یک کنش‌اجتماعی صهیون‌سوز! و یک اتفاق مهم در ادامه‌ی راهِ درستِ حزب‌خداست! مفهوم ترس، مفهومِ اضطراب.. واقعا بیهوده ترین احساس دراین روزهاست. وقتی واسه ظهور شعار می‌دادیم: ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند، الان وقته آزمون عملیشه.. بسم الله! میشناسم کسی رو که داره هزار کیلومتر از اون طرف ایران میکوبه بیاد فقططط برای نماز جمعه و بعدازظهر هم برمیگرده! ما کجای کاریم؟ چقد برامون مهمه که حضورمون و توی لشگر پشت سر آقا ثبت کنیم؟ #می‌بینمتون #تکبییییر😂 #یک‌دعوت‌عمومی‌به‌مهمانی‌خصوصی!

ساعت ۷:۱۰ مصلی تهران! جا نمونی رفیق جان✌🏻🌸

-امان از امروز- تمام شد این روز پر از حادثه! تمام شد و من تازه شروع شدم... آنجا که وقتی او به گرمی یک پدر دلسوز، فرزندانش را مخاطب قرار داد و فقط گفت: +سلام علیکم و من از تهِ دل‌ترین و بلندترین جوابِ سلام عمرم را دادم! آنقدر که وقتی گفتم علیکم السلام؛ از بلندی صدایم خجالت کشیدم و ادامه‌اش را توی دلم گفتم: علیکم السلام فدای صداتون بشم... و بعد.. فقط صدای شکستنِ یک به یک بغض‌ها بود که از سیل جمعیت به گوش میرسید... فقط یک سلام و علیک ساده بود؟ نه! معلوم است که نبود! این ابعاد از آرامش مردِ اول ایران... در میانِ انبار باروتِ خشمِ دشمن! آنجا که سلام و علیک کردیم دیگر هیچ دغدغه‌ای نبود... آرامش در صدا، در ادای کلمات، در چینش جملات و در بیانِ سحرآمیزشان! همه و همه معجزه‌ای بود که در جان نشست و جانان را در چشم‌ها محبوب تر از همیشه نشان داد... و امروز یکی از بزرگ ترین سوال‌هایم درباره چگونگی علاقه‌ی بی حد و اندازه‌ی جوان‌های دهه‌ی پنجاه به حضرت امام، حل شد. چرا که عشق بی‌نهایت و جوشش از درونی را که امروز تجربه کردم بی سابقه ترین حسِ تمام زندگیم بود.. فدای آرامش ایران💚 #روز‌های‌نزدیک‌ظهور #عاشقانه‌ها #قلم‌دخت

فدااا😎🤌🏻

آقا چیه هر گروهیو باز میکنی یکی میگه امشب دیگههه میزنن امشب دیگههه فلان بابا یکم یواااش😂🤏🏻 حالا به فرض هم که شد! شما چرا تو جنگ روانی دشمن بازیکن شماره یک شدی عزیزم؟ #موقعیت‌شناس‌باش‌تا‌کامروا‌باشی

واکنش ایده‌آل به کسایی که اخبار فیک پخش میکنن: 😂

روز اول دانشگاه چه کردید؟ +کلاس و خودمان را وَجَب کردیم🥸😂

. نمیدونم چطوری بگم ولی تا حالا دیدنِ رفیقِ بچگی‌هاتون توی لباس عروس رو تجربه کردین؟! خیلی حس عجیبیه! اون لحظه‌ای که همه بلند میشن به انتظارِ عروس‌دوماد و صدای کِل کشیدنشون میپیچه توی سرت.. اون لحظه دقیقا همونجاست که تموووم خاطره‌‌های بچگیت فیلم میشه جلوی چشمات! اون موقع فقط به این فکر میکنی عروسِ امشب، واقعا همون دختربچه‌ایه که نصف خاطره‌های بچگیتو باهاش ساختی؟؟ واقعا همون دخترِ ریزه‌میزه‌ایه که تهِ قرار مداراتون تو مسجد و حلقه‌ها بود؟ همونی که با ذوق و شوق از همسایه‌ی پشت‌به‌پشت بودنش حرف میزدی و فکر میکردین کاش میشد از توی دیوار یه دریچه درآورد که بشه هروقت خواستین با هم حرف بزنین! یا همون که بعد مدرسه‌ قرار میذاشتین نوشمک بخرین و سر اینکه چقدر میتونید بیشتر دم مدرسه بمونید کلی بحث میکردین! یا همونی که موقع خداحافظی کردن بهش گفتی فکر کنم سه یا چهار سال دیگه برمیگردم پیشت و الان شده هشت سااال که از هم دورین! واقعا باور کردنش سخت بود... تا اینکه با اون لباس سفید و یه لبخند قشنگ همیشگی اومد داخل.. موج خاطره‌ها هجوم آوردن جلوی چشمام و حس کردم چقدر بزرگ شدیم... اونقدری که داشتم رفیقِ دیوار‌به‌دیوارمو توی لباس عروس می‌دیدم! . . مبارکت باشه قدیمی ترین(:♥️ هجده‌ـــ‌مهرـ‌ــ‌صفر‌سه