eitaa logo
ژیپسوفیلا
1.1هزار دنبال‌کننده
648 عکس
556 ویدیو
4 فایل
*من زمزمه میکنم نامت را* *تو آرام کن قلبم را* *یااللّٰه…!*🤍🖇 کپی؟به هیچ وجه خوش امدی به کلبه ی کاملا دلی من 🛖 امیدوارم اینجا خودت رو پیدا کنی😉 تاریخ تولدمون¹⁴⁰⁴/⁸/¹²
مشاهده در ایتا
دانلود
ژیپسوفیلا
من آدم "حواسم بهت هست" گفتن‌های الکی نیستم. اگه بگم یعنی واقعاً حواسم بهت هست؛ یعنی تغییرهای کوچیکت
قدر خودت رو بدون. قدر سلامت روانت، اعصابِ آرومت، تایمت، حضورت. آدمی که قدر خودش رو ندونه رو بقیه زیر پا له می‌کنن. صرفا کسی نباش که توی حرف می‌گه من قدرِ خودمو می‌دونم. برای هر کسی تایم نذار. بخاطر هر کسی خودت رو اذیت نکن. هر جایی قرار نگیر. هر موقعیتی رو به هر دلیلی قبول نکن. اونجا که باید ناراحت شی، ناراحت شو. اجازه نده بهت بی‌احترامی کنن. حضور تو، اگه جایی دیده نمی‌شه، اون‌جا رو ترک کن. اون حضوری که به چشم یه سریا نمیاد، یه جای دیگه احتمالا بشه نور کس دیگه‌ای بشه؛ فقط باید قدرت گذر کردن رو داشته باشی و بدونی که لایق چه چیزایی هستی.
ژیپسوفیلا
‌این روزا هی دارم دنبال نشونه می‌گردم. یه چیزی، یه کسی، یه لحظه‌ای، یه مکانی، یه نوشته‌ای که منو از
بلاخره روزای سخت که همیشگی نیست. یه روز تموم می‌شه و تو می‌مونی و خوشبختی‌هایی که براش جون کندی.
ژیپسوفیلا
۴٠۳ سالی بود که هم از خیلی چیزها دست برداشتم، هم از خیلی آدم‌ها گذشتم، هم با خیلی اتفاقات شکستم، و ب
‌اگه بخوام‌ بگم حال این روزا چجوریه، باید یه خواب بعد از ظهری رو یادتون بیارم که وقتی بیدار می‌شی غروب شده و همه چراغ‌ها خاموشه و کسی تو خونه نیست.
ژیپسوفیلا
ترکیب ترسناک؟ یه فردِ overthinker با یه قلب فوق العاده حساس و حس شیشم بسیار قوی. #روانشناسی_با_مطهر
شاید عجیب‌ترین خصلت آدمی همینه؛ اینکه فکر می‌کنه دیگه نمی‌تونه. فکر می‌کنه این دفعه آخرین باری بوده که تونسته دووم بیاره و بیزارتر و خسته‌تر دیگه نمی‌تونه بشه. می‌گه کافیه یک بار دیگه از هم بپاشم تا زندگیم رو تموم کنم. ولی همیشه ادامه می‌ده. بازم می‌بینه زنده‌ست و وقتی برمی‌گرده گذشته رو نگاه می‌کنه می‌بینه صد تا از این بدبختی‌‌ها رو رد کرده و منتظر بعدیه. این جون آدمی هم جالبه واقعا.
ژیپسوفیلا
شاید عجیب‌ترین خصلت آدمی همینه؛ اینکه فکر می‌کنه دیگه نمی‌تونه. فکر می‌کنه این دفعه آخرین باری بوده
همیشه اولینا قشنگن ؛ مثل ِ اولین چشمک ِ تو . مثل ِ اولین بارون ِ پاییز . مثل ِ اولین عکس ِ دونفره . مثل ِ اولین گریه‌ی ِ از ته دل . مثل ِ اولین خنده‌یِ از ته دل . مثل ِ اولین نقاشی ِ روی ِ بوم . مثل ِ اولین مسافرت با دوستات . مثل ِ اولین باری که با شوق میبینیش . و تو همون اولین بودی !
ژیپسوفیلا
جواب بعضی حرف رو بدی شأن و شخصیت خودت میاد پایین بزار فکر کنه حالتو گرفته بذار فکر کنه برندس ولی بر
یه بار برای همیشه ؛ شوخی‌ای که به شخصیت، احساس، یا ارزش آدم لطمه بزنه، شوخی نیست؛ بی‌ادبیه و ما نیازی به تحمل بی‌ادبی هیچ‌کس نداریم .
ژیپسوفیلا
می‌دونی، تلخیِ ماجرا اینجاست که من هیچ‌وقت نمی‌خواستم بعضی آدم‌ها برام تبدیل به یه درس بشن. نمی‌خواس
نمیدونم چطوری بگم ولی انگار یه چیزی سر جاش نیست. انگار اون کتابی که خیلی دوستش داشتم رو از کتابخونه‌م برداشتن و حالا باید بهش عادت کنم. انگار اون قاب قدیمی روی دیوار اتاقم رو از جا کندن و حالا هی چشمم به جای خالیش میفته و غمم می‌گیره. انگار که یه تیکه از پازلم گم شده و الان همه‌ی تلاشام نصفه و نیمه باقی مونده. انگار که اون تیکه از قلبم که بهم احساس زنده بودن می‌داد رو کشتن و باید بابتش سوگواری کنم.
ژیپسوفیلا
نمیدونم چطوری بگم ولی انگار یه چیزی سر جاش نیست. انگار اون کتابی که خیلی دوستش داشتم رو از کتابخونه‌
کاش در توانم بود دورم رو یه دیوار خیلی بلند بکشم . دیواری که بتونه کسایی که سوء‌ظن دارن رو تشخیص بده کسایی که قراره از ارزش دادن بهشون پشیمون بشم رو تشخیص بده کسایی که دغدغه‌هاشون با من عین زمین و آسمونه رو مشخص کنه و در حین اینکه می‌خوان بهم نزدیک شن دیواره خودشو خراب کنه رو سرشون .
ژیپسوفیلا
یه بار برای همیشه ؛ شوخی‌ای که به شخصیت، احساس، یا ارزش آدم لطمه بزنه، شوخی نیست؛ بی‌ادبیه و ما نیاز
بدرقه و خداحافظي کردن از کسی که خیلی خوشحالی برای کربلا رفتنش اما عمیقاً از جاموندن خودت ناراحتی تناقض خیلی عجیبیه .‌‌. غم و خوشحالی!
زمان: حجم: 112.1K
لقمان لقمان
ژیپسوفیلا
قدر خودت رو بدون. قدر سلامت روانت، اعصابِ آرومت، تایمت، حضورت. آدمی که قدر خودش رو ندونه رو بقیه زیر
به عنوان کسی که خود واقعیم رو همیشه در پستوی ذهنم قایم کردم و شاید به ندرت در طول این سال ها به دو نفر نشونش داده باشم این رو فهمیدم که آدم‌ها اصولا دنبال خود واقعی نیستن، شعارهایی وجود داره که "خودت باش، مگه خودت بودن چشه؟" و از این قبیل اراجیف که تنها ظاهر قضیه رو قابل قبول می‌سازه. آدم‌ها تحمل و جنبه خود واقعی تورو ندارن، نمی‌تونی چند روز پیششون آسیب پذیر باشی و جات امن باشه، نمی‌تونی زیاد شاد باشی و اسم روی شادیت نذارن، نمی‌تونی عقاید و اعماق روحت رو نشون بدی و قضاوت نشی. پس اون خود واقعی رو برای خودت در خلوت خودت و اون یک یا دونفر آدمی نگه دار که شاید در طی ۷۰ سال عمر با عزتت پیدا بشن. آدم ها دنبال خود واقعیت نیستن، دنبال چیزی‌ان که خودشون می‌خواستن باشن و نشدن، هروقت کسی دنبال خود واقعیت بود، اون بدبخت رو هم نشون بده.