عالم و عابد و صوفی همه طفلان رهند مرد اگر هست به جز عارف ربانی نیست #شهید_سیدعلی‌خامنه‌ای #سعدی 🔹@GoftarGah

بسم الله الرحمن الرحیم مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً Farsi.Khamenei.ir

عشق در دل ماند و یار از دست رفت دوستان دستی، که کار از دست رفت #سعدی 😔😭 🔹@GoftarGah

▪️ پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی در دارالذکر حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد ⚫️ پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه بامداد جمعه ۱۹ تیرماه ۱۴۰۵ در دارالذکر حرم نورانی حضرت ثامن‌الحجج امام رضا علیه‌السلام به خاک سپرده شد. 🏴 #باید_برخاست 🖥 Farsi.Khamenei.ir

📝 عهد می‌بندیم از جنایتکاران انتقام بگیریم... ▪️ای قتیل مظلوم! ای مظلوم سرافراز! ای بنده‌ی صالح خدا! حال که با چشمان اشکبار و دلهای شکسته با پیکر شما وداع میکنیم، با شما عهد می‌بندیم که مکتب شما را پاس بداریم و آن طریق مستقیمی که شما ترسیم کردید را با استقامت بپیماییم و در این راه از سختیها نهراسیم، و همچون شما به بِشارات و وعده‌های الهی دل ببندیم. عهد می‌بندیم که انتقام خون پاک شما و همه‌‌ی شهیدان این دو جنگ را از قاتلین جنایتکار و بی‌آبرو بگیریم. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

📝 جنایتکاران آرزوی مرگی آرام را به گور خواهند برد آزادگان سراسر دنیا بخشی از مأموریت انتقام را برعهده خواهند گرفت ▪️این انتقام، خواست ملّت ما است و به‌طور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیل‌شان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد. آنها باید بدانند که این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست. ما باشیم یا نباشیم، این مطلب محقّق خواهد شد و بزودی آحادی از آزادگان در سراسر دنیا هر یک بخشی از این مأموریت الهی را انجام خواهند داد. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

🚩 خون‌خواهی 🔸گفتارگاه: ملت انقلابی، اهل معامله با خون شهید نیستند. خون‌خواهیِ خامنه‌ای شهید، برای آنان یک «تسویه‌حساب جناحی» نیست؛ یک عهد است. یک داغ است. یک مسئولیت است. این مردم، پرچم سرخ خون‌خواهی و انتقام را بلند نکرده‌اند که آن را بر سر این و آن بکوبند؛ نه برای آنکه با نام سیدعلی، قالیباف را بزنند، نه برای آنکه پزشکیان را بکوبند، نه برای آنکه عراقچی را متهم کنند. خون‌خواهی، چماق نیست. کسی که از خون رهبر شهید، نردبان دعوای سیاسی می‌سازد، نه حرمت خون را فهمیده و نه عظمت شهادت را. ملت انقلابی، انتقام را از دشمن می‌خواهند؛ از همان دستی که آتش این جنایت را افروخت، از همان جریانی که سال‌ها برای شکستن ایران و خاموش کردن چراغ مقاومت نقشه کشید. آنان خوب می‌دانند که اگر قرار باشد خون سیدعلی، وسیله دو قطبی‌سازی داخلی شود، دشمن به بخشی از هدف خود رسیده است. اتفاقاً اولین انتقام از دشمن، حفظ همان وحدتی است که از آن می‌ترسد. مگر نه اینکه رهبر شهید، بارها از مسئولان کشور حمایت کرد؟ مگر نه اینکه نهی کرد از اهانت و تخریب؟ پس چگونه می‌شود به نام خون‌خواهی او، برخلاف مشی و مرام خودش عمل کرد؟ پرچم سرخ انتقام، برای کوبیدن بر سر مسئولان جمهوری اسلامی برافراشته نشده است؛ این پرچم، رو به دشمن برافراشته شده است. و ملت انقلابی، خوب می‌فهمند که فرق است میان «خون‌خواهی» و «سیاسی‌کاری». یکی ادامه راه شهید است؛ دیگری سوءاستفاده از نام شهید. یکی انتقام از دشمن است؛ دیگری هدیه دادن یک پیروزی رایگان به دشمن. إن شاء الله همان‌طور که رهبر معظم انقلاب فرمودند: این انتقام، خواست ملّت ما است و به‌طور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیل‌شان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد. ✍🏻 ۲۰/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩ایستگاه بعد؛ حذفِ نَخودی‌ها 🔸گفتارگاه: عده‌ای خود را مالک تام و تمام انقلاب می‌دانند، برای این و آن حکم صادر می‌کنند که: «فلانی از قطار انقلاب پیاده شد»! حالا هم نوبت به مهدی رسولی رسیده است. راستی این‌ها که‌اند؟ از کجا این حق را گرفته‌اند که برای آدم‌ها کارت ورود و خروج از انقلاب صادر کنند؟ مگر کلید قطار دست این‌هاست؟ مگر میزانِ انقلابی‌گری، پسند و ناپسند این جماعت است؟ این‌ها هر که را با آنان هم‌نظر نیست، با برچسب‌هایی چون «سازشکار»، «منحرف» و «چپ‌کرده» می‌نوازند. امروز نوبت رسولی است، دیروز نوبت دیگری بود و فردا هم نوبت شخصی دیگر خواهد شد. گویا دوست دارند دایره انقلاب را آن‌قدر تنگ کنند که جز خودشان و چند نفر شبیه خودشان، کسی در آن نماند. یکی را از خامنه‌ایِ شهید دور می‌کنند، دیگری را از سید مجتبی، سومی را از اصل انقلاب؛ بعد هم با رضایت می‌گویند: «دیدید؟ فلانی هم چپ کرد!» خیلی وقت‌ها این آدم‌ها «چپ» نکرده‌اند؛ شما آن‌قدر هلشان داده‌اید که دیگر جایی در دایره تنگ شما نداشته‌اند. انقلاب اسلامی، با حذف و طردِ بی‌ضابطه بزرگ نشده است. هنر امام و آقای شهید، جمع کردن دل‌ها بوده، نه بیرون راندن آدم‌ها. اگر بنا بود هر کس اندکی متفاوت فکر کرد، از قطار انقلاب پیاده اعلام شود، امروز اساساً قطاری باقی نمی‌ماند. خامنه‌ایِ شهید، بارها نشان داد که دایره انقلاب، وسیع‌تر از سلیقه‌های جناحی است. او حتی منتقدان را هم تا وقتی اصل انقلاب را قبول داشتند، درون این دایره می‌دید. قطار انقلاب، قطار یک ملت است؛ نه ارث پدری یک جریان سیاسی. و میزانِ انقلابی‌بودن افراد هم نه فریادهای این جماعت، که نسبتشان با آرمان‌های انقلاب و ولایت است. این‌همه شتاب برای «پیاده اعلام کردن» دیگران، بیش از آنکه نشانه غیرت انقلابی باشد، نشانه نوعی انحصارطلبی است؛ انحصارطلبی‌ای که در نهایت، بیش از همه به خود انقلاب ضربه می‌زند. زیرا دشمن، دقیقاً همین را می‌خواهد؛ انقلابی که هر روز بخشی از نیروهای خود را با دست خود طرد کند. ✍🏻 ۲۰/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩 خودِ ولی چه می‌خواهد؟ 🔸گفتارگاه: در یادداشت شیخ اسماعیل رمضانی با عنوان از یار ولایت تا بار ولایت، یک نکته درست وجود دارد و پنداری غلط. نکته درست این است که ولایتمداری، فقط «چشم گفتن» نیست. بله؛ سرباز خوب، صرفاً مطیع نیست، بلکه باید به افزایش قدرت جبهه حق کمک کند. این حرف، حرف درستی است. مگر نه اینکه مردم در تشییع رهبر شهید، با آن حضور عظیم، برای نظام و رهبری خلق قدرت کردند؟ مگر نه اینکه وحدت و انسجام ملی، خود یک سرمایه راهبردی است؟ اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که هر کس، «خلق قدرت» را مطابق سلیقه سیاسی خود معنا کند. یکی بگوید: مخالفت با تفاهم‌نامه، خلق قدرت است. دیگری بگوید: حمایت از تفاهم‌نامه، خلق قدرت است. سومی بگوید: سکوت، خلق قدرت است. چهارمی بگوید: فریاد، خلق قدرت است. اگر ملاک، صرفاً تشخیص شخصی افراد شد، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود. ولایت، عرصه «تفسیر بی‌ضابطه» نیست. اینکه هر کس بگوید: «من چون می‌خواهم برای ولی آزادی عمل ایجاد کنم، پس چنین و چنان می‌کنم»، می‌تواند به نتایج خطرناکی برسد. چه بسا کسی دقیقاً با همین استدلال، خلاف مطالبه صریح ولی عمل کند. مسئله اینجاست: خود ولی جامعه، مطالبه‌اش ( مثلاً در مورد تفاهم‌نامه) چیست؟ اگر رهبر انقلاب می‌فرمایند: «من و مردم منتظر تحقق شروط هستیم»، آیا خلق قدرت، در کمک به تحقق همین شروط است یا در زمین زدن اصل تفاهم؟ (فارغ از وضعیت فعلی تفاهم‌نامه و جنگ) اگر نهی از اختلاف و تفرقه می‌کنند، آیا خلق قدرت، در دو قطبی‌سازی است یا در حفظ انسجام ملی؟ خلق قدرت، بدون رجوع به مطالبه صریح ولی، خیلی زود می‌تواند به «بار ولایت» تبدیل شود؛ نه «یار ولایت». بعضی وقت‌ها، بیش از آنکه رهبری نیازمند «آزادی عمل» از سوی ما باشد، ما نیازمند آنیم که از تفسیرهای شخصی خود فاصله بگیریم و به مطالبه روشن او رجوع کنیم. ✍🏻 ۲۳/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩رأی نیاوردند، دیکتاتوری شد! 🔸گفتارگاه: در کمیسیون امنیت ملی، اعضای کمیسیون رأی دادند و افراد دیگری را برای مسئولیت انتخاب کردند. نه کودتایی رخ داده، نه کسی با زور وارد جلسه شده، نه صندوق رأی دزدیده شده است. همان نمایندگانی که دیروز رأی‌شان معتبر بود، امروز هم رأی داده‌اند. فقط نتیجه، مطابق میل یک جریان خاص نشده است. بعضی‌ها دیکتاتوری را این‌گونه تعریف می‌کنند: هر جا ما رأی نیاوریم، آنجا دیکتاتوری است! یعنی رأی خوب است، به شرطی که به نامزدهای ما ختم شود! انتخابات محترم است، به شرطی که خروجی‌اش مطابق سلیقه ما باشد! مجلس انقلابی است، به شرطی که دقیقاً همان‌هایی را انتخاب کند که ما می‌خواهیم! اگر نمایندگان مجلس حق دارند به فلان فرد رأی بدهند، همان‌قدر هم حق دارند به او رأی ندهند. شاید بهتر باشد به جای متهم کردن دیگران به دیکتاتوری، کمی به این سؤال فکر کنند: چرا همان نمایندگانی که تا دیروز مورد تأیید بودند، این بار ترجیح دادند افراد دیگری را انتخاب کنند؟ ✍🏻 ۲۳/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩 جنوب، ایران است 🔸 گفتارگاه: بعضی روایت‌ها، ولو از سر دلسوزی، ناخواسته به سمتی می‌روند که انگار جنوب کشور در این مدت رها شده است این روایت، منصفانه نیست. همه برای مردم عزیز جنوب کشور نگرانیم. درد مردم بندرعباس و بوشهر و خوزستان، درد همه ایران است. حمله به جنوب، حمله به تهران و مشهد و اصفهان هم هست. اما نباید طوری سخن گفت که گویی میان «مرکز» و «جنوب» تفاوتی وجود دارد یا اینکه بخشی از کشور زیر آتش مانده و بخش دیگر بی‌تفاوت نظاره‌گر است. واقعیت این است که هر اقدام دشمن در این مدت، بی‌پاسخ نمانده است. هر تجاوز آمریکا با پاسخ متقابل ایران همراه بوده و اگر دشمن همچنان دست به شرارت می‌زند، نه از سر بی‌هزینه بودن حملات، بلکه از سر استیصال و ناتوانی در تحمیل اراده خود است. باید مراقب بود که در روایت جنگ، ناخواسته دوقطبی خطرناک «حمله به مرکز» و «حمله به جنوب» ساخته نشود. ایران، یک پیکر واحد است؛ زخم جنوب، زخم همه ماست و پاسخ ایران نیز پاسخ یک ملت واحد است. نقد عملکردها و مطالبه اقدام مؤثرتر، حق همه ماست؛ اما روایت «رهاشدگی جنوب» همان چیزی است که دشمن دوست دارد در ذهن ایرانیان بنشاند. حال آنکه حقیقت، چیز دیگری است: جنوب، خط مقدم ایران است و ایران، جنوب را تنها نگذاشته است. ✍🏻 ۲۴/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah