🚩سرِ سردار قالیباف جای خوبی قرار گرفته؛ درست روی تنگه هرمز! 🔸گفتارگاه: آمریکایی‌ها اگر دنبال جای پای خودشان در خلیج فارس می‌گردند، بد نیست یک نگاه به تصویری که رئیس مجلس منتشر کرده بیندازند؛ اینجا دیگر بحث نقشه و خط‌کش و زیاده‌گویی‌های روی کاغذ نیست؛ پای یک تنگه در میان است که برای ایران فقط یک آبراه نیست، بخشی از جغرافیای امنیت و منافع ملی ماست. قالیباف در این تصویر، سرش دقیقاً جایی قرار گرفته که باید؛ روی تنگه هرمز. پیام تصویر شاید از صدها کلمه روشن‌تر باشد: اینجا ایران است؛ اینجا خلیج فارس است؛ و قرار نیست زیاده‌خواهی آمریکا را روی نقشه جغرافیا هم تحمل کنیم. خلاصه اینکه سرِ سردار قالیباف واقعاً جای خوبی قرار گرفته؛ جایی که هم نقشه را نشان می‌دهد، هم حواس آمریکایی‌ها را جمع می‌کند که فاصله میان «ادعا» و «واقعیت» را با یک نگاه به تنگه هرمز بفهمند. ۲۸/مرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩روایت یک‌طرفه تفاهم‌نامه 🔸گفتارگاه: آمریکا بدعهدی کرد و تفاهم‌نامه را نقض کرد. اما از این گزاره نمی‌شود به این نتیجه پرید که پس اصل تفاهم، غلط یا تسلیم بوده و ایران دست خالی از مذاکره بیرون آمده است. مسئله را باید کمی کامل‌تر دید. اصلاً اگر قرار بود ایران زیر بار زیاده‌خواهی آمریکا برود، چرا آمریکایی‌ها مدتی بعد دوباره سراغ جنوب آمدند و حملاتشان را شروع کردند؟ چرا محاصره دریایی را برگرداندند؟ چرا تلاش کردند یکی از مهم‌ترین اهرم‌های ایران، یعنی تنگه هرمز را از دست ایران خارج کنند؟ پاسخ روشن است: اگر آمریکا از تفاهم راضی بود، دلیلی برای به‌هم‌زدن بازی نداشت. ترامپ می‌خواست با فشار نظامی، موازنه را تغییر بدهد و ایران را به پذیرش شرایط تازه‌ای وادار کند. پس این روایت که «از تفاهم هیچ چیز نصیب ایران نشد» روایت کاملی نیست. برخی تفاهم‌نامه را طوری تعریف می‌کنند که انگار ایران چیزی داده و آمریکا فقط چیزی گرفته! خب اگر ایران «هیچ» به دست نیاورده، طرف مقابل چه چیزی به دست آورد که بعد از مدتی دوباره سراغ جنگ آمد؟ در دوره اجرای تفاهم، ایران توانست نفت صادر کند و کالاهای اساسی وارد کند؛ آن هم پیش از آنکه محاصره دریایی دوباره برقرار شود. اصل ماجرا اینجاست: مذاکره لزوماً عقب‌نشینی نیست؛ معیار، نتیجه و میزان حفظ منافع ملی است. همان‌طور که مقاومت فقط شلیک موشک نیست، مذاکره هم الزاماً بالا بردن دست‌ها نیست. حالا اگر تفاهم به‌خاطر بدعهدی آمریکا شکست خورده، باید یقه همان بدعهد را گرفت؛ نه اینکه با روایت نصفه‌نیمه، اصل تفاهم را از ابتدا «خیانت» جا بزنیم. و البته یک نکته مهم‌تر: مردم آن‌قدرها که بعضی دوستان تصور می‌کنند، محتاج قیم فکری نیستند. تفاهم را هم با همه جزئیاتش می‌بینند، بدعهدی آمریکا را هم، و از همه مهم‌تر این را می‌بینند که آیا جمهوری اسلامی زیر بار زیاده‌خواهی رفته یا نه. ۲۹/مرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩خیابان بعثت 🔸گفتارگاه: هشدار قالیباف درباره اینکه خیابان نباید به محل میتینگ انتخاباتی و رقابت سیاسی تبدیل شود، یک تذکر تشریفاتی نیست. پشت این جمله، یک مسئله جدی‌تر خوابیده: خیابان در شرایط امروز ایران، بخشی از سرمایه اجتماعی و امنیت ملی است. خیابان اگر محل نمایش همدلی مردم باشد، قدرت ملی می‌سازد؛ اما اگر قرار باشد هر شب تبدیل شود به سکوی تبلیغات یک جریان، محل صف‌کشی جناح‌ها و بلندگوی تسویه‌حساب‌های سیاسی، همان سرمایه‌ای که می‌توانست پشتوانه کشور باشد، آرام‌آرام تبدیل به ابزار فرسایش کشور می‌شود. اما نکته جالب‌تر، تحریف همین بخش از سخنان قالیباف است. بعضی‌ها طوری روایت می‌کنند که انگار رئیس مجلس اساساً با حضور مردم در خیابان مسئله دارد! نخیر؛ مخاطب تذکر، مردمی نیستند که در میدان‌اند؛ مخاطب کسانی‌اند که می‌خواهند میدان مردم را مصادره کنند. مردمی که برای ایران به خیابان آمده‌اند، با کسانی که می‌خواهند همان خیابان را تبدیل به تریبون انتخاباتی و سکوی رقابت جناحی کنند، یکی نیستند. اولی سرمایه ملی است؛ دومی می‌تواند هزینه ملی باشد. و عجیب اینکه جماعتی که خود را پشت شعار «مردم» پنهان می‌کنند، حاضر نیستند بپذیرند که مردم، ملک شخصی هیچ جریان سیاسی نیستند! مردم را سپر سیاسی خود نکنیم. اگر نقدی به قالیباف داریم، همان نقد را صریح مطرح کنیم؛ اگر با حرفش مخالفیم، استدلال کنیم. اما اینکه حرفی درباره جلوگیری از سیاسی‌کاری در خیابان زده شود و بعد آن را «محدود کردن مردم» جا بزنیم، چیزی جز تحریف نیست. نمی‌شود هر وقت حرفی مطابق میل ما بود، بگوییم «صدای مردم» و هر وقت تذکری علیه رفتار ما بود، بگوییم «توهین به مردم». اتحاد مقدس یعنی همین؛ اینکه مردم را برای ایران بخواهیم، نه ایران را برای دعواهای خودمان. خیابان برای مردم است؛ اما مردم را نباید خرج میتینگ سیاسی کرد. ۳۰/مرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩برش‌کاری 🔸گفتارگاه: به قالیباف حمله کرده‌اند که چرا گفته «اگر مردم فقیر باشند، نمی‌توانند دوام بیاورند و مهم‌ترین جنگ امروز، جنگ اقتصادی است»! اما یک سؤال ساده: قبل و بعد این جمله کجاست؟ این حرف در چه جلسه‌ای و با چه موضوعی زده شده؟ چرا جمله‌ای را از دل یک سخنرانی بیرون می‌کشیم، دورش خط قرمز می‌کشیم و بعد تحویل مردم می‌دهیم؟ این همان شیوه‌ای نیست که سال‌ها از رسانه‌های ضدانقلاب و برخی رسانه‌های داخلیِ غیرهمسو دیده‌ایم؟ یک جمله را می‌برید، جمله قبل و بعدش را قیچی می‌کنید، زمینه سخن را حذف می‌کنید و بعد با همان تکه بریده‌شده، برای مخاطب «روایت» می‌سازید! حالا مسئله اینجاست که ضدانقلاب را می‌شود فهمید؛ اما این روش وقتی از زبان مدعیان انقلابی‌گری درمی‌آید، واقعاً باید درباره‌اش سؤال کرد. چندی پیش هم هشدار قالیباف درباره تبدیل تجمعات شبانه به میتینگ‌های انتخاباتی و رقابت‌های جناحی را از متن و مخاطبش جدا کردند و علیه خود او به کار گرفتند؛ گویی اصلاً قرار نبوده درباره یک رفتار سیاسی خاص هشدار داده شود و مخاطب، همان مردمی بوده‌اند که برای ایران به خیابان آمده‌اند! اگر قرار است با برش و تقطیع سخنان مسئولان، علیه آنها پرونده رسانه‌ای بسازیم، چه فرقی میان این روش و همان روش‌هایی وجود دارد که سال‌ها از مخالفان جمهوری اسلامی بابت آن گلایه داشته‌ایم؟ نقد قالیباف آزاد؛ حمله به عملکردش هم آزاد. اما یک اصل را هم آزاد نکنیم: قیچی را جای استدلال ننشانیم. اگر حرفی غلط است، کاملش را بیاورید و نقدش کنید؛ اگر تصمیمی غلط است، مستند نقد کنید. اینکه اول جمله را ببریم، آخرش را حذف کنیم و بعد به تکه باقی‌مانده حمله کنیم، نه نقد انقلابی است و نه جهاد تبیین؛ این فقط همان برش‌کاری قدیمی است، با تابلویی تازه. ۲/شهریور/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩مشتری خارجیِ دعوای داخلی 🔸گفتارگاه: ترامپ در تروث، حرفی را به قالیباف نسبت داده که اساساً قالیباف نگفته است: «ما گرسنه هستیم، ما نمی‌توانیم دوام بیاوریم.» اما سؤال اینجاست: ترامپ این جمله را از کجا آورد؟! ظاهراً بعضی‌ها در داخل، با همان برش ناجوانمردانه‌ای که از سخنان قالیباف انجام دادند، خوراک آماده‌ای برای رسانه‌های دشمن فراهم کردند؛ حالا ترامپ هم همان روایت ناقص را برداشته، کمی چاشنی تحریف به آن زده و به اسم قالیباف منتشر کرده است. پدیده عجیبی است؛ عده‌ای در داخل جمله‌ای را قیچی می‌کنند، دشمن در خارج همان قیچی را تبدیل به سلاح می‌کند! عملکرد قالیباف ممکن است محل نقد باشد؛ اما نقد، یک چیز است و نسبت دادن سخن نگفته به یک مسئول، چیز دیگر. جالب‌تر اینکه همان جریانی که با تقطیع سخنان قالیباف علیه او محتوا ساخت، حالا باید ببیند ترامپ دقیقاً از کدام روایت داخلی برای حمله به یک مقام رسمی جمهوری اسلامی استفاده کرده است. دشمن از اختلاف داخلی ماهی خودش را می‌گیرد؛ حیف است بعضی‌ها تور را هم خودشـان برایش پهن کنند. ۳/شهریور/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🗯 در جلسه ۷ ساعته رئیس‌جمهور با رهبر معظم انقلاب چه گذشت؟ ✏️ مروری بر موضوعات مطرح شده در گفتگوی دکتر پزشکیان با حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای همزمان با آغاز سومین سال ریاست‌جمهوری 🔳 مهم‌ترین توصیه رهبر معظّم انقلاب: «حفظ وحدت و انسجام داخلی و پرهیز از اختلاف‌افکنی» ✅ هم اکنون؛ #تیتر_یک RAHBAR.IR به‌مناسبت آغاز هفته دولت 🖨 نسخه کیفیت اصلی 📲 @Rahbar_ir

🚩جنگ بعد از جنگ 🔸گفتارگاه: دشمن اگر در میدان نتوانست به هدفش برسد، الزاماً دست از جنگ نمی‌کشد؛ فقط زمین بازی را عوض می‌کند. یک روز موشک می‌زند و یک روز روایت می‌سازد. یک روز خاکریز را هدف می‌گیرد و روز دیگر اعتماد مردم را. 🔹در چند ماه گذشته، ظاهراً یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های دشمن همین بوده که «سکوت صحنه نبرد» و «امضای تفاهم‌نامه» را به یک دوگانه حیثیتی و تفرقه‌ساز در داخل تبدیل کند؛ آن‌قدر که بخشی از جامعه، به جای دیدن تصویر کامل، درگیر این سؤال شود که چه کسی سازش کرد، چه کسی خیانت کرد، چه کسی مخالف رهبری بود و چه کسی نبود! 🔹نتیجه چه شد؟ پیروزی‌های میدان هنوز درست در کام مردم ننشسته، اما اختلاف بر سر روایت آن پیروزی‌ها چرا؛ اعتماد ترک برداشته، سوءظن زیاد شده و هر تفاوت دیدگاهی، مستعد تبدیل شدن به اتهام و برچسب‌زنی شده است. 🔹این همان جایی است که باید حواس همه‌مان جمع باشد؛ از رسانه‌ای که خودش را انقلابی می‌داند تا فعال سیاسی و چهره‌ای که هزاران مخاطب دارد. قرار نیست هر کس روایت خودش را درست و روایت دیگری را خیانت بداند. اگر دشمن نتوانسته اراده‌اش را در میدان نظامی تحمیل کند، نباید اجازه بدهیم همان اراده را از پنجره اختلاف و بی‌اعتمادی وارد خانه خودمان کند. 🔹اتحاد مقدس فقط یک شعار برای روزهای خوش نیست؛ اتفاقاً ارزشش در همین روزهایی معلوم می‌شود که اختلاف‌نظر زیاد است و دشمن هم منتظر کوچک‌ترین شکاف. نقد کنید؛ مطالبه کنید؛ حتی اعتراض کنید. اما کاری نکنیم که دشمن، بدون شلیک یک گلوله، همان چیزی را به دست بیاورد که در میدان نتوانست به دست آورد: جامعه‌ای بدبین به خودش و بی‌اعتماد به مسئولانش. ۴/شهریور/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah