🔸گفتارگاه: در فتنه اخیر اگر حجم تخریب و خشونت رخ‌داده را در نسبت با زمان وقوع آن بسنجیم، تصویر روشن‌تری به دست می‌آید. رخدادهایی که طی چند ساعت محدود و در بازه‌ای کوتاه شکل گرفته، شباهتی به اعتراض‌های خودجوش و پراکنده ندارد. 🔘چنین سطحی از تخریب، 🔘حمله به مراکز انتظامی 🔘و هدف‌گیری زیرساخت‌های زندگی شهری، 🟰نشانه کنشی سازمان‌یافته است، نه واکنشی اعتراضی. این نوع رفتار، مستلزم هماهنگی قبلی، برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری مشخص است؛ امری که از توان اعتراض‌های عادی خارج است. هدف اصلی نیز نه بیان مطالبه، ❌بلکه مختل‌کردن زندگی روزمره ❌ و ایجاد احساس فروپاشی نظم عمومی بوده است. 🔹چنین الگوهایی معمولاً زمانی به کار می‌روند که طراحان انتظار شوک بزرگ اجتماعی دارند؛ شوکی که یا باید با فشار خارجی تکمیل شود یا به سرعت جمعیت بیشتری را به خیابان بکشاند. 🔹به نظر می‌رسد برآورد اولیه این جریان، ایجاد اختلالی کوتاه اما ضربه‌زننده بوده که بتواند محاسبات کلان را برهم بزند. توقف سریع این روند نشان داد که این برآورد با واقعیت اجتماعی فاصله داشته و جامعه نه با همراهی، بلکه با فاصله‌گیری و واکنش منفی به خشونت پاسخ داده است. 🔹https://eitaa.com/GoftarGah

🚩موساد و جنگ روایت؛ از اغتشاش تا مونتاژ 🔸گفتارگاه: بازوهای رسانه‌ای موساد، بعد از زمین‌خوردن در اغتشاشات روزهای گذشته، رفته‌اند سراغ تغییر تاکتیک؛ وقتی خیابان جواب نداد، پناه برده‌اند به قاب تصویر. پروژه اما همان پروژه است؛ فقط لباسش عوض شده. اگر دیروز با جمعیت قلابی و شعار اجاره‌ای می‌خواستند کشور را به هم بریزند، امروز با اشک مصنوعی و ویدئوی مونتاژشده دنبال همان مقصدند. بخش دوم «کشته‌سازی» دقیقاً همین‌جاست: روایت‌سازی جعلی. چند فریم احساسی، کمی موسیقی، یک تیتر درشت و تمام! مخاطب باید فرصت فکر کردن نداشته باشد. دشمن وقتی دستش خالی است، تصویر را مسلح می‌کند. وقتی واقعیت علیه اوست، قصه می‌سازد. جنگ امروز، بیش از آن‌که جنگ خیابان باشد، جنگ روایت است و در این میدان، ساده‌لوحی دقیقاً همان چیزی است که موساد روی آن حساب باز کرده. ✍🏻۵ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🚩بازار بنجل‌فروشانِ تحلیل 🔸گفتارگاه: ۱ـ با بالا گرفتن تهدیدات لفظی ترامپ علیه ایران و افزایش تحرکات نظامی آمریکا در منطقه، طبیعی است که بازار «احتمال درگیری» دوباره داغ شود؛ طبیعی است که تحلیل‌ها زیاد شود و گمانه‌زنی‌ها بالا بگیرد. اما طبیعی بودنِ بحث، مجوز شلوغ‌کاری تحلیلی نیست؛ مخصوصاً وقتی پای جنگ و امنیت ملی وسط است. 🔺۲ـ مسئله از جایی عجیب می‌شود که عده‌ای از تحلیلگرانِ همیشه‌حاضر، ناگهان خود را جلوتر از اتاق‌های فکر نظامی و اطلاعاتی کشور می‌بینند؛ با ژست عقل کل، هشدار می‌دهند، توصیه می‌کنند، خط و نشان می‌کشند و حتی نسخه‌ی «اقدام پیش‌دستانه» می‌پیچند. انگار نه انگار که نیروهای مسلح این کشور، شب و روزشان را با رصد، محاسبه، سنجش هزینه و فایده و دیدن همه‌ی سناریوها می‌گذرانند. گویی دستگاه محاسباتی ارتش و سپاه دچار اختلال شده و حالا این عزیزان احساس تکلیف کرده‌اند که از پشت میز تحلیل، جنگ را فرماندهی کنند! 🔺۳ـ عجیب‌تر آن‌که همین‌ عده، هنوز از اتفاقات سال گذشته هم عبرت نگرفته‌اند. همان‌ها که بعد از ترور اسماعیل هنیه، بدون اطلاع کافی و صرفاً با هیجان رسانه‌ای، مطالبه‌ی اقدام فوری علیه اسرائیل می‌کردند؛ همان‌ها که وقتی سیدحسن نصرالله ترور شد، بی‌محابا تعلل نیروهای نظامی را مقصر دانستند و آتش تحلیل‌های خام را تندتر کردند. تا آن‌جا که رهبر معظم انقلاب ناچار شدند در نماز جمعه نصر، صریح و روشن بگویند: «نه تعلل می‌کنیم و نه شتاب‌زده عمل می‌کنیم.» این جمله، فقط یک موضع‌گیری نبود؛ خط بطلان بود بر همه‌ی آن تحلیل‌های هیجانی و نسخه‌پیچی‌های بی‌مسئولیت. 🔺۴ـ آن‌که خیال می‌کند با چند نمودار، چند جمله‌ی پرطمطراق و چند هشدار رسانه‌ای می‌شود جای فرماندهان میدانی و اتاق‌های عملیات نشست، نه دشمن را درست فهمیده و نه پیچیدگی نبرد امروز را. 🔺۵ـ اگر قرار است در این مقطع حساس کاری بکنیم، مهم‌ترینش اعتماد به عقلانیت راهبردی نظام و پرهیز از هیجان‌سازی است. ✍🏻۵ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: خشونت، با هر اسمی، اعتراض نیست؛ اعلان جنگ به امنیت جامعه است. 🔺حمله به مسجد، کلانتری و نیروهای امنیتی در هیچ جای دنیا مطالبه سیاسی محسوب نمی‌شود. 🔺آنچه در دی‌ماه رخ داد، با الگوی اعتراض خیابانی نسبتی نداشت و ذیل امنیت ملی تعریف می‌شود. 🔺همان‌گونه که در همه کشورها، از آمریکا تا اروپا، با چنین حملاتی برخورد می‌شود. 🔺تفاوت فقط در روایت است: همان رفتار که آن‌جا «اجرای قانون» نام دارد، این‌جا «سرکوب» خوانده می‌شود. 🔺واقعیت اما یکی است؛ وقتی ستون‌های نظم عمومی هدف قرار می‌گیرد، در همه دنیا کفه‌ی ترازو به نفع امنیت سنگین می‌شود. ✍🏻۷ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🎥#پوشش_زنده|مهاجرانی: دولت برنامه‌ای برای اخذ خسارت اتفاقات اخیر از سلبریتی‌ها ندارد مشروح خبر هم اکنون ( 👈پخش زنده SNNTV : http://snn.ir/fa/livetv )👉 🆔 @snn_ir

🔸گفتارگاه: در قضیه پرسش خبرنگار و پاسخ سخنگوی دولت: 🔺یکم: احساساتی برخورد کردن، نخستین قدم در گمراهی است. باید عقل را حاکم کرد، نه عاطفه را. 🔺دوم: پاسخ سخنگوی دولت در بطن خود حاوی این پیام است که دولت در این موضوع خاص، نقش «رسیدگی‌کننده» ندارد. این را باید پذیرفت. 🔺سوم: پایه هر اقدامی باید قانون باشد. آیا در قوانین جمهوری اسلامی، ماده‌ای صریح وجود دارد که بر اساس آن بتوان در چنین مواردی علیه افراد معروف (سلبریتی‌ها) به عنوان «محرک» اقدامی کرد؟ 🔺چهارم: آیا صرفاً موضع‌گیری سلبریتی‌ها بود که اغتشاش‌گران را به چنین جنایتی واداشت؟ مگر ما بارها نگفته‌ایم که با «عوامل سازمان‌یافته دشمن» روبرو هستیم؟ حتی اگر سلبریتی‌ها سکوت هم می‌کردند، باز حجم تخریب و آشوب قابل توجه بود. بنابراین، هر تحلیلی که نقش محوری و طراحی دشمن را کمرنگ کند، به خطا رفته است. نباید اجازه دهیم بحث به حاشیه‌ای مانند سلبریتی‌ها فروکاسته شود. 🔺پنجم: اساساً آیا ممکن است در دادگاهی ثابت کرد که هر آشوبگر، دقیقاً تحت تأثیر کدام سلبریتی دست به خشونت زده؟ آیا می‌توان سهم هر فرد از خسارات ملی را دقیقاً اندازه گرفت و سپس آن را به پای یک چهره نوشت؟ این مسیر، غیرعملی است. 🔺ششم و پایانی: بگذاریم قوای ذی‌صلاح – قوه قضائیه و نهادهای امنیتی – با تدبیر، کار خود را بکنند. اگر جرمی صورت گرفته، آنها با استناد به قانون و مدرک، رسیدگی خواهند کرد. وظیفه ما به عنوان مردم و رسانه، دامن نزدن به هیاهو و نخوردن به دام بازی‌های رسانه‌ای دشمن است. ✍🏻۷ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: یکی از هواداران شاه‌زاده پهلوی نوشته: «تو سردخونه‌های ایران صدای ناله میومد.» جمله‌ای سنگین، تکان‌دهنده و البته بی‌زحمتِ سند. یک هم‌وطن، کاملاً محترمانه و بی‌هیاهو پرسیده: «کدام سردخانه را از نزدیک دیدی؟» نه فحش داد، نه تمسخر کرد؛ فقط سؤال پرسید. همین! اما پاسخ چه بود؟ هیچ؛ جز بلاک. چون در منطق مریدانه، سؤال جرم است. رعیت را چه به پرسش؟ در دستگاه روایی مریدان شاه‌زاده، وظیفه‌ی مخاطب نه فهمیدن است و نه راستی‌آزمایی؛ وظیفه‌اش فقط لایک‌کردن است و گفتن «چشم، هرچه شما روایت کنید.» روایت اگر از لس‌آنجلس بیاید، مقدس است؛ اگر کسی از داخل ایران بپرسد «کِی؟ کجا؟ چطور؟» می‌شود مزاحمِ حقیقت! این همان دموکراسی موعود است؛ دموکراسی‌ای که در آن، سؤال ممنوع است و بلاک، پاسخ رسمی است. ✍🏻۸ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔹گفتارگاه: 🔺یکم: ترامپ برای توافق با ایران، فهرستی از شروط روی میز گذاشته که گلِ درشتش «غنی‌سازی صفر» است؛ توقف کامل غنی‌سازی در خاک ایران و خروج همه‌ی ذخایر اورانیوم غنی‌شده از کشور. 🔺دوم: اصرار بر ممنوعیت غنی‌سازی، خودش یک اعتراف ناخواسته است. ترامپ بارها گفته تأسیسات ایران با B2 نابود شده و توان هسته‌ای به‌کلی از بین رفته؛ اما دوباره دقیقاً روی همان نقطه شرط می‌گذارد. اگر همه‌چیز ویران شده، غنی‌سازی صفر دیگر چه معنایی دارد؟ 🔺سوم: همین که دوباره پای مذاکره را وسط می‌کشند و دوباره همان موضوع را شرط می‌کنند، بهترین شاهد است بر این‌که ادعاهای قبلی، مصرف رسانه‌ای داشته نه پشتوانه‌ی واقعی. اگر حمله نظامی آمریکا به نتیجه‌ی مطلوب رسیده بود، نیازی به شرط و شروط تازه نبود. مذاکره‌ی مجدد بر سر غنی‌سازی، یعنی آن‌چه قرار بود با بمب تمام شود، تمام نشده. یعنی محاسباتشان خطا رفته. ✍🏻۹ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: این تحلیل نیست؛ جمع‌بندیِ خبرهاست 🔺یکم: ترامپ برای توافق با ایران، بسته‌ای از شروط را روی میز گذاشت: توقف کامل غنی‌سازی در خاک ایران، خروج همه‌ی ذخایر اورانیوم غنی‌شده، محدودسازی جدی برنامه‌ی موشکی تا زیر ۳۰۰ کیلومتر و قطع کامل حمایت ایران از جریان مقاومت در منطقه. 🔺دوم: ترامپ طبق عادت، تهدید را هم چاشنی کار کرد؛ «اگر توافقی در کار نباشد، گزینه‌ی نظامی روی میز است» و برای جدی نشان‌دادن حرفش، ناوهای جنگی را راهی منطقه کرد. 🔺سوم: واکنش ایران از پیش قابل پیش‌بینی بود؛ مخالفت. چون جمع این شروط، تصویر روشنی می‌سازد: آمریکا دنبال توافق دوجانبه نیست، دنبال تسلیم کامل است. از همین‌رو، هم‌زمان با تهدیدهای ترامپ، مقامات سیاسی و امنیتی ایران صریح هشدار دادند که هر اقدام تحریک‌آمیز، پاسخ سخت خواهد داشت و تجاوز، بی‌هزینه نخواهد ماند. 🔺چهارم: این فضا اما فقط تهران و واشینگتن را درگیر نکرد. موج نگرانی به پایتخت‌های منطقه هم رسید. همسایگان ایران که می‌دانند آتش تقابل مستقیم، دامان همه را می‌گیرد، دست به کار شدند؛ تلاش کردند با ارسال پیام‌هایی به آمریکا و ارائه راهکارهایی، از لغزش بحران به سمت تقابل مستقیم جلوگیری کنند. 🔺پنجم: به نظر می‌رسد این واکنش‌های منطقه‌ای بی‌اثر نبوده است. تازه‌ترین مواضع ترامپ نشانه‌هایی از تعدیل لحن و تمرکز دوباره بر مذاکره دارد. او دیروز در شبکه اجتماعی «تروث‌سوشال» ضمن تهدید از حرکت ناوگان جدید به سمت ایران سخن گفت، اما همزمان ابراز امیدواری کرد که ایران «هرچه سریع‌تر پای میز مذاکره بیاید» و درباره توافقی «منصفانه و عادلانه» و «بدون سلاح هسته‌ای» گفت‌وگو کند. 🔺ششم: نکته‌ی مهم همین‌جاست. ترامپ در این موضع‌گیری تازه، دیگر از آن چهار شرط قبلی خبری نگرفت. نه موشک، نه مقاومت، نه خروج کامل ذخایر. تمرکز را گذاشت روی هسته‌ای؛ و حتی دقیق‌تر: «نداشتن سلاح هسته‌ای». این عقب‌نشینی لفظی، بی‌ربط به ارزیابی از توان ایران و توصیه‌ی بازیگران منطقه‌ای نیست. 🔺هفتم: هم‌زمان، از تهران هم نشانه‌هایی از کاهش احتمال درگیری مخابره شد. سیدعباس عراقچی، وزیر خارجه، دیروز صریح گفت احتمال جنگ بسیار کم است؛ جمله‌ای که با این تعدیل فضای تنش هم‌خوانی دارد. 🔺هشتم: با این همه، یک واقعیت را نباید فراموش کرد: ترامپ دمدمی‌مزاج است. نمی‌شود سیاست آمریکا را فقط با یک توئیت یا یک پست قضاوت کرد. آن‌چه فعلاً دیده می‌شود، عقب‌نشینی تاکتیکی در کلام است؛ نه تغییر قطعی در راهبرد. ✍🏻۹ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🚩نه تسلیم، نه فریب؛ اسمش دیپلماسی است 🔸گفتارگاه: ۱ـ آمریکا با چماق تهدید دنبال گفت‌وگو با ایران است؛ گفت‌وگویی که اولش با فهرست بلندبالای پیش‌شرط‌ها آغاز شد، اما حالا در آخرین توئیت ترامپ، همه‌چیز تقلیل پیدا کرده به «مذاکره هسته‌ای». هم‌زمان، ترکیه برای میزبانی اعلام آمادگی کرده و سیدعباس عراقچی راهی آنکارا شده است؛ تحرکاتی دیپلماتیک که در منطق سیاست خارجی، نه عجیب است و نه غیرمنتظره. 🔺۲ـ با این حال، برخی جریان‌های سیاسی که گویا حیات‌شان به فریاد زدن و ژست‌های مطالبه‌گریِ توخالی گره خورده، بلافاصله به تکاپو افتاده‌اند؛ یکی مذاکره را «عقب‌نشینی» می‌نامد، دیگری از «فریب» می‌گوید و سومی هم اصلِ مذاکره را خط قرمز اعلام می‌کند. حال آن‌که واقعیت، ساده‌تر از این شعارهاست: دیپلماسی باید کار خودش را بکند. چسباندن برچسب‌های درشت به هر حرکت دیپلماتیک، نه نشانه‌ی هوشمندی است و نه علامت انقلابی‌گری؛ بیش‌تر شبیه فرار از عقلانیت است. 🔺۳ـ تجربه‌ی مذاکرات چند ماه قبل هنوز جلوی چشم‌مان است؛ ما از مذاکره ضرر نکردیم، حتی آن‌جا که کار به جنگ کشید. چرا؟ چون مردم دیدند جمهوری اسلامی همه‌ی راه‌ها را نبست، دیدند طرف ایرانی پای گفت‌وگو ایستاد، اما دشمن بود که زیر میز زد و دشمنی‌اش را عیان کرد. همین فهم، یکی از پایه‌های آن انسجام بزرگ شد. این‌ها را کسانی می‌فهمند که سیاست را با عقل می‌خوانند، نه با فریاد. ✍🏻۱۰ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🚩پاسخ ایران به تهدید؛ سلام دوباره به امام 🔸گفتارگاه: در طلیعه‌ی چهل‌وهفتمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، آن‌هم درست در روزهایی که ترامپ دوباره ناو و هواپیما ردیف کرده و خیال کرده با نمایش آهن و آتش می‌شود معادله‌ی ایران را عوض کرد، رهبر انقلاب طبق سنت هر ساله، صبح زود رفتند همان‌جایی که همه‌چیز از آن‌جا شروع شد؛ کنار مرقد امام خمینی. بی‌سر و صدا، اما دقیق و معنادار. بعضی صحنه‌ها احتیاج به توضیح ندارند؛ خودِ تصویر حرف می‌زند. این حضور، نه یک مراسم تشریفاتی بود و نه تکرار یک عادت تقویمی. در میانه‌ی تهدید، بازگشت به اصل است؛ در لحظه‌ی فشار، ایستادن روی ریشه‌هاست. کسی که انقلاب را از دل تهدیدهای واقعی‌تر از این عبور داده، خوب می‌داند کِی باید چه پیامی را، کجا و چگونه مخابره کند. دهه فجر امسال، فقط جشن خاطره نیست؛ تمرین فهم امروز است. آن‌سوی آب‌ها خیال می‌کنند با چند تهدید تازه، می‌شود این ملت را عقب راند؛ این‌سوی ماجرا اما رهبر انقلاب ایستاده کنار نام امام و می‌گوید مسیر همان است که بود. ✍🏻۱۱ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah