🎥#پوشش_زنده|مهاجرانی: دولت برنامه‌ای برای اخذ خسارت اتفاقات اخیر از سلبریتی‌ها ندارد مشروح خبر هم اکنون ( 👈پخش زنده SNNTV : http://snn.ir/fa/livetv )👉 🆔 @snn_ir

🔸گفتارگاه: در قضیه پرسش خبرنگار و پاسخ سخنگوی دولت: 🔺یکم: احساساتی برخورد کردن، نخستین قدم در گمراهی است. باید عقل را حاکم کرد، نه عاطفه را. 🔺دوم: پاسخ سخنگوی دولت در بطن خود حاوی این پیام است که دولت در این موضوع خاص، نقش «رسیدگی‌کننده» ندارد. این را باید پذیرفت. 🔺سوم: پایه هر اقدامی باید قانون باشد. آیا در قوانین جمهوری اسلامی، ماده‌ای صریح وجود دارد که بر اساس آن بتوان در چنین مواردی علیه افراد معروف (سلبریتی‌ها) به عنوان «محرک» اقدامی کرد؟ 🔺چهارم: آیا صرفاً موضع‌گیری سلبریتی‌ها بود که اغتشاش‌گران را به چنین جنایتی واداشت؟ مگر ما بارها نگفته‌ایم که با «عوامل سازمان‌یافته دشمن» روبرو هستیم؟ حتی اگر سلبریتی‌ها سکوت هم می‌کردند، باز حجم تخریب و آشوب قابل توجه بود. بنابراین، هر تحلیلی که نقش محوری و طراحی دشمن را کمرنگ کند، به خطا رفته است. نباید اجازه دهیم بحث به حاشیه‌ای مانند سلبریتی‌ها فروکاسته شود. 🔺پنجم: اساساً آیا ممکن است در دادگاهی ثابت کرد که هر آشوبگر، دقیقاً تحت تأثیر کدام سلبریتی دست به خشونت زده؟ آیا می‌توان سهم هر فرد از خسارات ملی را دقیقاً اندازه گرفت و سپس آن را به پای یک چهره نوشت؟ این مسیر، غیرعملی است. 🔺ششم و پایانی: بگذاریم قوای ذی‌صلاح – قوه قضائیه و نهادهای امنیتی – با تدبیر، کار خود را بکنند. اگر جرمی صورت گرفته، آنها با استناد به قانون و مدرک، رسیدگی خواهند کرد. وظیفه ما به عنوان مردم و رسانه، دامن نزدن به هیاهو و نخوردن به دام بازی‌های رسانه‌ای دشمن است. ✍🏻۷ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: یکی از هواداران شاه‌زاده پهلوی نوشته: «تو سردخونه‌های ایران صدای ناله میومد.» جمله‌ای سنگین، تکان‌دهنده و البته بی‌زحمتِ سند. یک هم‌وطن، کاملاً محترمانه و بی‌هیاهو پرسیده: «کدام سردخانه را از نزدیک دیدی؟» نه فحش داد، نه تمسخر کرد؛ فقط سؤال پرسید. همین! اما پاسخ چه بود؟ هیچ؛ جز بلاک. چون در منطق مریدانه، سؤال جرم است. رعیت را چه به پرسش؟ در دستگاه روایی مریدان شاه‌زاده، وظیفه‌ی مخاطب نه فهمیدن است و نه راستی‌آزمایی؛ وظیفه‌اش فقط لایک‌کردن است و گفتن «چشم، هرچه شما روایت کنید.» روایت اگر از لس‌آنجلس بیاید، مقدس است؛ اگر کسی از داخل ایران بپرسد «کِی؟ کجا؟ چطور؟» می‌شود مزاحمِ حقیقت! این همان دموکراسی موعود است؛ دموکراسی‌ای که در آن، سؤال ممنوع است و بلاک، پاسخ رسمی است. ✍🏻۸ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔹گفتارگاه: 🔺یکم: ترامپ برای توافق با ایران، فهرستی از شروط روی میز گذاشته که گلِ درشتش «غنی‌سازی صفر» است؛ توقف کامل غنی‌سازی در خاک ایران و خروج همه‌ی ذخایر اورانیوم غنی‌شده از کشور. 🔺دوم: اصرار بر ممنوعیت غنی‌سازی، خودش یک اعتراف ناخواسته است. ترامپ بارها گفته تأسیسات ایران با B2 نابود شده و توان هسته‌ای به‌کلی از بین رفته؛ اما دوباره دقیقاً روی همان نقطه شرط می‌گذارد. اگر همه‌چیز ویران شده، غنی‌سازی صفر دیگر چه معنایی دارد؟ 🔺سوم: همین که دوباره پای مذاکره را وسط می‌کشند و دوباره همان موضوع را شرط می‌کنند، بهترین شاهد است بر این‌که ادعاهای قبلی، مصرف رسانه‌ای داشته نه پشتوانه‌ی واقعی. اگر حمله نظامی آمریکا به نتیجه‌ی مطلوب رسیده بود، نیازی به شرط و شروط تازه نبود. مذاکره‌ی مجدد بر سر غنی‌سازی، یعنی آن‌چه قرار بود با بمب تمام شود، تمام نشده. یعنی محاسباتشان خطا رفته. ✍🏻۹ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: این تحلیل نیست؛ جمع‌بندیِ خبرهاست 🔺یکم: ترامپ برای توافق با ایران، بسته‌ای از شروط را روی میز گذاشت: توقف کامل غنی‌سازی در خاک ایران، خروج همه‌ی ذخایر اورانیوم غنی‌شده، محدودسازی جدی برنامه‌ی موشکی تا زیر ۳۰۰ کیلومتر و قطع کامل حمایت ایران از جریان مقاومت در منطقه. 🔺دوم: ترامپ طبق عادت، تهدید را هم چاشنی کار کرد؛ «اگر توافقی در کار نباشد، گزینه‌ی نظامی روی میز است» و برای جدی نشان‌دادن حرفش، ناوهای جنگی را راهی منطقه کرد. 🔺سوم: واکنش ایران از پیش قابل پیش‌بینی بود؛ مخالفت. چون جمع این شروط، تصویر روشنی می‌سازد: آمریکا دنبال توافق دوجانبه نیست، دنبال تسلیم کامل است. از همین‌رو، هم‌زمان با تهدیدهای ترامپ، مقامات سیاسی و امنیتی ایران صریح هشدار دادند که هر اقدام تحریک‌آمیز، پاسخ سخت خواهد داشت و تجاوز، بی‌هزینه نخواهد ماند. 🔺چهارم: این فضا اما فقط تهران و واشینگتن را درگیر نکرد. موج نگرانی به پایتخت‌های منطقه هم رسید. همسایگان ایران که می‌دانند آتش تقابل مستقیم، دامان همه را می‌گیرد، دست به کار شدند؛ تلاش کردند با ارسال پیام‌هایی به آمریکا و ارائه راهکارهایی، از لغزش بحران به سمت تقابل مستقیم جلوگیری کنند. 🔺پنجم: به نظر می‌رسد این واکنش‌های منطقه‌ای بی‌اثر نبوده است. تازه‌ترین مواضع ترامپ نشانه‌هایی از تعدیل لحن و تمرکز دوباره بر مذاکره دارد. او دیروز در شبکه اجتماعی «تروث‌سوشال» ضمن تهدید از حرکت ناوگان جدید به سمت ایران سخن گفت، اما همزمان ابراز امیدواری کرد که ایران «هرچه سریع‌تر پای میز مذاکره بیاید» و درباره توافقی «منصفانه و عادلانه» و «بدون سلاح هسته‌ای» گفت‌وگو کند. 🔺ششم: نکته‌ی مهم همین‌جاست. ترامپ در این موضع‌گیری تازه، دیگر از آن چهار شرط قبلی خبری نگرفت. نه موشک، نه مقاومت، نه خروج کامل ذخایر. تمرکز را گذاشت روی هسته‌ای؛ و حتی دقیق‌تر: «نداشتن سلاح هسته‌ای». این عقب‌نشینی لفظی، بی‌ربط به ارزیابی از توان ایران و توصیه‌ی بازیگران منطقه‌ای نیست. 🔺هفتم: هم‌زمان، از تهران هم نشانه‌هایی از کاهش احتمال درگیری مخابره شد. سیدعباس عراقچی، وزیر خارجه، دیروز صریح گفت احتمال جنگ بسیار کم است؛ جمله‌ای که با این تعدیل فضای تنش هم‌خوانی دارد. 🔺هشتم: با این همه، یک واقعیت را نباید فراموش کرد: ترامپ دمدمی‌مزاج است. نمی‌شود سیاست آمریکا را فقط با یک توئیت یا یک پست قضاوت کرد. آن‌چه فعلاً دیده می‌شود، عقب‌نشینی تاکتیکی در کلام است؛ نه تغییر قطعی در راهبرد. ✍🏻۹ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🚩نه تسلیم، نه فریب؛ اسمش دیپلماسی است 🔸گفتارگاه: ۱ـ آمریکا با چماق تهدید دنبال گفت‌وگو با ایران است؛ گفت‌وگویی که اولش با فهرست بلندبالای پیش‌شرط‌ها آغاز شد، اما حالا در آخرین توئیت ترامپ، همه‌چیز تقلیل پیدا کرده به «مذاکره هسته‌ای». هم‌زمان، ترکیه برای میزبانی اعلام آمادگی کرده و سیدعباس عراقچی راهی آنکارا شده است؛ تحرکاتی دیپلماتیک که در منطق سیاست خارجی، نه عجیب است و نه غیرمنتظره. 🔺۲ـ با این حال، برخی جریان‌های سیاسی که گویا حیات‌شان به فریاد زدن و ژست‌های مطالبه‌گریِ توخالی گره خورده، بلافاصله به تکاپو افتاده‌اند؛ یکی مذاکره را «عقب‌نشینی» می‌نامد، دیگری از «فریب» می‌گوید و سومی هم اصلِ مذاکره را خط قرمز اعلام می‌کند. حال آن‌که واقعیت، ساده‌تر از این شعارهاست: دیپلماسی باید کار خودش را بکند. چسباندن برچسب‌های درشت به هر حرکت دیپلماتیک، نه نشانه‌ی هوشمندی است و نه علامت انقلابی‌گری؛ بیش‌تر شبیه فرار از عقلانیت است. 🔺۳ـ تجربه‌ی مذاکرات چند ماه قبل هنوز جلوی چشم‌مان است؛ ما از مذاکره ضرر نکردیم، حتی آن‌جا که کار به جنگ کشید. چرا؟ چون مردم دیدند جمهوری اسلامی همه‌ی راه‌ها را نبست، دیدند طرف ایرانی پای گفت‌وگو ایستاد، اما دشمن بود که زیر میز زد و دشمنی‌اش را عیان کرد. همین فهم، یکی از پایه‌های آن انسجام بزرگ شد. این‌ها را کسانی می‌فهمند که سیاست را با عقل می‌خوانند، نه با فریاد. ✍🏻۱۰ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

🚩پاسخ ایران به تهدید؛ سلام دوباره به امام 🔸گفتارگاه: در طلیعه‌ی چهل‌وهفتمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، آن‌هم درست در روزهایی که ترامپ دوباره ناو و هواپیما ردیف کرده و خیال کرده با نمایش آهن و آتش می‌شود معادله‌ی ایران را عوض کرد، رهبر انقلاب طبق سنت هر ساله، صبح زود رفتند همان‌جایی که همه‌چیز از آن‌جا شروع شد؛ کنار مرقد امام خمینی. بی‌سر و صدا، اما دقیق و معنادار. بعضی صحنه‌ها احتیاج به توضیح ندارند؛ خودِ تصویر حرف می‌زند. این حضور، نه یک مراسم تشریفاتی بود و نه تکرار یک عادت تقویمی. در میانه‌ی تهدید، بازگشت به اصل است؛ در لحظه‌ی فشار، ایستادن روی ریشه‌هاست. کسی که انقلاب را از دل تهدیدهای واقعی‌تر از این عبور داده، خوب می‌داند کِی باید چه پیامی را، کجا و چگونه مخابره کند. دهه فجر امسال، فقط جشن خاطره نیست؛ تمرین فهم امروز است. آن‌سوی آب‌ها خیال می‌کنند با چند تهدید تازه، می‌شود این ملت را عقب راند؛ این‌سوی ماجرا اما رهبر انقلاب ایستاده کنار نام امام و می‌گوید مسیر همان است که بود. ✍🏻۱۱ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَىٰ قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ✍🏻 ۱۲ بهمن ۱۴۰۳ 🔹@GoftarGah

🚩چند فکتِ ساده، اما تعیین‌کننده برای فهم امکان یا عدم امکان جنگ: 🔺یکم: توان دفاعی ایران نه‌تنها از ضربات گذشته عبور کرده، بلکه با ترمیم ، حتی تقویت هم شده است. 🔺دوم: سؤال کلیدی اینجاست؛ آیا اساساً امکان خنثی‌سازی کامل توان موشکی ایران وجود دارد؟ 🔺سوم: یک پرسش کلیدی‌تر؛ آیا تسلط هوایی پایدار بر جغرافیای ایران ـ با این وسعت، عمق و پیچیدگی ـ اساساً قابل تحقق است؟ 🔺چهارم: رفتار ترامپ در موضوعات مختلف نشان می‌دهد آمریکا به دنبال جنگی سریع، محدود و کم‌هزینه است؛ جنگی که خرجش از دخلش کمتر باشد. 🔺پنجم: در نقطه مقابل، ایران صریح و بی‌تعارف گفته اگر درگیری تحمیل شود، هزینه‌ها را سنگین می‌کند، دامنه جنگ را گسترش می‌دهد و آن را به یک نبرد فرسایشی بدل می‌سازد. 🔺ششم: آیا همین عدم‌تقارن در اهداف، محاسبات، خودش یک عامل بازدارنده جدی نیست؟ وقتی یکی دنبال برق‌آساست و دیگری آماده ماراتن. 🔺هفتم: با همه اینها، تجربه می‌گوید آمادگی کامل، یک ضرورت راهبردی است، چون ترامپ رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی دارد. ✍🏻۱۲ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

این کیست؟ بازجو پاسخ داد: این خامنه‌ای است و از مشهد است. مرد تازه وارد مثل اینکه با شنیدن نام من شگفت زده شده باشد گفت عجب این همان است؟ این همان کسی است که می‌خواهد خمینی [مشهد] بشود؟ ⭕ از کتاب خون دلی که لعل شد 🔹@GoftarGah

🚩کشور در وضعیت جنگی است؛ بگذارید مسئولان کارشان را بکنند 🔸گفتارگاه: کشور، تازه از دلِ یک فتنه‌ی سخت عبور کرده و هنوز گرد و غبارش ننشسته، که سایه‌ی جنگ دوباره روی سر این سرزمین افتاده است. ترامپ، با ردیف‌کردن ناوها و جابه‌جایی ادوات نظامی، می‌خواهد تهدید را «جدی» نشان دهد؛ همان نمایش همیشگیِ چماق، با نورافکن رسانه‌ای. 🔺در برابر این عربده‌کشی، پاسخ ایران اما روشن، صریح و واحد بوده است: هر اقدام تحریک‌آمیز، پاسخ سخت دارد؛ تجاوز، بی‌هزینه نمی‌ماند؛ و اگر خطی شکسته شود، واکنش ایران نه محدود خواهد بود و نه قابل مهار. 🔺هم‌زمان، ترامپ بازی دیگری را هم روی میز گذاشته؛ بازی مذاکره با زبان تهدید. تلاش برای تحمیل خواسته‌های حداکثری، با این تصور خام که ایران را می‌شود میان «یا تسلیم، یا جنگ» معلق نگه داشت. اما این‌جا دقیقاً همان نقطه‌ای است که هوشمندی دستگاه سیاست خارجی ایران خودش را نشان داده است؛ نه با بستن درِ مذاکره، و نه با عبور از خطوط قرمز. 🔺ایران اصل مذاکره را رد نکرد تا ابزار تبلیغاتی برای توجیه جنگ‌طلبی از دست ترامپ گرفته شود؛ تا افکار عمومی داخل و منطقه ببینند جمهوری اسلامی بن‌بست‌ساز نیست. اما هم‌زمان، با رد قاطع شروط تحمیلی، پیام دیگری هم مخابره شد: مذاکره اگر واقعی است، چارچوب دارد؛ و موشک و اقتدار دفاعی، موضوع چانه‌زنی نیست. 🔺در این میان، سؤال ساده اما جدی این است: چرا هنوز جریانی در داخل، بی‌توجه به شرایط جنگی کشور، با شنیدن نام «مذاکره» بلافاصله انگشت اتهام را سمت دولت می‌گیرد؟ انگار نه انگار که در چنین مقاطعی، مهم‌ترین نیاز کشور «صدای واحد» است؛ صدایی که اتفاقاً امروز وجود دارد. دولت در سیاست خارجی، هماهنگ با کلیت حاکمیت حرکت کرده و می‌کند؛ نه جلوتر، نه عقب‌تر. این واقعیت را باید دید، نه نادیده گرفت.وقتش رسیده بعضی‌ها به‌جای هیجان‌زدگی، به همان توصیه‌ی صریح رهبری برگردند؛ همان دو کلمه‌ی کلیدی که می‌تواند خیلی از این حاشیه‌ها را جمع کند: بگذارید مسئولان کارشان را بکنند. ✍🏻۱۳ بهمن ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah