🚩غرب‌زدگیِ ریشه‌ای: چرا روشنفکر ایرانی حتی موفقیت شرق را هم نمی‌پذیرد؟ 🔸گفتارگاه: روشنفکر ایرانی، چه بخواهد و چه نخواهد، در یک «دوگانگی» گیر کرده است. او غرب را نه فقط به عنوان یک الگوی سیاسی یا اقتصادی، بلکه به عنوان «نورِ مطلق» می‌پذیرد. حتی اگر غرب مشکلات خودش را داشته باشد، او آن را بدون نقد می‌بلعد. چرا؟ چون برای او، «غربی بودن» معادل «مدرن بودن» و «پیشرفت» است. 🔺اما وقتی پای تمدن‌های شرقی، از جمله تمدن باستانی ایران یا چین، در میان می‌آید، ماجرا عوض می‌شود. حتی اگر چین با موفقیت‌های چشمگیرش، الگویی برای توسعه باشد، باز هم «غربی» نیست؛ پس رد می‌شود. و حتی اگر تمدن ایران ، اوج علم و هنر و فلسفه و... باشد، چون «نیمه‌ی تاریخی‌اش اسلامی» است و «غربی» نیست، باز هم هضم نمی‌شود. 🔺چرا این همه مقاومت در برابر شرق؟ چون پذیرش شرق، یعنی پذیرش «خود» و «هویت» ایرانی. و این برای کسی که هویتش را در «غرب‌زدگی» ساخته، غیرممکن است. او نمی‌تواند بپذیرد که تمدن‌های شرقی، حتی بدون تقلید از غرب، می‌توانند موفق باشند. این یک «ترس عمیق» از بازگشت به ریشه‌هاست. 🔺این رفتار، نه یک انتخاب عقلانی، بلکه یک «بیماری فرهنگی» است. روشنفکر ایرانی، در حالی که غرب را با تمام وجود می‌پذیرد، شرق را حتی وقتی که مایه‌ی حسرت است، رد می‌کند. این یعنی او هنوز نتوانسته با «خود» و «هویت» خودش آشتی کند. ✍🏻 ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🔸رهبر شهید انقلاب: البتّه انقلابی‌گری هم فقط در بستر نظام امکان‌پذیر است؛ این طرف قضیّه را هم توجّه داشته باشید. این‌جور نباشد که بعضی نظام را نفی کنند به‌عنوان اینکه ما انقلابی هستیم؛ ارزش‌های نظام، ارکان نظام، بنیان‌های نظام را زیر سؤال ببرند به‌عنوان اینکه ما انقلابی هستیم. انقلابی‌گری به معنای ویرانگری نیست. انقلابی‌گری یک مشی صحیح و عاقلانه و پُرانگیزه و پُرامید و شجاعانه به سمت اهداف والا است؛ این تعریف و معنای انقلابی‌گری است؛ و این فقط در بستر و مسیر نظام اسلامی یعنی نظام موجود امکان‌پذیر است؛ خارج از این امکان‌پذیر نیست. انقلابی‌گری، ساختارشکنی نیست؛ تخریب نظامِ ناشی از انقلاب نیست. ۱۳۹۷/۰۳/۰۷ https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=39710 #محکمات 🔹@GoftarGah

کافر نه ایم و بر سرمان شور عاشقی است آنرا که شور عشق به سر نیست کافر است #شهریار 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: پیشرفت ایران فقط با همبستگی همهٔ بخش‌ها ممکن است؛ یعنی مردم، مسئولان، رسانه‌ها و نخبگان هرکدام باید در جای خود درست عمل کنند. دشمن فقط با ابزار نظامی و تحریم حمله نمی‌کند، بلکه با جنگ رسانه‌ای و روانی سعی دارد ذهن و احساس جامعه را به‌هم بریزد، اعتماد را تخریب کند و روایت‌های جعلی بسازد. 🔺حمله به نهادهای بنیادین و تصمیم‌ساز کشور، امنیت ملی را تضعیف می‌کند و به‌جای تخریب و هیجان‌زدگی، ایران امروز به عقلانیت و انسجام ملی نیاز دارد. ✍🏻 ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩از «تکلیف» تا «تعیین تکلیف». 🔸گفتارگاه: امروز دیگر جنگ اصلی بر سر خاک نیست، بر سر «ذهن» است. دشمن می‌خواهد اول ذهن ایرانی را تسخیر کند. اگر این کار را بکند، دیگر نیازی به فتح مرزها ندارد. خود ما از درون می‌پاشیم. پس هر فریادی که می‌شنویم، الزاماً حقیقت نیست. باید چراغ تشخیص را روشن نگه داریم. 🔺امروز بیش از هر زمان به «عقلانیت انقلابی» نیاز داریم. یعنی هم انقلابی باشیم، هم عاقل. هم تعهد داشته باشیم، هم فهم دقیق از میدان. وگرنه در این تاریکی غبارآلود، هر صدایی را که بلندتر است، به اشتباه حقیقت می‌گیریم. و این آغاز فروپاشی است. 🔺حضور در خیابان به این معنی بود: «من برای ایران وظیفه‌ام را انجام می‌دهم»، این خوب است. اما گاهی کار به جایی می‌رسد که گویی برخی عملاً با رفتارشان در خیابان می‌گویند: «من برای ایران تعیین تکلیف می‌کنم»، این یعنی مرز باریکی را رد کرده. اولی یک «تعهد» است، دومی یک «تحمیل». فرق این دو، مثل فرق بین «پیشنهاد» و «دستور» است. برخی در میان مردم(البته نه همه‌ی مردم) که قرار بود با حضورشان «انسجام» بسازند، حالا دارند زیر میز را می‌زنند. انگار یادشان رفته که این خانه سقف مشترکی دارد و آوارش برای همه است. ✍🏻 ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

ز خاکِ تن، ای دوست، بربستی رخت خداحافظی شد آغازِ قصه‌ات #شهید_رئیسی 🔹@GoftarGah

🚩نجات‌بخش در چهره‌ی متجاوز؟ 🔸گفتارگاه: عجیب‌ترین و خطرناک‌ترین بخش جنگ اخیر اینجاست: عده‌ای، از جمله روشنفکران، نویسندگان و دانشگاهیان و...، به جای اینکه به عنوان دشمن به متجاوز نگاه کنند، او را به چشم «نجات‌بخش» و «امید» می‌بینند! این یعنی یک تغییرِ جهتِ فکری رادیکال. یعنی آن‌ها به جای اینکه بگویند این جنگ غلط است، می‌گویند شاید این جنگ راه نجات باشد. 🔺چرا عده‌ای و به طور خاص روشنفکران، که قرار است چراغ‌داران عقلانیت باشند، به این نتیجه می‌رسند؟ آیا واقعاً متجاوزان آن‌قدر قدرتمندند که بتوانند نجات بیاورند؟ یا اینکه این یک توهم است؟ 🔺برای فهمیدن این توهم باید به سراغ تاریخ رفت. تاریخ، بهترین معلم است. تاریخ به ما می‌گوید که چه کسانی با امید به متجاوز پیش رفتند و چه سرنوشتی داشتند. تاریخ به ما می‌گوید که نجات از کجا می‌آید و از کجا نمی‌آید. تاریخ به ما می‌گوید که امید به متجاوز معمولاً به فروپاشی و شکست ختم می‌شود. پس باید با دقت به تاریخ نگاه کنیم و ببینیم چه درس‌هایی از گذشته می‌توانیم بگیریم. ✍🏻 ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

رَوَندگانِ طریقت، رَهِ بلا سِپُرَند رفیقِ عشق چه غم دارد از نَشیب و فراز #حافظ 🔹@GoftarGah

🚩توهمِ ساده‌انگاری؛ از انکار تحریم تا جادوی برخورد قضایی 🔘برگ اول 🔸گفتارگاه: این جریانی که تمام مشکلات اقتصادی را به گردن دولت و رئیس مجلس می‌اندازد و تأثیر جنگ، تحریم‌ها و محاصره دریایی را نادیده می‌گیرد، و گمان می‌کند برخورد قوه قضاییه با چند اخلالگر اقتصادی راه‌حل همه چیز است، فاصله‌ی زیادی با واقعیت‌های پیچیده‌ی کشور دارد. 🔹@GoftarGah

🚩توهمِ ساده‌انگاری؛ از انکار تحریم تا جادوی برخورد قضایی 🔘برگ دوم 🔸گفتارگاه: ضعف مدیریتی و سوءتدبیر در دولت و مجلس می‌تواند به تشدید مشکلات دامن بزند، اما تقلیل همه‌ی مشکلات به این دو عامل، نادیده گرفتن جنگ و تحریم و فشارهای خارجی است که مستقیماً بر اقتصاد کشور تأثیر می‌گذارند. تحریم‌های فلج‌کننده، که سال‌هاست کمر اقتصاد ایران را شکسته، و همچنین جنگ و محاصره‌ی بعد از آن، عواملی نیستند که بتوان به راحتی از کنارشان گذشت. آیا برخی، سعی دارند بارِ سنگینِ «تحریم‌ها»، «جنگ» و «محاصره‌ی دریایی» را از دوشِ دشمنان بردارند و روی دوشِ مسئولین داخلی بیندازد؟ 🔹@GoftarGah

🚩توهمِ ساده‌انگاری؛ از انکار تحریم تا جادوی برخورد قضایی 🔘برگ سوم 🔸گفتارگاه: اما فراتر از این‌ها، رویکردی است که به جای پرداختن به ریشه‌های ساختاری مشکلات صرفاً به برخورد قضایی با چند "اخلالگر اقتصادی" بسنده می‌کند. حتی اگر تمام اخلالگران اقتصادی دستگیر و مجازات شوند، تا زمانی که سیستم اقتصادی کشور اصلاح نشود، قوانین دست و پا گیر برداشته نشود، و فضایی برای سرمایه‌گذاری و تولید داخلی ایجاد نگردد، مشکلات به قوت خود باقی خواهند ماند. این رویکرد، شبیه درمان علائم بیماری به جای درمان خود بیماری است. 🔹@GoftarGah

🚩توهمِ ساده‌انگاری؛ از انکار تحریم تا جادوی برخورد قضایی 🔘برگ آخر 🔸گفتارگاه: برخی در جنگ اخیر، تبعات اقتصادی برای آمریکا و سایر کشورها تحلیل می‌کردند، اما گرانی‌های داخلی را فقط به سوء مدیریت دولت ربط می‌دهند. این دوگانگی در تحلیل و نادیده گرفتن نقش جنگ و تحریم و انداختن تمام تقصیرها به گردن دولت و رئیس‌مجلس، نشان‌دهنده‌ی تلاش عده‌ای برای حفظ دستور کار پیش از جنگ خود، و حمله به دولت و دیگر مسئولان حتی در بحبوحه‌ی چالش‌هاست. 🔹@GoftarGah