قاتل درون من. از نشر نگاه خوندم. نویسنده آقای جیم تامپسون و مترجم خانم معصومه عسکری. فکر کنم از اسمش معلوم باشه که ژانرش جناییه. واقعا کتاب جذابی بود. همه‌ چی به جا بود. نه مثل بعضی کتاب‌ها پر از توضیحات اضافه بود و نه چیزی رو مبهم باقی می‌ذاشت. روندشم خوبه. یعنی نه خیلی تنده نه خیلی کند. نقطه ضعفی ندیدم که بیانش کنم. درمورد داستانش بخوام بگم... خود قاتل راویه. من خودم گیج شده بودم که الان باید راوی رو درک کنم یا نه؟ ولی به نظرم کاراش منطقی بود. درمورد زندگی قاتله که به خاطر بیماری روانیش میل به کشتن داره... حالا بقیه‌ش رو بگم اسپویل می‌شه. اینم بگم یه جاهایی از داستان چیزای...... داره و یکی از شخصیتای اصلی هم فاحشه‌ست. ولی در حدی نیستش که بگم وای نه نخونید خاکبرسریه. یه کوشولوعه. اگه زیاد بود که اصلا ارشاد گیر می‌داد چاپ نمی‌شد. در کل اگه زیادی مذهبی هستین، روحیه لطیفی دارین یا خیلی تاثیرپذیرین پیشنهاد نمی‌دم.

تازه فهمیدم چقدر تنهایی همه چی حال می‌ده.

توی کتاب خاکسپاری دوم بانوی مرگ یه تعریفی از تنهایی کرده بود که به نظرم خیلی حق بود. می‌گفت اگه آرامش تنها بودن رو درک کنی، دیگه هیچ‌وقت به اجتماع برنمی‌گردی. کسی که طعم ساکت بودن رو چشیده دیگه هیچ‌وقت زیاد حرف نمی‌زنه.

چقدر خر بودم که همش دنبال این دوستم و اون دوستم بودم.

من دو روز دیگه: بچه‌ها یه دوست جدید پیدا کردممممم

من گوهر بخورم اگه اینکارو بکنم.

و با شناختی که از خودم دارم می‌خورم.

_

وااای :)))))))))))))))))))))

الان که جاموندیم بیاید اینو گوش بدیم...

بهش زنگ بزن... ببین دوروبرش چقدر شلوغه...

امام حسین... چقدر خوبه کسایی که دورتن دوستت دارن... چقدر خوبه که فقط ضریح رو می‌بوسن. نه انگشترِ با انگشت می‌دزدن، نه پیرهنو درمیارن، نه... سرو می‌برن....