توی کلاسمون درمورد حجاب بحث شده بود. یکی برگشت گفت خب تهران همه بی‌حجابن هیچکسم به کسی کاری نداره. قیافه من:🤡

نمی‌دونم تعریفشون از کاری نداشتن چیه.

_

زندگی مورد علاقه‌م از آخرای بهمن تا تقریبا وسط مرداد بود. احساساتی رو تجربه کردم که مطمئنم دیگه تکرار نمی‌شه. سختی‌هایی که قبلش کشیده بودم باعث شده بودن دیدگاهم به زندگی خیییلییی عوض بشه و دیگه سختی‌هاش برام آسون باشه. خودم رو پیدا کرده بودم. علاقه‌م رو پیدا کرده بودم. استعدادم رو پیدا کرده بودم. تفریحاتم رو پیدا کرده بودم. لوکیشن‌های دوست‌ داشتنی‌م رو پیدا کرده بودم. آدمای جالبم رو پیدا کرده بودم. داشتم‌ تازه رشد می‌کردم که شت. پاشدیم اومدیم قم.

و باز باید همه چیزو از اول پیدا کنم. معلوم نیست چقدر طول بکشه. ایش.

تولد امسالم خوش نمی‌گذره.‌ وقتی دوستام کنارم نیستن تا با یه تیتاپ سورپرایزم کنن چه خوشی بگذره؟

شما تو ایتا یا باید حاشیه واسه یکی درست کنی یا خودت فرد حاشیه‌دار باشی وگرنه کانالت پیشرفت نمی‌کنه🙏🏼.

گریه تو خونه صد هیچ خنده تو مدرسه رو می‌زنه.

به آدمای عملی نگید خوشگل. اونا گل شون خوب نبوده. گل خوب با ژل خوب فرق دارههههه.

انقدر همش مهمونیم به خونه‌مون احساس خونه بودن ندارم.

خدا همه کاااااری می‌کنه تا بفهمی هیچکس غیر خودش نمی‌تونه کمکت کنه و توی این دنیا تا ته ته‌ش قراره تنها باشی.

یعنی تا بیای پیش یه آدم احساس امنیت بکنی و تا به یه مکان وابسته بشی تو رو ازش جدا می‌‌کنه تا بفهمی توی تنهایی‌هات نباید سراغ آدما بری. و حقیقتا این جالبه. ۷ میلیارد آدم اینجا هست و به هییییییییچکس نمی‌شه کاملا اطمینان داشت. همه این ۷ میلیارد باید سراغ خدا برن...