‌ ‌ ‌قصهٔ‌‌چشماٮ‌که‌خونه‌ام‌روخراب‌کرد .. ‌ ‌ ‌ قلبم‌روویراں‍‌کرد .. چشمام‌رو‌کور‌کرد .. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌قصهٔ‌‌لبهاٮ‌قراربودبامں‍‌چیکارکنه ؟‌ ‌ ‌ ‌لبهایۍ‌که‌اوں‍‌روزبعداز‌مدٮ‌ها‌فریادمیزدن ، ‌ ‌ ‌ ‌عشٯ‌روفریاد‌میزدں‍ ، دردروفریادمیزدن ؛‌ ‌ ‌ ‌ ولۍ‌بیشترازهرچیزۍ‌اوں‍‌لبها‌تنها‌امید‌بود . ‌ ‌ ‌ ‌‌امیدۍکه‌فریاد‌میزد " بموں‍ " - ‌ ‌ ‌ ‌ ‌تو‌بااوں‍‌لبهابه‌مں‍‌فرصٮ‌ ِجنگیدں‍‌دادۍ .. ‌ ‌ ‌ ‌ومں‍‌بایدازایں‍‌جنگ‌سربلند‌بیروں‍‌میومدم !) ‌

یوزر ʋ𝚎𝚜ƚ𝚊 وایب خاک بارون خورده میدیی 🤍

‌ ‌ ‌ ‌دیوانه‌منم‌که‌میدانم‌محالۍ‌وباز‌مۍخواهمٮ‌ ‌. ‌ ‌‌

‌ ‌ ‌ ‌ براۍ‌مدٮ ِزیادۍ‌ازدورتورانگاه‌کردم - ‌ ‌ ‌ دیگرنمۍتوانم‌احساساتم‌رامخفۍ‌نگه‌دارم . ‌زیبایۍاٮ‌مانند ِنور ِخورشیداسٮ .. تماشاۍ ِتوشدیداًدردناك‌‌اسٮ‌وتونگاه‌‌‌‌ کردں‍‌به‌دیگراں‍‌رابرایم‌غیرممکں‍‌میسازۍ ' ‌‌ ‌‌

نمۍدانم‌چگونه‌به‌زندگۍ ِتاریکم‌راه‌یافتۍ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌وبه‌آں‍‌نوربخشیدۍ .. ‌ ‌ ‌ نمۍدانم‌چگونه‌دلم‌را‌دزدیدۍوازآں‍ ِِخودکردۍ .. وچگونه‌دلۍکه‌ازسنگ‌بودرانرم‌کردۍ ! نمۍدانم ؛ ‌ ‌ مں‍‌هیچ‌چیزرا‌نمۍدانم .. ‌ ‌

‌ ‌ 00:00 ‌ ‌ ‌‌

‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌بمیره‌ایں‍‌تں‍‌واسهٔ‌‌چشاٮ - ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌

‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌˓˓ აꫀvgᎥ𝑙Ꭵ𑜀‌ 🍵 ˒˒‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌