12 روزه که هر روزم با گریه داره میگذره.. 12 روزه که همه ی کارامو ول کردم و فقط تو حال عه خودمم.. تو این 12 روز استرس کشیدم، نصف عه موهامو از دست دادم،جوش های استرسیم سه برابر شدن، ناخونامو انقد جویدم همشون زخم شدن، ازشدت فشار عصبی تا مرز خفگی رفتم.. 12 روزه همه دلمو میشکنن.. 12 روزه که شدم یه مرده ی متحرک:)) 💔

اینجا تنها جاییه که دلم آروم میگیره:)

_ شده از درد بخندی که نبارد چشمت؟ من در این خنده ی پر غصه مهارت دارم.

ولی من خیلی گناه داشتم:)

دلم برات تنگ شده مامانبزرگ. الان که رفتی تو آسمونا ازهمه ی راز هام اگاه شدی. ولی اونجایی سوختم که تو مراسم عه ختمت میخواستم از دیگران بپرسم که تورو دیدن یا نه.. اما یهو به خودم میومدم و یادم میوفتاد زیر خروارها خاک خوابیدی. راستی.. روزهای اخر خیلی خودمو به این در و اون در زدم که برای یکبارم که شده ببینمت. اما نشد. همیشه حتی تو بدترین حالت ممکن از بابا میخواستی ناراحت نباشه. یه ماه پیش دیدی حالشو؟ اصلا فهمیدی من چی کشیدم وقتی تو اون وضعیت دیدمش؟ جواب منو بده. با توام. اصلا دیدی چطوری آتیش گرفت؟ دیدی 10 سال پیر شد؟ دیدی ذوب شد؟ دیدی کمرش شکست؟

_

تا حالا شده قلبتون تیکه تیکه بشه؟ شده تو حموم تیغ دستتون بگیرید که همه چیو تموم کنید؟ شده مرده باشین ولی زنده باشید؟ شده منتظر باشین خونه تخلیه شه که فقط جیغ بزنید؟ شده از سایه ی خودتون هم بترسید؟