[ حنیفا ]

بار ِدیگر سپر ُتیغ ُعلم را بردار؛ پا در این دایره بگذار عدم را بردار...

[ حنیفا ]

26

[ حنیفا ]

روز ُشب از تو قضا از تو قدر می‌گوید؛ ها علی ٌبشرٌ کیف بشر می‌گوید...

[ حنیفا ]

24

[ حنیفا ]

دلم در سینه می‌کوبد به دیوار ِقفس سر را؛ خودت بیرون بیاور از درونم این کبوتر را...

[ حنیفا ]

23

[ حنیفا ]

پُرم از شیطنت‌های زمان کودکی اما؛ در آغوشت بگیر این بار هم این کودک ِشر را...

[ حنیفا ]

22