🫂💙

و اگر من زنده نماندم و به خانه پشت ابرها رفتم تو به جای من زندگی کن و به جای من بنویس که روزهای خوب را دیدی که روزهای بی درد را زیستی برای من گریه نکن که من برای خود فراوان گریسته ام چایت را بنوش و بیاد من کیک نارنج بپز و بدان که مرگ ، مرا از رنجی بزرگ رهاند.

باتونمیشودسرجنگ‌وكینه‌داشت، حتي‌اگردرصف‌دشمن‌ببینمت:))))

اگه یه شهر بگن تو اشتباهی، تورو برمیدارم از اون شهر میرم :)

گفت از حالت بگو گفتم: دلی ویران سری حیران غمی پنهان تنی بی جان !

و خلاصه بگویم' مرگم آرزوست ' 🕊🖤

ء. بعضی شبا یهو یه غمی حمله میکنه بهم برای اینکه چندین ساعت و شبانه روز سعی کردم پنهونش کنم ، سعی کردم خودمو مشغول کنم و نزارم بروز پیدا کنه چرا؟؟ چون مرهمی که باید و براش پیدا نمیکنم.. آره زندگیه دیگه ، پر از غم. پر از دلتنگی. پر از فراموشی. میدونی چیه ، همیشه میترسم نکنه دیگه برای کسی در این حد غمگین نشم؟ نکنه دیگه کسی اینهمه برام مهم نباشه؟ نکنه دیگه اینقدر منتظر کسی نباشم؟ و این باعث میشه برای پنهون کردن غما ، اینقدر همه چیزو نادیده بگیرم و ادعا کنم مهم نیست که شاید پنهون و من هنوز امیدوارم ، یك امیدوار ِ غمگین. : ))))))

همه میرن،اونی که قول داد بمونه از همه زودتر.

تقصیر خودمه خیلی جدی گرفتم، حرفارو، قولارو، آدمارو، حتی دنیارو....

اگه ورژن پرحرفم رو دیدی ، یعنی خیلی دوسِت دارم .

کلام مولا✨