https://eitaa.com/atticlibrary/542 ممنونم قاتل ارشد🦋🌱 چه آرزوی قشنگی... امیدوارم قسمت بشه🙃

https://eitaa.com/111258243/2645 نمی‌دونی این پیامت چقدر منو ذوق‌زده و احساساتی کرد🥹 اصلاً مهم نیست که تولدم رو نمی‌دونستی، همین که امروز این‌همه قشنگ یادم کردی و این‌همه محبت رو توی چند خط جا دادی، خودش برای من باارزش‌ترین تبریکه. 🥺💞 واقعا خاطرات من و تو همون خاطره‌هاییه که آدم دلش نمی‌خواد هیچ‌وقت از دستشون بده. 🫂🌱 خیلی خوشحالم که توی بخشی از این سال‌ کنارم بودی و منم تونستم حتی کوچیک‌ترین سهمی توی حال خوبت داشته باشم. 🤍 خیلی دوستت دارم و امیدوارم هر چیزی که برای خودت آرزو داری، حتی قشنگ‌ترش نصیبت بشه. 🥹💙 و بابت «نویسنده‌ی بزرگ» هم فعلاً چیزی نمی‌گم... فقط امیدوارم آروزیی که برای ترنم تاریکی دارم به حقیقت بپیونده 😂📚 مرسی که هستی خانم خلج 🫂🤍

غش 🥺😭

ای جونمممممم عزیزکممممم وای 😭💞💞💞 قربونتتتتت بشم با این متن قشنگت))))

| از هالی جکسون چه می‌دانیم؟ هالی جکسون، نویسنده‌ی بریتانیایی و خالق مجموعه‌ی «راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب»، با اولین رمانش خیلی زود به یکی از نام‌های شناخته‌شده در ادبیات جنایی نوجوان تبدیل شد. اما جالب است بدانید که علاقه‌ی او به نوشتن و داستان‌های جنایی، خیلی پیش‌تر از انتشار اولین کتابش آغاز شده بود. او از نوجوانی به نوشتن علاقه داشت و بعدها نخستین رمانش، «راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب»، را در حالی نوشت که هنوز بسیار جوان بود؛ داستانی که از یک پرونده‌ی قتل، یک دختر کنجکاو و تلاشی برای کشف حقیقت آغاز می‌شود. شخصیت اصلی داستان، پیپا فیتز-آموبی، قرار نبود فقط یک قهرمان نوجوان معمولی باشد؛ او کنجکاو بود، سوال می‌پرسید و حاضر نبود صرفاً به چیزی که دیگران می‌گفتند اعتماد کند. شاید همین ویژگی یکی از دلایلی بود که این مجموعه توانست با خوانندگان زیادی ارتباط برقرار کند. 📚 گاهی برای نوشتن اولین داستانت، لازم نیست سال‌ها صبر کنی؛ کافی است آن‌قدر به داستانی که در ذهنت شکل گرفته باور داشته باشی که بالاخره آن را روی کاغذ بیاوری. #پشت‌جلد

تایم فدای زهرای بیست و یک ساله تازه متولد شده م))))

‌

قربونتون برم؛) آقا من قلبم ضعیفه، از این همه محبتتون من غش می‌کنم 🥺🌱🤍

این هفته خیلی شلوغ بودم و هنوز هم هستم. از فردا هم فکر کنم برای حدود سه روز باید با گوشی خداحافظی کنم؛) 📵 راستش خود نبودن کنار گوشی خیلی برام مهم نیست؛ چیزی که بیشتر اذیتم می‌کنه، عذاب وجدانیه که دارم از اینکه نمی‌تونم اون‌طور که دوست دارم توی کانال فعالیت کنم. من اینجا رو فقط برای اینکه یک کانال داشته باشم نساختم؛ بخشی از حال‌وهوای خودمه. برای همین وقتی چند روز نمی‌تونم چیزی بنویسم، حس می‌کنم از اتاق کوچیک خودم فاصله گرفتم. 📚🌱 از طرفی خودم رو در مقابل شما مسئول می‌دونم. اما خب... گاهی زندگی بیرون از کتاب و کانال هم کارهایی برای ما دارد. 😂 پس اگر چند روز کمتر دیدیدم، ناپدید نشدم؛ فقط موقتاً مشغول زندگی کردنم. برمی‌گردم؛ با کلی حرف، کتاب، شخصیت و احتمالاً چند تا ایده‌ی جدید برای شلوغ کردن اینجا. 🤍📚