و امّا اگر مرگ من فرا رسید و ما همدیگر را ندیدیم، این را بدان که من دیدن تورا بسیار آرزو کردم.
به یغما بردنِ یادت زِ دستم بر نمی آید، هنوزم کنج تنهایی دو فنجان چای میریزم...
هیچتر از هیچ.
به یغما بردنِ یادت زِ دستم بر نمی آید، هنوزم کنج تنهایی دو فنجان چای میریزم...
راستش خواستم خاطر نشان کنم،
که تو در خاطری هنوز. :)))
هیچتر از هیچ.
همین لحظه قدرشان را بدان، همین ثانیه در آغوششان بگیر، منتظر هیچ فردا و روز مبادایی نباش؛ چه آدمها ک
عزیزانِتان را از ته دل و سفت در آغوش بگیرید، که فردا به دیر شدن معروف است.