گیلهگُل.
یه یادگاری ازم اینجا باشه؟ :)
نه نه، من بعد از گوش دادنِ این آهنگ حالم عالیه. (از شدتِ گریه تبدیل به سد آب شور شدم؟)
مدام قلبم را میشکستی و من مدام پیشِ تو برمیگشتم،
چون تو تمامِ چیزی بودی که میشناختم.
سرانجام دریافتم این خودم هستم که تیشه به ریشهام میزنم.
شب هنگام، تکههای شکستهات را بهم بچسبان تا صبح دوباره همانی شوی که بودی؛
قوی، استوار و شجاع.
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
هجومِ ناگاه غمی جانکاه.
چه حوصلهای دارین برای تلافی، محمود درویش خیلی قشنگ میگه: " همین مجازات تورا بس، که من دیگر تو را آنطور که میدیدم، نمیبینم. "