- چاره‌اش شاید آغوشی طولانی باشد .

امروزو طوری گذروندم که حس بیهودگی کیلومترها ازم دور بود و بخاطرش خوشحالم

دوست دارم از این tmi حوصله سربرا بدم

خب صبح که بیدار شدم حس کوفتگی داشتم پس با اپ ورزشی یه ربع مفید بدنمو آوردم سرحال [ این وسط دلم باشگاه و بوکس خواست جدی ] ، بعدش اتاقمو مرتب کردم و برای شروع کارام یه بخشی از قرآنمو تثبیت کردم [ خیلی دلتنگ این کار بودم ] ، نشستم سر درس و خوندم و تست زدم؛ و انقدر شیرین بود که یادم رفته بود من عاشق درس خوندنم [ مخصوصا وقتی پشت سر هم تستارو درست میزنی و ذوق میکنی ] آهنگ قفلی جدید پیدا کردم و کل لیریکشو حفظ کردم [ قراره انقدر گوش بدم تا از گوشام خون دربیاد ] بعدش یه گریز کوتاه رفتم سر خیاطیم و مدل یقه جدیدمو امتحان کردم [ خیلی خوشگل شده وای ] بعدازظهر یه چرت کوتاه [ با کمک چشم‌بند و ایرپاد که بازم خواهران گرام اذیت میکردن ] بعدش رفتم حموم و برگشتم و نشستم سر مرتب کردن لباسای سفر و گذاشتنشون سر جاش [ چقدر این کار خسته کنندستت] بعدش دوباره شیمی [ عاشقشم ] چند دقیقه از سریال جدیدمو دیدم [ حس میکنم قراره خیلی جذاب باشه ] ظرفای ناهارو شستم و شامو آماده کردم [ دمپخت جون ] گوشی کمتر گرفتم دستم و انسان شاد تری ام

- امید ، آدمی را زنده نگه داشته است .

بوی نون و نونوایی >>>>

من به فرموده‌ی شهزاده سلطنتی نرفتم سفر ، تو برای حمایت از انقلاب کبیر چه کردی ؟

-

نمیدونم چرا مامانم هردفعه میاد تو اتاقم و میگه "آفرین سرت تو گوشی باشه." و من در جواب میگم "باشه." عصبانی میشه طبیعتا جز گوش دادن به حرفش کار دیگه ای کردم؟ *

ادامه خاطرات میگوییم

ما داشتیم اینا رو میخوردیم و با هم حرف میزدیم که گوشی حنا زنگ خورد و مامان شهید آبیاری بود ")

حنا از قبل رفته بود خونه مادر شهید و باهاشون دوست بود ، یادمه پشت تلفن به حنا میگفت برای من و عباسمم دعا کن و من کلا اشک بودم براشون :)))