خودم شخصا تحملشو ندارم که از حضرت علی اکبر و نحوه شهادتش بنویسم شرمنده‌م ؛ خودتون اگه خواستین در موردش بخونید . این تصاویر هم روضه‌ی مصور محسوب میشه ، با حال مناسب ببینید .

امشب برای استیصال حسین و حالت احتضارش بالای سر بدنِ "اربا اربا "ی علی اکبرش و ندای " ولدی علی "ش خیلی گریه کنید .

چقدر بین عبا چیدنش نفسگیر است...

خیز و از جا ، آبرویم را بخر . . .

سلام بر کسی که در خون خودش غلتید ؛ _ زیارت ناحیه مقدسه .

دیگه جون داد ، از مرکبش افتاد . . .

بنویسید که روضه‌ی جوانِ حسین ، جانِ ما را گرفت ؛

شیخ جعفر شوشتری میگه " نگید روضه‌ی علی اکبر ، بگید روضه‌ی احتضار حسین . . . "

وقتی سیدالشهدا وسط میدون رفت تا پیکر جوونش رو در آغوش بگیره ، روی زمین افتاد و با سر زانو خودشو به علی اکبرش رسوند ؛ میگن سرش رو روی سر علی اکبرش گذاشت و تکون نخورد ؛ بین دو لشکر شایعه شد که حسین بالای سر پیکر علی اکبر جون داد . حضرت زینب از خیمه ها به سمت سیدالشهدا دوید و امام حسین سرشون رو بالا آوردن ، حضرت عباس رو صدا کردن و گفتن به جوونای بنی هاشم بگو عبا بیارن و پیکر اربا اربا‌ی علی اکبر رو داخلش جمع کنن ، و خودت زینب رو به خیمه ببر که کسی قد و قامت زینب رو نبینه . . .

عرب ، به اناری که دونه شده باشه میگه " اربا اربا "