اگر ایمانت با تعهدهای عملی همراه نبود، منتظر نتیجه‌های این ایمان نباش، منتظر نصرت در دنیا نباش! باب‌الرجاء-

هشتاد و شش" روزای تنهایی اولش سخته، وسطش سخته، توی شیب و سربالایی که قرار میگیری سخته، لحظه‌ی ذوق و شادی سخته، لحظه غم و ناراحتی سخته، لحظه‌ای که دلت میخواد کسی باشه و نیست سخته و در کل بخوای ببینی فکر میکنی همش سخته؛ ولی نه! اینجوری نیست عزیزم. سخت نیست. منی که مدت هاست دارم باهاش نفس می‌کشم بهت میگم که تموم اون روزام گذشت، تموم اون فکرا و غم ها رهام کردن، تموم سیاهی ها از بدنم رفتن و من با خیلی اتفاقات بهتری مواجه شدم. من بعد از اون از دست دادن و فقدان های بزرگ، کسایی رو بدست آوردم که هیچ‌وقت نمی‌دیدمشون! من بعد از اون فقدان خدارو طور دیگه‌ای دیدم. بعد از اون سوگ طولانی و خلأ وحشتناک، من دوباره برگشتم به امام رضا، به امام حسین، به بابا حیدر، به پدر ترین پدر .. برگشتم به کسایی که از اولش قول داده بودن که میمونن، ولی من نشنیده بودم صداشونو! من بعد از تنهایی قدم گذاشتن توی اون مسیر، فهمیدم که تنها نبودم. من وقتی فهمیدم تنها نیستم، که تنها شده بودم و شاید راهش همین باشه. در وسط تاریکی که قرار بگیری، نور رو می‌بینی؛ نه وقتی مرکز نور هستی .. پس از این تنهایی نترس انسان طفلکی، نترس! تو خدارو داری؛ خب؟ • گر هزاران دام باشد در قدم چون تو بامایی نباشد هیچ غم #این‌روزهای‌من؛

این روزهای من، پره از شکرگزاری .. این متن پرایوتم رو دوست داشتم شما هم بخونید و بدونین که نباید ترسید! همین.

صبح شنبه‌اس؛ یه حمد به نیت شفای همه‌ی مریضا بخونیم.

- بیا بیرون از دایره‌ی کوچیک زندگیت. دنیا خیلی بزرگ‌تر از گردی چشمای توئه انسان دوست‌داشتنی. یکم از بالا به مسائل نگاه کن. کمتر اذیت میشی و اذیت میکنی، بیشتر به خدا نزدیک میشی .. از بالا دیدن همیشه راه نجات بوده برام*

هر روز هرساعت هرثانیه...

- القصه پیِ شکستِ ما بسته صفی مرگ از طرفی و زندگی از طرفی .. 👤ابوسعید ابوالخیر

- منو بشناس؛ که من ایرانم*

- من فارغ از انتقاد هایی که بهت دارم، فارغ از کسری هات، فارغ از اذیت هایی که شدم یه جاهایی از جانبت، فارغ از کنایه هایی که بخاطرت شنیدم، من فارغ از همه چیز، دوست دارم .. من می‌دونم تو اونی که باید باشی نیستی! من می‌دونم اینهمه خونی که برات ریخته شده، باز هم تورو درست نکرده که زمینه ساز ظهور عزیزدلمون باشی؛ ولی غصه نخور. من می‌سازمت، برات می‌جنگم، دوستت می‌دارم، مراقبت هستم، بخاطرت جلوی خواسته های خودم می‌ایستم و برای بهتر شدنت تموم‌تلاشم رو می‌کنم. من بهت قول میدم همیشه بمونم پای این پرچم‌قشنگت. من فارغ از همه‌ی عیب و ایرادات و انتقاد هایی که ازت دارم، بازم دوستت دارم و تولد چهل و هفت سالگیت رو با یه ذوق زیاد و غم پشت گلویی، تبریک میگم. آقای جمهوری اسلامی عزیز، دوباره تولدت مبارك :'))))))))). الهی بهتر بشی، بهتر تر بشی، الهی توی بهتر شدنت اثر گذار باشم. - [ گذر؛ بوقت چهل و هفت سالگی عزت ایرانم* ]