- مومنین و مومنات گرامی، قبول باشه روزه هامون✨ هستین ؟ یه نکته جالب از جزء یک بود که گفتم به شما هم بگم باهم یاد بگیریم🌝.

- توی جزء یک، آیه‌ی ۴۰ سوره بقره، خدا صراحتا توصیه میکنه بنی اسرائیل رو به بیان نعمت هاشون و یادآوری اونها. حالا آیا اینجا فقط منظور بنی اسرائیل هستند؟ قطعا خیر! حتما و یقینا مخاطب اصلی خدا، تموم بنده هاشه، از جمله من و شما☁️!

- مسئله اصلی که پیش میاد اینه که: منظور از بیان نعمت چیه؟ با مثال میگم نکته اصلی این آیه رو! فرض کنید یه مادر، صبح بچه هاش میرن مدرسه و از دیشب، توی فکرش بوده ناهار چی بپزم؟😂

- حالا این مامان محترم، صبح بلند میشه و بعد از راهی کردن بچه هاش به مدرسه، شروع میکنه به آشپزی! یه غذا درست میکنه واسه ناهار، بعد هم منتظر برگشت بچه ها.. بچه ها بر می‌گردن، مامان با ذوق سفره پهن می‌کنه، همه دورر سفره می‌شینن برای خوردن ناهار!

- مامان اینجا قبل از شروع غذا، نگاهش به اولین قاشقی هستش، که بچه ها می‌خورن. میخواد ببینه اینهمه خستگی و پای گاز وایسادن نتیجه بخش بوده؟

- بچه‌ی اول با خوردن اولین قاشق، یهو اخماشو میکنه تو هم و غذارو مزمزه میکنه! بچه‌ی دوم غذارو میخوره و انگار نه انگار! بچه‌ی سوم غذارو میخوره و یهو برق میاد توی چشماش و میگه: بههه!👀 و بعد بلافاصله از مامان تشکر میکنه بابت غذا..

- مثال بچه‌ی سوم، دقیقا خود شکرگزاریه! این که دوست داشتن اون نعمت، تماما در چهره و اعمال و رفتارش مشخصه. و تازه با این حال از مامان تشکر هم میکنه زبانی :)) شکر هم به معنای عملی(خوردن غذا) هم به معنای رفتاری( واکنشی که نسبت به غذا داشت) هم به معنای کلامی( بیان تشکر به مامان) هستش ..

- پس این که خدا میگه "نعمتت رو بگو، میشه اینجوری تعبیر کرد که: بنده‌ی من، من دوست دارم ببینم که تو میبینی نعمت هایی که بهت میدم رو :))🫀 بهم بگو، اسم بیار، شکر کن، بذار کیف کنم که داری از داشتن این نعمت لذت میبری ..

- و در نهایت: شکرگزاری کن! هم زبانی و بیانی، هم رفتاری، هم توی عملت .. همین :]

- از همین الان شروع می‌کنیم: الحمدالله کما هو اهله * الحمدالله علی کل حال* الحمدالله رب العالمین* خدایا بابت هرچیزی که مال توئه و به من دادی، شکرت :))

علی مدد !

- آنچه در غیبتت ای دوست به من می‌گذرد نتوانم که حکایت کنم، الّا به حضور .. #اللهم‌عجل‌الولیک‌الفرج