گفت یه وقتاییم حالت خوب نیست و نمیدونی چرا، فقط میدونی خوب نیستی و سختترین کار توی این وقتا توضیح دادن اینه که چرا خوب نیستی، اگرم بگی نمیدونم که فکر میکنن نمیخوای بهشون بگی، واسه همین همون گم و گور بشی واسه خودت بهتره:)
مرور خاطرات:
لبهی پنجرهی خونه عزیز، نشسته بودم. برف میبارید و حیاطِ خونه، شبیه به عروس شده بود. اشکی از گوشه چشمم چکید. دوریمون داشت عذابم میداد. با صدای الارم پیامکِ گوشیم، چشم از حیاطِ پوشیده از برف، گرفتم و گوشیم رو از جیبم دراوردم. پیام داده بود :
″ازت ناراحتم که باشم، بازم دوست دارم. ادم که تقی به توقی بخوره، راشو نمیکشه بره که؛ این پای لعنتی واسه رفتن نیست. ببینمت اصلا تاحالا سرما خوردی؟ دقت کردی تو زمستون بیشتر سرما میخوری! الان منو تو شاید تو زمستون رابطمون باشیم. من یکم سرما خوردم اما تب و لرزش کشنده نیست. تو یه سوپ با طعم عشق برام بپز، منم با چهارتا انتی بیوتیک، این چرکِ اعصابخوردیو و بداخلاقیو میریزم دور. زمستونه دیگه، باید مراقب باشم چه سرما نخوری″
میان سیل گریههام، شیرین خندیدم.
"♥️🎞"
