یعنی واقعا اینکه می‌گن از اون فیلماست که باید رو پرده سینما ببینی واقعا همینه، انگار واقعا فضای سینما می‌گیردت.😭

یکی از نکاتی که سینما داره اینه که بعد از اینکه فیلم تموم میشه تو می‌تونی واکنش یه عالمه آدم رو ببینی، مثلا امروز یه آقاعه تلاش می‌کرد جلوی اشک‌هاش رو نگه داره. (بیاید اهمیت ندیم من داشتم جلوی خندم رو می‌گرفتم( واکنش عصبی✨))

پیر پسر عجیب بود رفیق...

یکی از مشکلاتی که جدیدا خیلی درگیرشم خندیدنمه. به معنای واقعی غیر قابل کنترله و وقتی میرم بیرون تاجایی که ممکنه زمین رو نگاه میکنم چون کافیه با یه نفر چشم تو چشم بشم... لبخند نمیزنما :))) میخندم. انگار طرف مقابل ساشا بارُنه مثلا :))😂

این فیلم یه نکته ی خیلی جالب بهم یاد داد. میگفت باید 4 سوال از خودت بپرسی. اگر جواب همشون "بله" بود، آدمی که انتخاب کردی آدم مناسبیه و باید نگهش داری. ولی اگر حتی یکی از جواب ها نه بود، خیلی دووم نمیاری... ۱_ میتونی هرچی تو دلت هست رو بهش بگی؟ ۲_ آدم مهربونیه؟ ۳_بهت کمک میکنه که بهترین ورژن خودت باشی؟ ۴_ میتونی بابای بچه هات تصورش کنی؟ و واقعا جز این نیست. همین سوال ها بعد از یه شناخت عمیق و کلی میتونه تصمیمت رو مشخص کنه... [ the life list ]

_چرا باهاش صحبت میکنی؟ +اون به حرفام گوش میده، همه اینطوری نیستن!

داستان من و مامانم هررررروز خدا😂 البته از حق نگذریم خیلی مشتاق داستان درخت گردو و پیر پسر بود و اصرار داشت تا آخرش رو تعریف کنم.

کُلی از این هدیه های کوچولو برای دیدن لبخند نازشون درست کردم. هرسال که با خودم هدیه میبردم یه نذرخاص داشتم اما امسال... امسال نذرِ رفتنمه... دلشوره قلبم رو ویرون کرده. کاش بشه،کاش برم.

دوساعت بحث سر این شیشه مشروبا بود که گذاشته بودم رو اوپن طبقه ی بالا تا سر فرصت تمیزشون کنم. مامانم میگفت بزارشون تو اتاق خودت هرکی بیاد اینجا خدا میدونه چه فکری میکنه نمیدونه ما یه دیوونه تو خونه داریم که برا این شیشه ها پول میده. ممنونم مامان _😂

من عاشقِ این کلمه ام... عاشقِ اسمَم.