🔴 نگاهی به میز مذاکراتی که ۳ مرتبه بمباران شد واکنش جالب توجه یک رسانه به سخنان عجیب رییس جمهور؛ پزشکیان: مذاکره نکنیم، چه کنیم؟! عصر ایرانیان: مذاکره کردید، چه شد؟! ✔️ @Meayar76

توهین بی‌شرمانه اکانت کاخ سفید به رهبر شهید انقلاب، حالا بروید توافق را زیر بار تهدید و توهین امضا کنید! ‼️ دشمنان آمریکا ، توسط رئیس جمهور ترامپ ، از پا درآمدند !!! ✔️ @Meayar76

▪️ واکاوی معیار؛ «ملت، ستونِ خیمه‌ی قدرت؛ مطالبه‌گری، نه یک حق، که تکلیفِ تمدن‌ساز!» در روزهایی که برخی مسئولین سعی دارند حضورِ حماسیِ مردم را صرفاً به «حمایتِ توده‌ای از تصمیماتِ اتاق‌های بسته» تقلیل دهند، بازخوانیِ ریشه‌هایِ قدرت در نظامِ اسلامی یک ضرورتِ حیاتی است. مردم، «سیاهی‌لشکر» نیستند؛ آن‌ها «صاحبانِ اصلیِ» این انقلاب‌اند. ۱. میراثِ امام (ره)؛ مردم «صاحب‌خانه» هستند، نه «مهمان»: در منطقِ پیرِ جماران، «میزان، رأیِ ملت است» صرفاً یک شعارِ انتخاباتی نبود. امام (ره) حضورِ مردم در صحنه را ضامنِ سلامتِ نظام می‌دانستند. ایشان صراحتاً فرمودند: «هر فردی از افراد ملت حق دارد که مستقیماً در برابر سایرین، زمامدارِ مسلمین را استیضاح کند و به او انتقاد کند.» در این تفکر، مسئولین «خادمانِ مستأجر» هستند و مردم «مالکانِ دائم». کسی که صدایِ مطالبه‌گریِ مالک را خفه کند، از مسیرِ امام خارج شده است. ۲. مکتبِ رهبرِ شهید؛ حضورِ ملت، «بمبِ اتمِ» حقیقیِ نظام: شهیدِ بزرگوارِ ما، حضورِ ملت در صحنه را تنها راهِ خنثی‌سازیِ محاسباتِ دشمن می‌دانستند. ایشان بارها تاکید کردند که «مطالبه‌گری مسئولان را به حرکت وادار می‌کند». از نگاهِ رهبرِ شهید، آن حضوری که در تشییعِ پیکرِ شهدا تجلی می‌یابد، باید در میدانِ «نظارت بر عملکردِ دولت» هم جاری باشد. مسئولین بدانند که قدرتِ آن‌ها نه از میزهایِ مذاکره، بلکه از «پشتوانه‌یِ مردمی» می‌آید که حقِ خود را فریاد می‌زنند. ۳. میثاقِ قانونِ اساسی؛ حاکمیتِ الهی از مجرایِ اراده‌یِ ملت: طبقِ اصولِ ششم، هشتم و پنجاه و ششمِ قانونِ اساسی، حاکمیتِ مطلق بر جهان از آنِ خداست و او انسان را بر سرنوشتِ اجتماعیِ خویش حاکم ساخته است. «امر به معروف و نهی از منکر» در قانونِ اساسی (اصل ۸)، یک وظیفه‌یِ متقابل و «تکلیفِ ملی» نسبت به دولت است. این یعنی «نقدِ حاکمیت» یک برچسبِ سیاسی نیست، بلکه یک «رکنِ قانونی» است. دولتی که خود را از نقدِ مردم بی‌نیاز ببیند، پیشاپیش به قانونِ اساسی پشت کرده است. 🔺 نقطه: حضورِ میلیونیِ مردم در میدان‌ها، «چکِ سفیدامضا» به هیچ جریان و دولتی نیست. این حضور، پیامی است به داخل و خارج که «اراده‌یِ ملت، فراتر از دیپلماسیِ التماسی است». هر کسی که بخواهد این حضور را صرفاً برای «تثبیتِ صندلیِ خود» مصادره کند و صدایِ مطالبه‌یِ معیشت و عزتِ مردم را نشنود، در حقیقت به آرمانِ امام و خونِ مطهرِ رهبرِ شهید خیانت کرده است. ⚠️ آقایان! مردم برای «تماشا» به صحنه نیامده‌اند؛ آن‌ها آمده‌اند تا «اقتدار و عدالت» را مطالبه کنند. اگر صدایِ نقد و مطالبه‌یِ این ملتِ مبعوث‌شده را نشنوید، به زودی توسط همین موج از صحنه‌یِ تاریخ حذف خواهید شد! ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

کانالی که میخوام بهت معرفی کنم متنوع ترین کانال ایتاست.😍🤩 میپرسی چرا ؟🤔 برو نگاه کن خودت دلیلش رو میفهمی راستی تا یادم نرفته بگم یه چیزی گذاشته داخل کانالش که باعث بارش خیر و برکت در منزلت میشه تازه سنجاقشم کرده ،منم اولش باورم نمیشد ولی خب... حضورتون باعث افتخار است https://eitaa.com/joinchat/3680567769C515c8f9b4a

عصبانیت اینترنشنال از ممنوعیت پرچم شیروخورشید در جام جهانی توسط فیفا ✔️ @Meayar76

حسین مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران: « وفاق یعنی فرار از شر مجلس!» ⁉️عجیب نیست که رییس مجلس، به جای واکنش نشان دادن به این اهانت‌های آشکار، منتقدان دلسوز را سیاسی کار و وحدت شکن معرفی می‌کند؟! گویا تعطیلی مجلس توسط محمدباقر قالیباف، بی‌دلیل نیست! انگار آقایان در وفاق ذوب شده‌اند! ✔️ @Meayar76

رویترز به نقل از منابع ایرانی: رهبر معظم انقلاب می‌گویند اورانیوم غنی‌شده باید در ایران بماند. ✔️ @Meayar76

واقعا در حساس ترین بُرهه از تاریخ انقلاب اسلامی هستیم ....

امشب وقت شفاف سازیِ شرایطی هست که کشور در اون قرار داره ...

▪️ واکاوی معیار؛ «چرا همه‌چیز قفل شده است؟؛ کالبدشکافیِ مارپیچِ تردید در دوراهیِ عزت و ذلت!» حسِ سنگینِ «درجا زدن» و «گره خوردنِ امور» در روزهای اخیر، نه یک توهم، بلکه واقعیتِ تلخِ ناشی از تلاقیِ دو جریانِ مخرب است. وقتی یک جریان به دنبال «معامله بر سرِ خون» است و جریان دیگر به دنبال «خفه کردنِ نقد به نام وحدت»، نتیجه‌اش می‌شود قفل‌شدگیِ دستگاهِ محاسباتیِ نظام. ۱. جریانِ اول: «سراب‌زدگانِ غرب‌گرا» (گره زدن معیشت به لبخندِ قاتل) این‌ها معتقدند در شرایطِ بحرانی، تنها راه، «تنش‌زدایی» به هر قیمتی است. این جریان با ترویجِ «ترس از جنگِ فراگیر»، سعی دارد منطقِ مقاومت را از کار بیندازد. آن‌ها فکر می‌کنند با نشستن پشت میز مذاکره پیش از تدفینِ شهید، می‌توانند امنیت بخرند؛ در حالی که تاریخ نشان داده مذاکره در موضعِ ضعف، فقط اشتهای دشمن را برای جنایتِ بعدی بیشتر می‌کند. این‌ها عاملِ «قفلِ اقتدار» هستند. ۲. جریانِ دوم: «انحصارطلبانِ ساکت‌کننده» (ذبحِ حقیقت به پایِ وحدتِ کاذب) این جریان، خطرش کمتر از اولی نیست. آن‌ها هرگونه نقد، پرسش‌گری و مطالبه‌ی انتقام را «تضعیفِ نظام» یا «بازی در زمین دشمن» می‌نامند. با شعارِ «الان وقت نقد نیست»، عملاً راهِ اصلاحِ خطاهای فاحشِ دولت را می‌بندند. این‌ها با ایجادِ اختناقِ تبیینی، اجازه نمی‌دهند انرژیِ عظیمِ مردم به موتورِ محرکِ نظام تبدیل شود. این‌ها عاملِ «قفلِ مطالبه‌گری» هستند. ۳. بحرانِ «تکلیفِ نامشخص» در بدنه اجرایی: یکی از علت‌های اصلیِ این قفل‌شدگی، شکافِ عمیق میان «اراده‌ی امت» و «تصمیمِ مسئولین» است. مردم خواهانِ اقتدار و خون‌خواهی هستند، اما بخشی از ساختارِ اجرایی به دنبالِ «بازگشت به عقب» است. این تضاد، باعث شده که ماشینِ تصمیم‌گیریِ کشور نه جرأتِ تاختن به سمتِ دشمن را داشته باشد و نه توانِ پاسخگویی به داخل. ۴. جای خالیِ «پیوستِ رسانه‌ایِ مقتدر»: وقتی روایتِ اول را رسانه‌هایِ لرزانِ دولتی می‌سازند، نتیجه‌اش می‌شود «انفعال». قفل شدنِ امور به این دلیل است که هنوز «منطقِ مقاومت» به عنوانِ تنها راهِ خروج از بحران، به یک «دستورالعملِ اجرایی» در تمامِ سطوح تبدیل نشده است( که در این باره در ادامه عرض خواهم کرد خدمتتان). 🔺 نقطه: همه‌چیز قفل شده است چون برخی مسئولین، «نصرتِ الهی» و «قدرتِ مردم» را از محاسباتِ خود حذف کرده‌اند و به جای تکیه بر این اقیانوس، به دنبالِ قطره‌ای از جیبِ دشمن هستند. کلیدِ باز شدنِ این قفل، نه در اسلام‌آباد و نیویورک، بلکه در بازگشت به «میدان» و شنیدنِ صدایِ صادقانه‌ی منتقدان و مردم دلسوزی است که قریب به دو ماه است در صحنه‌اند. ⚠️ آقایان! سکوتِ تحمیلی و مذاکره‌ی التماسی، دو لبه‌ی یک قیچی هستند که عزتِ ملی را هدف گرفته‌اند. این قفل با «کلیدِ سازش» باز نمی‌شود؛ با «پتکِ غیرت» می‌شکند! ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

▪️ واکاوی معیار؛ «قفل‌شدگیِ نظام در غیابِ نظارت؛ مجلسِ تعطیل، هدیه‌ای به بانیانِ وضعِ موجود!» در حالی که کشور در پیچیده‌ترین گردنه‌های تاریخی، امنیتی و اقتصادی قرار دارد، آنچه این «قفل‌شدگی» را تکمیل کرده و به بن‌بست کشانده، وضعیتِ نابسامانِ قوه‌ی مقننه و سکوتِ مرگبارِ بهارستان است. ۱. معمایِ تعطیلی‌هایِ سه‌ماهه: در شرایطی که دشمن آرایشِ جنگی گرفته و سفره‌ی مردم در آتشِ تورم می‌سوزد، تعطیلی‌هایِ مشکوک و طولانی‌مدتِ مجلس (که به حدود سه ماه می‌رسد) چه معنایی دارد؟ چرا در حساس‌ترین زمان که باید «اتاقِ جنگِ اقتصادی و سیاسی» در مجلس برپا باشد، صندلی‌هایِ نظارت خالی است؟ چه دست‌هایِ پشت‌پرده‌ای از غیبتِ نمایندگان در صحنِ علنی سود می‌برند؟ ۲. خشمِ فروخورده‌یِ نمایندگانِ انقلابی: خبرهایِ رسیده و دیده شده حاکی از آن است که تعدادِ قابل‌توجهی از نمایندگان دلسوز و شجاع از این وضعیتِ «انفعالِ تحمیلی» به شدت شاکی هستند، اما گویی اراده‌ای فراتر از بدنه، مانع از بازگشاییِ موثر و برخوردِ قاطع با دولت می‌شود. این «بلوکه کردنِ قدرتِ نظارتیِ مجلس»، بزرگترین ضربه به اقتصادِ کشور است؛ چرا که دولت خود را در یک «حیاتِ خلوتِ بی‌نظارت» می‌بیند. ۳. جاده‌صاف‌کنی برایِ تصمیماتِ فردی: وقتی مجلس تعطیل است، تصمیماتِ کلانِ اقتصادی و دیپلماسی به جایِ «بررسیِ نخبگانی» و «تصویبِ قانونی»، در پستوهایِ دولتی و نشست‌هایِ غیرشفاف گرفته می‌شود. اینجاست که «غرب‌گداها» فرصت پیدا می‌کنند بدونِ ترس از استیضاح یا سوال، مقدماتِ مذاکره روی خونِ شهید را فراهم کنند. مجلسِ تعطیل، یعنی دولتِ رها شده! ۴. فلج شدنِ تصمیم‌گیریِ درست: علتِ اینکه هیچ تصمیمِ راهگشایی برای معیشتِ مردم گرفته نمی‌شود، همین است. مجلس که باید ریل‌گذارِ حرکتِ دولت باشد، عملاً از مدار خارج شده است. بدونِ فشارِ قانونیِ مجلس، دولت نه تنها انگیزه‌ای برای تغییرِ مسیر ندارد، بلکه با خیالِ راحت به سمتِ «تجارت با شرافتِ ملت» حرکت می‌کند. 🔺 نقطه: قفلِ امورِ کشور باز نخواهد شد مگر اینکه مجلس از این وضعیتِ «زینتی و تعطیل» خارج شود. آقایانی که پشتِ پرده‌یِ این تعطیلی‌ها هستند باید بدانند که سکوتِ مجلس، چراغِ سبزی است به دشمن برای فشارِ بیشتر و به دولت برای اهمالِ بیشتر. ⚠️ آقایانِ هیئت‌رئیسه! چرا تریبونِ ملت را در این شرایطِ حساس خاموش کرده‌اید؟ اگر مجلس قرار نیست در زمانِ جنگ و بحرانِ معیشتی، یقهِ ناکارآمدی را بگیرد، پس دقیقاً به چه دردی می‌خورد؟ این تعطیلیِ عمدی، شریک شدن در تمامِ بن‌بست‌هایِ فعلی است! ‌ ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ‌ ✔️ @Meayar76