این شب‌ها صدای موفقیت آمیز بودن سفر به قطر از بندرعباس میاد ... ✔️ @Meayar76

🎥حجت‌الاسلام والمسلمین رستمی نماینده رهبر انقلاب در دانشگاه ها: در مقطع حساس تاریخی چون سرعت تحولات بالاست، کوچک‌ترین لغزش انحرافات شدید ایجاد می‌کند! از سرنوشت بانیان برجام عبرت بگیرید نتیجه انحرافات ریز برخی ها در سال‌های قبل باعث شهادت رهبر ما و جنگ در دل مذاکره شد اگر محکم نایستیم باعث تسلیم امام جامعه خواهد شد. انحرافات کوچک در تحولات با سرعت بالا باعث واژگونی ها و سرنگونی ها و تخریب های گسترده ای خواهد داشت. تجمعات شبانه باید جلوی انحرافات را بگیرد. ✔️ @Meayar76

▪️ واکاویِ راهبردی: تله‌یِ «تستِ واکنش» / آقایان! همان یک ذره بازدارندگیِ باقیمانده را هم فدایِ میزِ لرزانِ مذاکره نکنید !!! آمریکا در حالِ اجرای یک «بازیِ خطرناک» و گام‌به‌گام علیه امنیت ملی ایران است. آنچه امروز شاهدیم، فراتر از چند اقدامِ پراکنده، یک «محکِ بزرگ» برای سنجشِ عیارِ اراده‌ی نظام است. ۱. استراتژیِ «گام‌به‌گام» برایِ نابودیِ بازدارندگی: دشمن در حالِ جلو آمدن است تا ببیند خطِ قرمزِ واقعیِ ما کجاست. بعد از شهادت حاج قاسم رهبر شهیدمان فرمودند نابودی اسرائیل تقاص خون آن شهید عزیز است ، که به بچگانه ترین شکل ممکن پاسخ دادیم ، به شهادت شهید هنیه که پاسخی ندادیم ، به شهادت شهید سیدحسن نصرالله هم پاسخی که باید ندادیم ، در جنگ ۱۲ روزه هم به همین منوال و کار به شهادت رهبری رسید ، به طوری که کسی حرفی از انتقام خون پاکش نمی‌زند ... اگر پاسخِ ما به اقداماتِ اخیر، صرفاً در کادرِ «مدیریت تنش» و «دیپلماسیِ التماسی» باقی بماند، دشمن به این جمع‌بندیِ خطرناک می‌رسد و از نظر بنده رسیده ، که «هزینه‌یِ تعرض به ایران پایین است». ۲. وقتی «میز مذاکره» به پاشنه‌یِ آشیل تبدیل می‌شود: بزرگترین اشتباهِ راهبردی این است که دشمن احساس کند ما «نگرانِ بر هم خوردنِ میز مذاکره» هستیم. وقتی آن‌ها می‌بینند برخی در داخل، حفظِ چند خطِ نوشته روی کاغذ (مثل همین تفاهم‌نامه‌ی کذایی) را بر «حفظِ اقتدارِ میدانی» ترجیح می‌دهند، حملاتشان را نه تنها متوقف نمی‌کنند، بلکه جری‌تر و گسترده‌تر خواهند کرد. طبق منطقِ رهبر شهید، «عقب‌نشینی در برابر دشمن، او را به پیشرویِ بیشتر تشویق می‌کند». ۳. بدعتِ خطرناکِ «حمله پیش‌دستانه»: آمریکا به مرحله‌ای از وقاحت رسیده که رسماً می‌گوید: «چون احساس کردیم فلان سایت تهدید است، حمله کردیم!». این یعنی ادعایِ یک حقِ غیرقانونی برای حمله به هر نقطه‌ای از خاکِ ایران تحتِ عنوانِ «احساس خطر». اگر این رفتارِ قلدرمآبانه با یک پاسخِ پشیمان‌کننده روبرو نشود، فردا هر زیرساختِ حیاتی یا مرکزِ علمی ما را با همین بهانه هدف قرار خواهند داد. ۴. تضعیفِ مقاومت؛ چراغِ سبزِ حمله‌یِ نهایی: آقایان! ساده‌لوحی است اگر فکر کنید دشمن به همین حد بسنده می‌کند. مرحله‌یِ سنگین‌ترِ حملات زمانی کلید می‌خورد که آن‌ها مطمئن شوند «بازوهایِ منطقه‌ایِ ایران» و در رأسِ آن‌ها حزب‌الله قهرمان، تضعیف شده‌اند. لبنان را ، لبنان را ، لبنان را رها نکنید. 📍 نقطه : نباید اجازه داد دشمن به این مرحله‌یِ اطمینان برسد [ هرچند رسیده و باید معادلاتش را برهم زد]. صلحِ واقعی نه از پشتِ میزهایِ لرزان، بلکه از نوکِ موشک‌ها و اراده‌یِ پولادینِ مردانِ میدان می‌گذرد. جریانی که با «آتش‌هیس» به دنبالِ ساکت کردنِ منتقدان است، در واقع جاده‌صاف‌کنِ تعرضاتِ بعدیِ دشمن است. و بدانید به زودی آن‌چنان جنگی رخ دهد ، که جنگ رمضان در مقابلش به چشم نیاید ، همانطور که در جنگ رمضان ، جنگ ۱۲ روزه به چشم نیامد. هوشیار باشیم؛ قبل از آنکه هزینه از این هم بالاتر برود... ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

بماند به یادگار ...

▪️ پاسخِ معیار به تحلیل‌هایِ «سراب‌ساز»: اعتمادسازی یا خودفریبی؟ ‌ در حالی که دشمن در میدان، بازوهایِ مقاومت را هدف قرار داده و با وقاحت به خاک ایران تعرض می‌کند، برخی تحلیل‌گران با واژه‌هایی چون «اعتمادسازی» و «گام‌های اولیه»، سعی دارند روندِ امتیاز دادن را «دیپلماسی» جلوه دهند. بیایید این ادعاها را با واقعیت‌هایِ تلخِ موجود، کالبدشکافی کنیم: ‌ ۱. پارادوکسِ «اعتمادسازی» در برابرِ «تجاوز»: ایشان می‌گوید جمهوری اسلامی به دنبالِ بررسیِ «اعتمادسازی» از سوی طرف مقابل است. سوالِ اصلی اینجاست: آیا در حالی که آمریکا و اسرائیل در حالِ محک زدنِ بازدارندگیِ ایران و انجامِ حملاتِ پیش‌دستانه هستند، می‌توان از «اعتمادسازی» حرف زد؟ اعتمادسازی یعنی از روی «اعتماد به حسن نیت» حرکت کنیم؛ اما واقعیتِ میدان نشان می‌دهد که ما با دشمنی روبرو هستیم که تنها زبانِ او «جنگ و فشار» است. وقتی دشمن در حالِ امتحان کردنِ واکنشِ ماست، بحثِ «سفر به قطر برای بررسی قابلیتِ اجرا» چیزی جز «خودفریبیِ دیپلماتیک» نیست. ‌ ۲. توهمِ «گام‌های اولیه»؛ بازی در میدانِ دشمن: ادعای اینکه سفرِ مقامات به قطر برای بررسیِ «قابلیتِ اجراییِ آزادسازیِ دارایی‌ها» است، یک تله‌یِ ذهنی است. تاریخِ مذاکرات با آمریکا به ما آموخته است که آن‌ها هرگز به آنچه وعده می‌دهند عمل نمی‌کنند؛ مگر اینکه ما امتیازاتِ بنیادین و بازگشت‌ناپذیری بدهیم. بررسیِ «قابلیتِ اجرا» توسطِ ما، در واقع یعنی ایستادن در صفِ انتظار برای «دانه‌‌ریزه‌هایی» که دشمن ممکن است هر زمان که خواست، با یک فرمانِ جدید، دریغ کند. این، «دیپلماسی» نیست؛ این «گداییِ حقِ خود» است. ‌ ۳. فروکاستنِ مخالفان به «اقلیتِ پرصدا»: اینکه مخالفانِ این مسیرِ خطرناک را «اقلیتِ پرصدا» می‌نامند، یک تلاشِ واهی برایِ بی‌اعتبار کردنِ «بصیرتِ ملی» است. مخالفانِ واقعی، کسانی هستند که می‌دانند «امنیتِ ملی، معامله‌شدنی نیست». کسانی که می‌دانند هرگونه سازشِ بی‌ضمانت در این بُرهه، یعنی تسلیمِ تدریجیِ حاکمیت. صدایِ این اکثریت، صدایِ عقل و منطقِ نظام است که هشدار می‌دهد: «در میانه‌یِ طوفانِ دشمن، نباید به سرابِ وعده‌هایِ آمریکا دل خوش کرد». همین ها اکثریت جامعه هستند که هر شب در کف خیابان‌اند. ۴. تضادِ میانِ «میزِ مذاکره» و «میدانِ نبرد»: چگونه می‌توان هم‌زمان هم از «اعتمادسازی» با آمریکا حرف زد و هم از «حقِ دفاعِ مشروع» در برابرِ حملاتِ آن‌ها به ایران و لبنان؟ این دو مسیر، در این برهه، با هم در تضاد هستند. وقتی آمریکا به بهانه‌ی «احساس خطر»، به خاک ایران حمله می‌کند و حمله های مداوم اسرائیل به لبنان که بازوی عملیاتی ما در همسایگی اسرائیل است، یعنی «میزِ مذاکره» از پیش فرو ریخته است. در این شرایط، هرگونه حرکتِ دیپلماتیکِ بدونِ «اهرمِ فشارِ واقعی»، تنها باعث می‌شود دشمن بفهمد که ما «ترسیده‌ایم» و این، چراغِ سبزی برای حملاتِ سنگین‌تر خواهد بود. 📍نقطه : مقاماتِ نظام، اگر به دنبالِ بررسیِ نیتِ دشمن هستند، باید بدانند که «نیتِ دشمن» را نباید در اتاق‌هایِ امنِ قطر، بلکه باید در «پاسخ‌هایِ قاطعِ میدانی» سنجید. اعتمادسازی، از طریقِ نشان دادنِ قدرت به دست می‌آید، نه از طریقِ نشان دادنِ آمادگی برایِ امتیاز دادن! بیدار باشید؛ دشمن در حالِ بازی است، ما نباید تماشاگرِ شکستِ خود باشیم. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

🔻نزدیک دو سوم مردم با مذاکرات موافق نیستند 🔹پژوهشكدهٔ مطالعات و تحقيقات دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، در روزهای اخیر از مردم در مورد مذاکره با آمریکا نظرسنجی کرده است. ✔️ @Meayar76

⭕️ مغالطه‌یِ «بی‌صبری»؛ وقتی انفعال را پشتِ نامِ رهبری پنهان می‌کنند!

▪️ واکاویِ راهبردی: مغالطه‌یِ «بی‌صبری»؛ وقتی انفعال را پشتِ نامِ رهبری پنهان می‌کنند! اخیراً برخی چهره‌ها با بازخوانیِ گزینشیِ بیاناتِ رهبر شهید، سعی دارند مطالبه‌یِ به‌حقِ امتِ حزب‌الله برای «انتقام و بازدارندگی» را نوعی «بی‌صبریِ مضر» جلوه دهند. اما این تحلیل از چند منظرِ روایی، نقلی و عقلانی، دچارِ انحرافِ جدی است: ۱. استناد به رسانه‌یِ دشمن؛ سقوطِ تحلیل: آقای یامین‌پور! از کی تا حالا گزارش‌های «NBC» و مقامات آمریکایی برای ما «حجت» شده است؟ استناد به ادعایِ دشمن برای توجیهِ انفعالِ داخلی، یعنی بازی در پازلِ «جنگ روانی» آن‌ها. دشمن می‌خواهد بگوید «ما فقط پاسخ دادیم»، تا دستِ دستگاهِ دیپلماسی را برای امتیاز دادن در قطر باز بگذارد. بر اساس منطقِ قرآنی «إِن جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا»، نباید گزارشِ کذاییِ دشمن را چماق کرد و بر سرِ جوانانِ غیورِ وطن کوبید. ۲. تحریفِ معنایِ «صبر» در اندیشه‌یِ امامینِ انقلاب: صبر در مکتبِ امام خمینی (ره) و رهبری، به معنایِ «دست روی دست گذاشتن» نیست. امام (ره) فرمودند: «اگر در برابر دین ما بایستید، در برابر تمام دنیای شما خواهیم ایستاد.» رهبر شهید که شما از ایشان مایه می‌گذارید، خود مظهرِ «اقدامِ قاطع» بودند. صبرِ مورد نظرِ ایشان، صبر در «میدانِ عمل» و تحملِ سختی‌هایِ مبارزه است، نه صبر برایِ تماشایِ تخریبِ زیرساخت‌هایِ ملی توسط آمریکا !!! رهبر جدید انقلاب (مدظله‌العالی) نیز در اولین پیام خود بر «اقتدارِ پشیمان‌کننده» تأکید کردند. میانِ «بی‌صبری» و «مطالبه‌یِ عزت»، تفاوت از زمین تا آسمان است. ۳. تفاوتِ «تدبیر» با «ترس»: شور و هیجان جوانان، همان‌طور که رهبر شهید فرمودند، «لازم» است. اما آقایان می‌خواهند این موتورِ محرکِ انقلاب را به بهانه‌یِ «تدبیر»، خاموش کنند. تدبیر یعنی «انتخابِ زمان و مکانِ ضربه»، نه «سکوت در برابرِ ضربه». وقتی دشمن رسماً اعلام می‌کند به بهانه‌یِ «احساسِ خطر» حمله کرده، یعنی بازدارندگیِ ما شکسته است. در چنین شرایطی، هر روز تأخیر در اقدام پشیمان کننده ، یعنی دعوتِ دشمن به حمله‌‌هایِ بعدی. ۴. منطقِ روایی؛ پاسخِ قاطع، تکلیفِ شرعی است: امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: «رُدُّوا الْحَجَرَ مِنْ حَیْثُ جَاءَ» (سنگ را از همان جا که آمده، بازگردانید). ایشان تأکید دارند که «شر جز با شر دفع نمی‌شود». توجیهِ حمله به بندرعباس با استناد به خبرهایِ مشکوکِ رسانه‌هایِ غربی، مصداقِ بارزِ «استحاله از درون» است. تکلیفِ ما حفظِ اقتدارِ جمهوری اسلامی است، نه تلطیفِ چهره‌یِ متجاوزِ آمریکایی. 📍نقطه : آقای یامین‌پور و دوستان! جوانانِ انقلابی پا به زمین نمی‌کوبند که «چرا مذاکره نشد»، بلکه فریاد می‌زنند که «چرا عزتِ ملی خدشه‌دار شد». جریانی که می‌خواهد مطالبه‌یِ انتقام را به «تندروی» تعبیر کند، در واقع همان جریانی است که می‌خواهد ایران را به یک «کشورِ معمولی و بی‌دفاع» تبدیل کند. ما طبقِ وصیتِ رهبر شهید، پشتِ سرِ رهبرِ جدید، اجازه نخواهیم داد «مصلحت‌سنجی‌هایِ عافیت‌طلبانه»، جایِ «عزتِ حسینی» را بگیرد. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

📖 متن کامل پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی به‌مناسبت سالروز افتتاح اولین دوره مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم | ۷ خرداد ۱۴۰۵ 🔗 farsi.khamenei.ir/news-content?id=62984 📲 @rahbar_enghelab_ir

🔴 مجلس خودش را با #ملت_مبعوث_شده تنظیم کند/ لزوم تسریع در قانون‌گذاری و نظارت 🔻مهم‌ترین بخش پیام رهبری خطاب به مجلس 🔹پیام مکتوب رهبر انقلاب به مناسبت سومین سالروز آغاز به کار مجلس دوازدهم، نکات بسیار مهمی داشت که مهم‌ترین و اساسی‌ترین نکته این پیام، آغاز به کار مجلس و «تسریع» در قانون‌گذاری و نظارت است؛ ایشان می‌فرمایند: 🔸«نقش‌آفرینی و انجام مسئولیت خود را در تراز ملّت مبعوث شده تنظیم کنند و با کار و ابتکار مضاعف، قانون‌گذاری و نظارت را در مسیر ریل‌گذاری آینده‌ی ایران اسلامی تسریع و تعمیق نمایند.» ❇️ این قسمت اشاره به بازگشایی و آغاز به کار مجلس و تسریع در انجام وظیفه دارد. پیام بسیار پرمعنا و مفهومی است که بخش‌های دیگر را هم اشاره می‌کنم. اما این بخش از همه بخش‌ها مهم‌تر و در اولویت است. ✔️ @Meayar76

▪️ واکاویِ مِعیار : پیامِ امامِ امت به مجلس؛ ریل‌گذاری برایِ اقتدار یا تماشاچیِ دولت؟ پیامِ راهبردیِ رهبر معظم انقلاب به مناسبتِ آغازِ سالِ سومِ مجلس دوازدهم، فراتر از یک تبریکِ تشریفاتی، یک «منشورِ حکمرانی در ترازِ پساجنگ» برای قوه‌ی مقننه است. اما طبقِ معمول، جریانِ «عافیت‌طلب» که از پاسخگویی و اقدامِ قاطع هراس دارد، بخشِ اصلی پیام را رها کرده و چسبیده‌اند به توجیهِ سکوتِ خودشان! بیایید «معیار» بگذاریم و چند فرازِ کلیدیِ صدرِ پیام را بازخوانی کنیم: ۱. «ملتِ مبعوث شده»؛ محکِ عیارِ نمایندگان: آقا از تعبیرِ شگرفِ «ملتِ مبعوث شده» استفاده کردند؛ ملتی که در کوره‌یِ «دفاع مقدس سوم» صیقل خورده و عیارِ باطنی‌اش را به رخِ جهان کشیده است. ایشان صراحتاً فرمودند که نماینده‌ی حقیقی باید «از جنسِ این ملت» باشد. سوالِ معیار اینجاست: آیا مجلسی که در برابرِ تعرضِ دشمن لکنت بگیرد، در ترازِ این ملتِ مبعوث شده است؟ مجلسی که خودش را با «ارتقاء ترازِ مردم» تنظیم نکند، عملاً دچارِ «عقب‌ماندگیِ سیاسی» از جامعه شده است. ۲. پایانِ دورانِ انفعال؛ مجلس باید «نقشه‌ی راهِ دولت» را ترسیم کند: یک فرمانِ عملیاتی و بی‌سابقه در پیام بود: «ترسیمِ نقشه‌یِ راهِ حرکتِ دولت و سایر بخش‌ها در شرایط کنونی و دورانِ پساجنگ». آقایانِ نماینده! آقا تکلیف را روشن کردند؛ شما نباید منتظرِ لایحه‌هایِ دولت بمانید یا صرفاً مطیعِ تصمیماتِ قوه مجریه باشید. مجلس باید «ریل‌گذار» باشد. این مجلس است که باید معین کند دولت در دورانِ پساجنگ چگونه خساراتِ جنگ‌هایِ تحمیلی دوم و سوم را جبران کند. مجلسی که «نقشه» ندهد، سنگرِ خطِ مقدمِ پیشرفت نیست، بلکه تماشاچیِ بحران‌هاست. ۳. اقتصادِ مقاومتی در پیوند با «امنیتِ ملی»: تعیینِ شعارِ «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملّی و امنیت ملّی» برای سال ۱۴۰۵، یعنی اقتصادِ ما منهایِ «اقتدارِ نظامی و بازدارندگی»، به ثبات نمی‌رسد. آقا بر نوسازی و بازسازیِ خساراتِ جنگ تاکید کردند؛ این یعنی مجلس باید از همین امروز، بودجه و ساختارِ کشور را برای یک «ایرانِ مقتدرِ پساجنگ» بازطراحی کند. ثباتِ اقتصادی از مسیرِ ایستادگی می‌گذرد، نه از مسیرِ امتیاز دادن. ۴. وحدت؛ زرهِ پولادین، نه نقابِ انفعال! دشمن به دنبالِ «تفرقه و تجزیه‌ی اجتماعی» است؛ این درست. اما برخی جریانات می‌خواهند از این حرفِ آقا، «ساکت‌باش» در بیاورند! وحدت حولِ «پرچمِ اقتدار» است، نه حولِ «سکوت در برابرِ اشتباهات». آقا فرمودند «اختلافات را به تنازع تبدیل نکنید»، اما هم‌زمان بر «شجاعت و اعلامِ مواضعِ شفاف در برابرِ مستکبران» تاکید کردند. کسی که در برابرِ آمریکا لکنت می‌گیرد اما به اسمِ وحدت، منتقدانِ داخلی را ساکت می‌کند، پیامِ آقا را وارونه فهمیده است. ۵. الزاماتِ نماینده‌یِ تراز: فسادستیزیِ همه‌جانبه، ترجیحِ منافعِ ملی بر منافعِ جناحی و زیستِ مردمی. این‌ها شعار نیست، «حجت» است. مجلسی که درگیرِ لابی‌گریِ گروه‌هایِ خاص شود، نمی‌تواند مقابلِ شیطانِ بزرگ قد علم کند. 📍 نقطه‌ : اولویتِ پیام، «احیایِ قدرتِ ریل‌گذاریِ مجلس» است. ما اجازه نمی‌دهیم جریانِ سازش، با ضریب دادنِ نمایشی به بخشِ «وحدت»، بخشِ «مطالبه‌گری و اقتدار» را سانسور کند. مجلس باید به رأسِ امور برگردد؛ نه با حرف، بلکه با «قانون‌گذاریِ مجاهدانه» و «نظارتِ بی‌تعارف». ⚠️ آقایانِ بهارستان‌نشین !!! ترازِ ملت بالا رفته؛ یا خودتان را بالا بکشید، یا جایتان را به مردانِ میدان بدهید. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76