درباره نقش پاکستان در این بین ، به زودی مطالبی خواهم نوشت ...

🔴 سرلشکر عزیز جعفری، فرمانده قرارگاه فرهنگی و اجتماعی بقیةالله و فرمانده اسبق سپاه: - پاسخ ایران به آمریکا بر مبنای ۵ پیش‌شرط اصلی که دقیقاً همان مطالبات به‌حق و طبیعی جمهوری اسلامی ایران است تنظیم شده و تا زمانی که این پیش‌شرط‌ها محقق نشود، مذاکره‌ای انجام نخواهد شد. - آمریکایی‌ها سال‌هاست که با خباثت و بدعهدی ثابت کرده‌اند که به هیچ تعهدی پایبند نیستند. با این سطح از بی‌اعتمادی به آمریکا، طبیعی است که تیم مذاکره‌کننده با هدایت کلیت نظام، باید شروطی را مشخص کند که همهٔ حقوق مسلم ایران را تأمین کند. این شروط حداقل انتظارات یک ملت مقتدر است. - صراحتاً عرض می‌کنم که پشتوانه اصلی مواضع ایران، حضور و #درخواست_مردم عزیز ایران است. امروز آحاد مختلف مردم با هر سلیقه و با هر پوششی در میادین مختلف و اجتماعات مردمی، یکصدا مطالبه می‌کنند که در مقابل زیاده‌خواهی دولت جنایتکار آمریکا ذره‌ای هم نباید کوتاه آمد. - یعنی تا زمانی که؛ ۱. جنگ در همهٔ جبهه‌ها پایان نیابد، ۲. تحریم‌ها برداشته نشود، ۳. پول‌های بلوکه‌شده آزاد نشود، ۴. خسارت‌های ناشی از جنگ جبران نشود ۵. حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز به رسمیت شناخته نشود، هیچ مذاکرهٔ دیگری در کار نیست. این مطالبه مردم از تیم مذاکره کننده و پیام ملت ایران به دولت آمریکاست. ✔️ @Meayar76

⭕️ هشدار قالیباف به رئیس‌جمهور! 🔻قالیباف:اگر دولت تا یکشنبه،برنامه خود برای مقابله با مشکلات ارزی را ارائه نکند ما این موضوع را در صحن مجلس دنبال خواهیم کرد! 🔻البته این خبر متعلق به ۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ و دولت سیزدهم است!در آن زمان قیمت دلار ۴۴ هزار تومان بود. 🔻الان که قیمت دلار در یک قدمی ۲۰۰هزار تومان است،چرا جناب قالیباف برای دادن هشدار به رئیس‌ جمهور و پیگیری افزایش قیمت دلار اقدامی نمی کند؟ 🔻حیف که وفاق،دست آقای قالیباف را بسته است وگرنه قیمت دلار را به همان ۴۴ هزار تومان باز می گرداند! ✔️ @Meayar76

▪️ واکاویِ معیار: تقابلِ «منطقِ میدان» با «نصِ شریعت»؛ مرزبندیِ میانِ ضعفِ فردی و پرچمِ دشمن ⚠️⚖️ مسئله‌ی حضورِ افرادِ بد/بی‌حجاب در تجمعات انقلابی و بازنماییِ آن در رسانه‌ی ملی، به یکی از گره‌هایِ ذهنی جبهه انقلاب تبدیل شده است. برای واکاوی این پدیده، باید از سه منظرِ «عقلی»، «روایی» و «راهبردی» به موضوع نگریست: ۱. تفکیکِ موضوعی: جرمِ سیاسی یا خطایِ فردی؟ کلامِ نماینده‌ی ولی‌فقیه در گیلان، دقیقاً بر مبنای «فقهِ حکومتی» است. در اسلام میان «معصیتِ فردی» (که ناشی از ضعفِ نفس یا جهل است) و «تجاهرِ سازمان‌یافته» (که مصداقِ بغی و محاربه با شعائر الهی است) تفاوت است. - شُل‌حجابی: یک ضعفِ فرهنگی است که نیاز به «تبیین» دارد. - کشفِ حجاب: یک «پروژه‌یِ امنیتی» و به تعبیرِ رهبر انقلاب، «سلاحِ دشمن» است. استفاده‌ی ابزاری از دومی برای مشروعیت‌بخشی به تجمعات، نه تنها «جذبِ حداکثری» نیست، بلکه «عقب‌نشینیِ مبنایی» است. ۲. نقدِ منطقِ «الان وقتش نیست» (ذبحِ واجب در پایِ مصلحت) بزرگترین شبهه‌یِ مداحان و منبری‌هایِ به ظاهر منتقد، تمسک به «مصلحتِ وحدت» است. اما از منظرِ عقلی، «وحدت» حولِ چه محوری؟ وحدت حولِ «حق» معنا می‌یابد، نه حولِ «تسامح در برابرِ منکر». در منطقِ روایی، «تعطیلِ حدودِ الهی» به بهانه‌ی شرایطِ سیاسی، آغازِ انحرافِ حکومت‌های دینی است. اگر بنا باشد برای حفظِ شلوغیِ میدان، از نصِ قرآن چشم‌پوشی کنیم، در واقع «ماهیتِ» همان میدانی را که برایش می‌جنگیم، از بین برده‌ایم. این همان «ترسِ مقدس‌نما» است که این بار در چهره‌یِ «وحدت‌طلبی» ظهور کرده است. ۳. تناقضِ رسانه‌ای و سقوطِ مرجعیتِ اخلاقی صداوسیما و برخی رسانه‌ها با عادی‌سازیِ حضورِ بی‌/بدحجاب‌ها در انتخابات یا راهپیمایی‌ها، دچار «پارادوکسِ سیستمی» شده‌اند. نمی‌توان شب در سریال‌ها بر عفت تأکید کرد و روز در اخبار، بی‌حجابی را نشانه‌ی «همبستگیِ ملی» دانست. این رفتار، پیامِ «استیصال» به جامعه مخابره می‌کند؛ گویی نظام برای اثباتِ پایگاهِ اجتماعی‌اش، محتاجِ کسانی است که به کمترین دستورِ دینی‌اش دهن‌کجی می‌کنند. ۴. پاسخ به توهین‌کنندگان: وحدتِ اصیل یا پلورالیسمِ تحمیلی؟ کسانی که سخنِ حقِ امام‌جمعه‌ی رشت را «وحدت‌شکن» می‌نامند، آگاهانه یا ناآگاهانه در زمینِ «پلورالیسمِ سکولار» بازی می‌کنند. «ملتِ مبعوث» ، ملتی است که به سوی «ارزش‌ها» برانگیخته شده، نه ملتی که برای خوش‌آمدِ رسانه‌هایِ بیگانه، از غیرتِ دینی‌اش بگذرد. 📍 نقطه: واجبِ الهی «زمان‌بردار» نیست. مصلحتی که منجر به عادی‌سازیِ گناهِ تشکیلاتی شود، «مصلحتِ نظام» نیست، بلکه «فتنه‌یِ استحاله» است. ما نباید برای گرم کردنِ تنورِ سیاست، هیزم از دیوارِ شریعت بکنیم. پیروزیِ واقعی در میدان، با حفظِ «هویتِ دینی» به دست می‌آید، نه با لبخند زدن به سلاحِ دشمن در دستِ نادانان. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

پایین: ورود سگ و ایرانی ممنوع بالایی: ورود سگ و آمریکایی ممنوع تفاوت دوره پهلوی با جمهوری اسلامی در یک عکس البته سگ شرف دارد به آن قاتل آمریکایی @Politicalhistory

♦️ فاکس نیوز جزئیات جدیدترین پیشنهاد ایران که ترامپ آن را اعلام کرد 🔹دریافت غرامت بابت خسارات جنگی 🔹به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر تنگه هرمز 🔹پایان دزدی دریایی آمریکا علیه کشتی‌های ایرانی 🔹آزادسازی دارایی‌های مسدود شده ایران ✔️ @Meayar76

با هم هرشب شروط رهبری رو مرور کنیم ...

اهانت ها کماکان ادامه دارد ...

▪️ واکاویِ معیار: فتنه‌یِ «انقطاعِ تاریخی»؛ وقتی مصلحت‌سنجی به توهین می‌رسد! ⚠️ انتشار مطلبی از سوی یکی از نزدیکانِ چهره‌ی شاخصِ مجلس که در آن منتقدانِ وادادگی را «احمق» خطاب کرده و از تفاوتِ دیدگاهِ «رهبرِ حی» با «رهبرِ شهید» سخن گفته، پرده از یک تفکرِ خطرناک در لایه‌های مدیریتی برمی‌دارد. این متن را باید از دو منظرِ «دینی» و «عقلی» کالبدشکافی کرد: ۱. انحرافِ دینی: ولایت، یک حقیقتِ ممتد است، نه جزایرِ جداگانه! ادعای اینکه «ممکن است در برخی موارد تفاوت دیدگاه وجود داشته باشد»، ریشه‌ی مشروعیتِ ولایت‌فقیه را می‌زند. رهبر شهید بارها تأکید کردند که «خطِ امام (ره)» شاخصِ همیشگی حرکتِ ماست. نظامِ ولایی، نظامِ «سلیقه» نیست که با رفتن یک رهبر و آمدن رهبری دیگر، اصولِ بنیادین (مانند عدم اعتماد به دشمن یا ایستادگی پای احکام الهی) تغییر کند. کسی که بین سیره امام روح‌الله، امام سید علی خامنه‌ای و امام سید مجتبی قائل به «گُسست» باشد، حقیقتِ «ولایت» را درک نکرده و آن را در حد یک «پُستِ سیاسیِ متغیر» پایین آورده است. ۲. سقوطِ عقلی: فرار از پاسخگویی با برچسبِ «حماقت» استفاده از ادبیاتِ چاله-میدانی و «احمق» نامیدنِ منتقدان، نشانه‌ی تُهی بودنِ دست از استدلالِ نخبگانی است. وقتی نمی‌توانند توضیح دهند چرا بر خلافِ سیره قاطعِ امامین انقلاب، در برابرِ نفوذ و جنگِ نرمِ دشمن دچارِ لکنت شده‌اند، به حربه «تفاوتِ زمانه» و «تفاوتِ دیدگاه» پناه می‌برند. عقل حکم می‌کند که اگر راهبردِ جدیدی وجود دارد، باید با تبیین و اقناعِ نخبگان همراه باشد، نه با توهین به کسانی که نگرانِ انحراف از اصول هستند. ۳. پیوندِ لایه‌یِ مشاوران با تفکرِ «مقدس‌نماهایِ ترسو» اینکه این نوع نگاه در اطرافیانِ یک مقامِ عالی‌رتبه رواج دارد، زنگِ خطرِ بزرگی است. این‌ها همان کسانی هستند که با تئوریزه‌کردنِ «تفاوتِ شرایط»، می‌خواهند جامِ زهرهایِ جدید را به نامِ «اقتضائاتِ زمانه» به خوردِ جامعه بدهند. آن‌ها می‌خواهند «مردمِ میدان» را که مطالبه‌گرِ خطِ اصیلِ امام هستند، با برچسبِ «تندرو» و «احمق» منزوی کنند. 📍 نقطه : آقایان! «ولیِ حی» ادامه‌دهنده و نگهبانِ همان آرمان‌هایی است که «ولیِ شهید» پای آن خونِ دل خورد. هرگونه تلاش برای ایجادِ دوقطبی میانِ رهبریِ امروز و رهبریِ دیروز، نه یک حرکتِ سیاسی، بلکه یک «بدعتِ خطرناک» است. ملتِ مبعوث، اجازه نخواهند داد که مصلحت‌سنج‌هایِ عافیت‌طلب، با توهین به بصیرتِ مردم، مسیرِ انقلاب را به سمتِ لیبرالیسمِ نقاب‌دار منحرف کنند. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

دبیرکل سابق ناتو: باید یک ائتلاف جهانی مقابل آمریکا تشکیل شود ✔️ @Meayar76

پیامی واضح از ملت مبعوث ... ✔️ @Meayar76

▪️ تحلیلِ معیار: معمایِ پاکستان؛ میانجی‌گریِ خیرخواهانه یا اسبِ تروآیِ یانکی‌ها؟ 🇵🇰🇺🇸🇮🇷 در شطرنجِ پیچیده‌یِ منطقه، حضورِ ناگهانیِ پاکستان در قامتِ «میانجی» و باز کردنِ مسیرهایِ ریلی و آبی برای تأمینِ کالاهایِ اساسیِ ایران، بیش از آنکه یک «چرخشِ راهبردی» به نظر برسد، بویِ یک «مأموریتِ نیابتی» می‌دهد. برای درکِ این ماجرا باید چند لایه را کالبدشکافی کرد: ۱. وابستگیِ ساختاری به واشینگتن: پاکستان کشوری است که اقتصادش با وام‌های صندوق بین‌المللی پول (IMF) و ارتشش با تجهیزات و شوک‌های دلاری آمریکا زنده است. در تاریخِ دیپلماسیِ این کشور، هیچ حرکتِ کلانی بدونِ چراغِ سبزِ «سنتکام» رخ نداده است. پس ساده‌انگاری است اگر تصور کنیم پاکستان ناگهان به «برادرِ استراتژیک» تبدیل شده و می‌خواهد تحریم‌ها را برای ما بی‌اثر کند. ۲. پروژه‌یِ «کانالِ کنترل‌شده»: آمریکا زمانی که درک می‌کند نمی‌تواند سدِ وارداتِ ایران را به‌طور کامل ببندد، ترجیح می‌دهد این جریان از طریقی انجام شود که «اشرافِ اطلاعاتی» کامل روی آن داشته باشد. ترانزیت ریلی از پاکستان، دقیقاً همان «کانالِ کنترل‌شده» است. آن‌ها می‌خواهند بدانند چه چیزی، به چه میزانی و با چه قیمتی وارد ایران می‌شود تا نبضِ معیشت و انبارداریِ استراتژیک ما را در اتاق‌های فکرِ واشینگتن مانیتور کنند. ۳. نقشِ میانجی؛ ترمزِ پیشروی: پاکستان در نقشِ میانجی، عملاً وظیفه‌ی «خریدنِ زمان» برای جبهه‌ی غربی-صهیونیستی را بر عهده دارد. هر جا که رعدِ سپاهِ اسلام آماده‌ی فرود آمدن بر سرِ متجاوزان است، این میانجی‌ها با ژستِ «ثباتِ منطقه‌ای» وارد می‌شوند تا با ایجادِ لکنت در تصمیم‌گیریِ حاکمیتی، شتابِ پیروزی را بگیرند. این همان «ترسِ مقدس‌نما» است که این بار در قالبِ دیپلماسیِ همسایگی تئوریزه می‌شود. ۴. جاده‌یِ دوطرفه برای نفوذ: تسهیلِ روابطِ ریلی و تجاری، در ظاهر یعنی ورودِ کالا، اما در باطن یعنی باز شدنِ مسیرهایِ تردد برای نفوذی‌ها و عناصری که در دلِ این مبادلات، پروژه‌هایِ امنیتیِ مشترکِ CIA و ISI را در شرقِ کشور کلید بزنند. 📍نقطه : ما ضمنِ استقبال از همکاری‌هایِ منطقه‌ای، نباید فراموش کنیم که پاکستان، «حیاتِ خلوتِ امنیتیِ آمریکا»ست. خوش‌بینیِ مفرطِ برخی دولتمردان به این نوع همکاری‌ها، اگر با اشرافِ کاملِ اطلاعاتی همراه نباشد، می‌تواند به یک «وابستگیِ سمی» منجر شود. ایرانِ مقتدر باید از «مسیرِ پاکستان» استفاده کند، اما هرگز نباید کلیدِ انبارِ معیشتِ ملت را در ریلی قرار دهد که سوزن‌بانش در واشینگتن نشسته است. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76