یه لحظه فکر کنید
یعنی ما خود به خود به وجود اومدیم..
کسی مارو خلق نکرده،
و بعد از خلق ما هم به خودش آفرین نگفته...
نگفته؛ «فتبارک الله احسن الخالقین»
اگر این جهان خود به خود به وجود اومده و خدایی هم وجود نداره
پس از کجا معلوم اصلا دنیای دیگهای باشه!!؟
پس ما خود به خود به وجود اومدیم و الکی یه مدتی رو توی این دنیا واسه خودمون میچرخیم و میگردیم
بعدش هم که از این جهان رفتیم دیگه، هیچ!
و جدا از همهی اینا
ما خیلی وقتا که تنهاییم،
وقتایی که هیچکسیو نداریم،
وقتایی که دلمون میخواد با یکی دردودل کنیم،
وقتایی که دلمون پره و هیچکس نیست تا باهاش حرف بزنیم،
وقتایی که خیلی خیلی ناراحتیم،
وقتایی که هیچکس درکمون نمیکنه،
هیچکس نمیفهمه مارو،
وقتایی که خستهایم از زمین و سختیاش و آدماش،
وقتایی که دلمون میخواد فقط گریه کنیممم،
وقتایی که....
فقط
میریم میشینیم یه کنجی با خدا حرف میزنیم؛
مکان و زمان هم نداره حتی!
هر کجا و هر موقع و هر مدت زمانی که بخوایم؛
میتونیم حرف بزنیم و دردودل کنیم باهاش و با تمام وجود بدونیم که یکی هست اون بالا که به تکتک حرفامون گوش میده و همّه جوووره مارو درک میکنه...میفهمه مارو... بهتراز هرکس دیگهای میشناستمون، همیشه هست تا باهاش حرف بزنیم و تنها نمونیم و هیچ وقتِ هیچ وقت هم ازمون خسته نمیشه...
و مهمتر از همه؛
دقیقا میدونه که ما چجور آدمی هستیم و
با تمام وجود، همینی که هستیم رو، خودِ خودِ مون رو هرچقدرم هم که بد
بازهم
دوست داره :)))))))))♥️
#خودنوشت
ولی من هروقت به وجود خدا شک میکنم
انگار یکی
این شعر سهراب سپهری کنار گوشم زمزمه میکنه؛
و خدایی که در این نزدیکی است!
لای این شب بوها، پای آن کاج بلند
روی آگاهی آب، روی قانون گیاه ...:)))🌱