همه‌چی الکی الکی و خود به خود به وجود میاد و از بین میره.......!!

این واقعا بی‌معنیه!!!

و جدا از همه‌ی اینا ما خیلی وقتا که تنهاییم، وقتایی که هیچ‌کسیو نداریم، وقتایی که دلمون می‌خواد با یکی دردودل کنیم، وقتایی که دلمون پره و هیچ‌کس نیست تا باهاش حرف بزنیم، وقتایی که خیلی خیلی ناراحتیم، وقتایی که هیچ‌کس درک‌مون نمی‌کنه، هیچ‌کس نمی‌فهمه مارو، وقتایی که خسته‌ایم از زمین و سختیاش و آدماش، وقتایی که دلمون می‌خواد فقط گریه کنیممم، وقتایی که.... فقط میریم میشینیم یه کنجی با خدا حرف میزنیم؛ مکان و زمان هم نداره حتی! هر کجا و هر موقع و هر مدت زمانی که بخوایم؛ می‌تونیم حرف بزنیم و دردودل کنیم باهاش و با تمام وجود بدونیم که یکی هست اون بالا که به تک‌تک حرفامون گوش میده و همّه جوووره مارو درک می‌کنه...می‌فهمه مارو... بهتراز هرکس دیگه‌ای میشناستمون، همیشه هست تا باهاش حرف بزنیم و تنها نمونیم و هیچ وقتِ هیچ وقت هم ازمون خسته نمیشه... و مهم‌تر از همه؛ دقیقا می‌دونه که ما چجور آدمی هستیم و با تمام وجود، همینی که هستیم رو، خودِ خودِ مون رو هرچقدرم هم که بد بازهم دوست داره :)))))))))♥️ #خودنوشت

ولی من هروقت به وجود خدا شک می‌کنم انگار یکی این شعر سهراب سپهری کنار گوشم زمزمه می‌کنه؛ و خدایی که در این نزدیکی است! لای این شب بوها، پای آن کاج بلند روی آگاهی آب، روی قانون گیاه ...:)))🌱

نمیدونم چرا ولی من به این شعر سهراب سپهری بیشتر از نظریه همه اون دانشمندانی که گفتن خدا وجود نداره، ایمان دارم:))!✨ #خودنوشت

و همین شعر برام کافیه تا اطمینان پیدا کنم به؛ خدایی که هست ! در همین نزدیکی...🤍

-

که قصه التیام است…!

گاهی هم بعضی‌ آدم‌ها هستن که وجودشون التیام است..:)

-

گاهی حجم دردها بیش از ظرف تحمل آدم‌هاست و آدم‌ها حق دارند غمگین باشند. دردهایی هست که نمی‌توان از آن‌ها حرف زد، و رنج‌هایی هست که نمی‌توان آن‌ها را شرح داد. چیزی نپرس، فقط سستیِ شانه‌های سنگینم را ببین، سرت را به نشانه‌ی همدردی تکان بده و در آغوشم بگیر. که همین شانه‌های امن تو برای من کافی‌ست. هوا سرد است برایم چای می‌ریزی؟   #نرگس‌صرافیان‌طوفان

برایم چای می‌ریزی..:)))؟