ولی من هروقت به وجود خدا شک میکنم
انگار یکی
این شعر سهراب سپهری کنار گوشم زمزمه میکنه؛
و خدایی که در این نزدیکی است!
لای این شب بوها، پای آن کاج بلند
روی آگاهی آب، روی قانون گیاه ...:)))🌱
گاهی حجم دردها بیش از ظرف تحمل آدمهاست و آدمها حق دارند غمگین باشند.
دردهایی هست که نمیتوان از آنها حرف زد، و رنجهایی هست که نمیتوان آنها را شرح داد. چیزی نپرس، فقط سستیِ شانههای سنگینم را ببین، سرت را به نشانهی همدردی تکان بده و در آغوشم بگیر. که همین شانههای امن تو برای من کافیست.
هوا سرد است
برایم چای میریزی؟
#نرگسصرافیانطوفان