گاهی واقعا حس می‌کنم، حرف‌های آشفته‌‌ی در قلب و روح و ذهنم توان از کف دهانم می‌رباید و کلمات قاصر میشن در بیان آنچه در ذهنم درگذره..! و در نهایت بهره‌ای جز اعصاب خوردی برام نداره...😶‍🌫 #خودنوشت

حروف کلمات رو تشکیل میدن و کلمات جمله‌ها رو. گاهی این جملات و حرف‌ها مثل ماهی قرمز‌هایی که میان روی آب و خودنمایی می‌کننند، توی اقیانوس‌ذهنم پدیدار میشن .. ولی همین که مداد، این چوب جادویی رو برمی‌دارم تا جملاتی رو که در ذهنم مثل قطارهای سریع‌السیر میگذره، روی کاغذ بیارم، یک دفعه ذهنم تهی میشه از کلمات و جملات و انگار که مداد هم از حرکت می‌ایسته... و تنها چیزی که روی کاغذ باقی میمونه، هیچ است و... هیچ! #خودنوشت

اما بعد با خود می‌گویم: کار کردن با این چوب جادو که به این راحتی‌ها نیست! باید جادوکننده‌ی قهاری بود تا چوبِ جادو اثرش رو آنطور که باید روی کاغذ بگذارد.. و اثری را خلق کند که بعد از سال‌ها، مردمان مختلف از هر زمان و مکانی از خواندنش لذت ببرند! همه چون؛ مولانا و شاملو و حافظ و سعدی و فردوسی و..... نمی‌توانند با همین یک قلم و کاغذ دلبری کنند که! آری، جادوی قلم آنجا به کار می‌آید و اثرگذار است که جادو‌کننده‌اش، با تمام وجود و از اعماق قلبش بر روی کاغذ جادو کند... #خودنوشت

-

تو را خبر ز دل بی‌قرار باید و نیست! غم تو هست؛ ولی غمگسار باید و نیست! #رهی‌معیری

ولی همین که ناتوانی در نوشتن، خودش شد یه موضوع برای نوشتن یه موهبته😂✨!

-

علاوه بر اینکه دلم میخواد بو هارو هم نگه دارم ، کاش میشد خواب هارو هم ذخیره کرد .✨

کاش می‌شد بعضی خاطره‌ها رو هم ذخیره کرد...

اگرچه نمیشه خودِ خاطرات رو نگه داشت.. ولی بعضی عکس‌ها، بعضی آدم‌ها، بعضی اشیأ... بدجوری بوی خاطراتُ میدن. #خودنوشت

مثل این عکس... شماهم حسش می‌کنید:)؟