ولی چطور ممکنه که برای خاطرات گذشته،
خاطرات دوران کودکی، حسرت نخورد...؟؟
که نتیجهاش هم میشه همین لبخندی که دست حسرت روهم میگیره و با خودش میاره و بعد میره میشینه گوشهیلبامون، حـسرت هم میره توی چشمامـونو میشـه اشک.. اشک حسرت🥲!
و پیوند همین اشک و لبخند هست
که پیوند ما رو با خاطـرات محـکم میکنه
.
.
.🤍 و حقیقتاً خیلی شیرین و دلنشینه..خیلی:)! #خودنوشت
در گذرگاه زمان؛
خیمهشببازی دهر،
با همه تلخی و شیرینی خود میگذرد...
عشقها میمیرند،
رنگها رنگ دگر میگیرند،
و فقط خاطرههاست،
که چه شیرین و چه تلخ؛
دست ناخورده به جا میماند...
#مهدیاخوانثالث