ولی بنظرم آرایه پارادوکس خیلی قشنگه؛ بعضی آدم‌ها هرروز توی لحظات مختلف این آرایه رو با تموم وجود حس می‌کنن مثل گرسنه بودن و میلی نداشتن به چیزی، مثل سرماخوردگی وسط تابستون، مثل دلتنگ شدن واسه آدمی که ازش متنفریم، مثل غمگین بودن و لبخند زدن، مثل خسته بودن و ادامه دادن... #خودنوشت

-

من‌ زخم‌ تو را‌ به‌ هیچ‌ مرهم‌، ندهم...

؛

می‌توان عاشق بود! به همین آسانی… من خودم چند سالی‌ست که عاشق هستم، عاشق برگ درخت، عاشق بوی طربناک چمن، عاشق رقص شقایق در باد، عاشق گندم شاد! آری..می‌توان عاشق بود! مردم شهر ولی می‌گویند: عشق یعنی رخ زیبای نگار! عشق یعنی خلوتی با یک یار! یا به قول خواجه: عشق یعنی لحظه‌ی بوس و کنار! من نمی‌دانم‌ چیست، اینکه این مردم گویند... من نه یاری نه نگاری نه کناری دارم! عشق را اما من؛ با تمام دل خود می‌فهمم! عــشــق یعنی رنگ زیـبای انــار :)) #فروغ‌فرخزاد

ای کاش بعضی آدما انسانیت رو داشته باشن که بشه اسمشون رو آدم گذاشت. حرف های ناگفته¡

روز زیبات بخیر!

کاش هنوز هم زخم‌هامون مثل زخم‌‌های بچگی‌ها بود، یه خراش کوچیک که با در آغوش کشیدن مامان زودی خوب می‌شد.. الان نه دیگه زخم‌ها روی پوستن، نه سطحی هستن، نه به این راحتیا خوب میشن، بلکه در بطن‌های قلب‌مون روز به روز عمیق‌تر میشن... #خودنوشت

و التیام این زخم‌ها چطور ممکنه؟ وقتی انسانی که بودنش موجب ِ التیام هست؛ نیست.... #خودنوشت

کبوتر‌دل‌ِمن،‌تا‌بقیع‌گشته‌مسافر... سلام‌مقصد‌پنجم،سلام‌حضرت‌باقر🌿!

_آدم با بعضی حرفاتون حس یه روز پاییزی زیر بارون با چتر و چکمه و شالگردن قرمز رو میتونه تجربه کنه . قدرت کلمات رو دست کم نگیرید. حرف های ناگفته¡

دوست‌داشتن‌‌ و‌ دل‌بستن‌ واسشون‌ خیلی‌ باارزشه...:)