خودم را تنها نمی‌گذارم. خودم را نادیده نمی‌گیرم. دوباره خودم را گم نمی‌کنم.

زمستونِ‌دوست‌داشتنی◍•ᴗ•◍!

از لحاظ روحی نیاز دارم ؛ با رفیقام همچنین جایی باشم ، از سرما لپ‌هامونو و نوک بینی‌هامون سرخِ سرخ بشه ، انقدر برف‌بازی کنیم که دستامون بی‌حس بشه و دیگه سرما رو حس نکنه... #خودنوشت

ولی درحال حاضر نه برفی در کاره نه برف‌بازی، باید بشینیم تو خونه درحالی که از پشت پنجره انتظار برف رو می‌کشیم،درس هم بخونیم..آره:/ #خودنوشت

اندوه کسی را نکشت، اما ما را از همه چیز تهی ساخت...

Strong...🌱

دلتنگی ؛ همان درد ِگشتن ، دنبال ِشادی گذشته است...

؛

دارم فکر می‌کنم چقد قراره دلم واسه این روزایی که تو مدرسه می‌گذرونیم تنگ بشه... آخه دیگه ما کجا با وجود ترسی که از مدیر و معاون داریم بازم شیطونی کنیم و وقتی که تونستیم دورشون بزنیم هزار بار واسه هم تعریف کنیم و بخندیم...:)؟ #خودنوشت

علاوه بر اون رفاقت‌های واقعی که مثلش هیچ‌جای دنیا پیدا نمیشه رو من وقتی دیدم که مدیر مچ یکی رو می‌گرفت و اون هیچ‌جوره بقیه رو لو نمی‌داد... وگرنه بقیه دوستی‌ها که همش واسه وقت گذرونیه... یه جوری پشت همو داریم، که سپاه کوروش نداشتن..😌😂 #خودنوشت

آدمای صبور صبر می‌کنن تا یکی اون قدر ناراحت‌شون کنه که بتونن راحت ازش دل بکنن .

نادیده گرفتن اونی که از همه واست دیدنی تره خیلی سخته بودن همه و نبودن اونی که باید باشه خیلی سخته گذاشتن و رفتن خیلی سخته... ولی گاهی با همه‌ی این سختی‌ها، باید گذاشت و گذشت و رفت! و رفت... #خودنوشت